istanbul

“Kim için istanbula gidiyorsan ona aitsin”

o bana geldi, onunla, sevgisiyle...

tarihi ve kültürel güzellikleri ile ülkemiz için çok önemli olan bir il, şehir fakat 2 sene yaşayanı insanından bezdirebilen bir şehir, çok kalabalık, kontrol edilemeyen bir nüfusun tek bir şehirde bulunması çok daha zor bir durum ve çok daha kötü sonuçlar doğruyor. kontrolü kaybetmeye mahkum olunca ister istemez bir şeyler kötüye gidiyor, yetersiz kalınıyor, ve elinde ne gibi fırsatlara sahip olduğunun farkında olamıyorsun.
(bkz: nerede çokluk orada ...)

Şimdiye kadar 1 kez gittiğim ve sadece 5 saat gibi kısa bir süre kalıp hiç gezemediğim. Hakkında yaşanılacak değil gezilmeye gidilebilecek diye düşündüğüm şehir.

Edit: bir-iki ay önce tekrar gitme şansını yakaladığım şehir. Havası ile büyülüyor :')

gece 1 sularında yapılmış ani bir planla yola çıkmıştım geçen haftalarda. hakkında fikirlerim hiç değişmedi. hala vakit ve nakit kaybı bir şehir olduğunu düşünüyorum. gidin,gezin,tarihi koklayın ve çıkın.

Dünyanın en güzel şehridir kendisi….

Necip Fazıl bir şiirinde

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

diyor, istanbul için şahsi düşüncelerim de yukarının özeti niteliğindedir.

+ trap/alternatif dinlemeyi sevenlere mavi&güneş'in "benim istanbulum sensin" şarkısı önerilir!!!