ölüm

Ne zaman genç birinin ölüm haberini alsam aklımda teomanın çoban yıldızı çalar

Yüzme bilmeden daha
Deniz görmeden
Hiç güneşte yanmadan
Şimdi ölmek istemem
Daha hiç gülmeden

Çocukluk arkadaşım dün henüz 20 yaşındayken vefat etti. Samimi değildik, en son 10 yıl önce görmüştüm. Yine de içim burkuldu.

Herhangi bir inancım yok, insanın öldükten sonra bir yere gittiğini de düşünmüyorum. Ancak ailesinin nasıl hissettiğine dair sevdiklerim üzerinden empati yapınca... Bir gün yeniden bir yerlerde buluşacağımız ümidi olmasa muhtemelen delirirdim, gerçekten çok zor.

Hepimiz birer istatistiğiz, o da bir istatistik oldu. Anılarımda hep çocuk, hep de çocuk kalacak. Yattığı yer incitmesin, umarım insan ölünce bir yere gidiyordur ve umarım şimdi gittiği yerde mutludur.