9. sınıfta öğretmen bir aile dostumuz tarafından bana hediye edilen steteskopum. Kendisine de gururla anlattığı hekim olmuş bir öğrencisi tarafından hediye edilmiş. çok duygulanarak ve de büyük bir heyecanla kabul etmiş, eve gelir gelmez de hep görebileceğim bir yere asmıştım. Her baktığımda içim kıpır kıpır olur ve hep daha büyük motivasyonla yola devam ederdim. O sihirliydi benim için. Şimdilerdeki steteskopum da çok güzel ama onun yerini hiçbiri tutamayacak. Hiç kullanmadım, kullanmaya da kıyamadım. Hâlâ evde aynı yerde asılı ve hâlâ her gittiğimde kendisine uzun uzun bakıyorum ve her baktığımda içimde daha çok kelebek kanatlanıyor. Kim bilir, belki de gerçekten sihirlidir?
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?