psikiyatri

ders çalışmaktan yorulunca dinlenmek için psikiyatri çalışıyorum, daha ne söylenebilir ki ?

İnsanın özüne yani ruh akıl gibi latifelerine dair olan bölüm. Eskiler insana kainatın misali musağğarı dermiş yani mikro evren. Hal böyle olunca bu bölüm hem daha cazip hem de daha bir ihtişamlı geliyor insanın gözüne

Uzmanlıkta burası gelmezse işim yaş, bunun dışında tıpta ilgimi çeken zerre alan yok zerre

Tıpla tamamen ayrı argümanlara sahip bölüm bana göre. karmaşık ve gizemli oldugu için ara sıra uzmanlıkta düşünsem de kendi ruh sağlığım için vazgeçiyorum. Hassas biriyseniz alışmak uzun sürebilir zira

tıp yazma sebebim. :")

Ruhu tamir eden alan.
Ruh hastaysa her şey hasta, gripten ölmezsiniz ama depresyondan ölebilirsiniz.
Bir ara bunu istiyordum ben, insanların ruhunu onarmayı yani. İnsanlar iyi bir dinleyici olduğumu söyler genelde ama çocukları daha çok seviyorum sanırım bu nedenle şu aralar pediatriye takık durumdayım. Gerçi belki çocuk psikiyatrı olurum.
Not: Cümleler devrik ve garip oldu, dört saatlik uykuma verin :)

stajı boyunca gözümden nasıl kalpler çıktığına tüm a2 grubu şahit, servisin basıklığı bile neşemi söndüremedi sonunda bugünleri de yaşadık sevgili sözlük (sırada çocuk psikiyatri var)

aynı zamanda sözlü öncesi sesli çalışmada ilk defa bu kadar çok konuşabildiğim staj psikiyatri oldu, insan severek çalışınca okudukları aklında kalıyormuş cidden:")

bir de topluluktan beni hatırlayan asistanlar oldu, buna da çok şaşırdım ben kimse beni tanımaz rahat rahat takılırım diyordum bsjsnaks

Alkolizmin bir hastalık olduğunu hala idrak edememiş olmalarından dolayı 'ben bir alkoliğim' diyen hastalara 'estağfurullah' diyen doktorlarla dolu bilim dalı.

Ve ayrıca her şey o kadar müphem ki asistanın koyduğu tanıyı(?) Profesör silemez.

Kimse kusura bakmasın ama psikiyatri kapitalizmin kilisesidir.

Bir de concerta mı çakalım,ritalin mi çekelim? :)
Sonuçta hepimizde dehb var. :)
Ama daha iyi bir önerim var,şehir sularına nervium karıştıralım.

Sonda söylemem gerekeni başta söylemek istiyorum.
Nickini ve kim olduğunu bildiğim ancak yakından tanımadığım,psikiyatri istediğini buraya da yazan meslektaş(lar)ıma herhangi bir taş atmıyorum.Yazacaklarım Tamamen kendi yakınımda insanlarda gördüklerimden edindiğim izlenimler.

Çalışma koşulları haricinde bir sebeple psikiyatri ihtisası yapmak isteyen kişilerin hayatla derin problemler yaşadığını düşünüyorum.
Hatta birçoğunun tıbbın daha materyalist alanlarında tutunamayacak kadar kırılgan olduğu kanaatindeyim ve bu bana çok üzücü geliyor.
Kendilerinin 'normal'in dışında olduklarını düşündükleri için 'kendi normal' lerini yaratırken güçlü olabilmek adına psikiyatri alanını kendileri için 3. Bir mekan haline getirmek istediklerini düşünüyorum.
Yani aslında rezilyant olmayan insanların kendilerini zihnen 'normal'leştirmeye çalıştıkları bir alan gibi lanse edilen psikiyatriye olan güvenim gün geçtikçe azalıyor.

Ve itiraf etmek gerekirse bunları fark etmiş bulunmak hiç işime gelmiyor.

Bunu okuyan herhangi bir kişinin kırılmasını istemem.
Emin olun ki bu entriyi gerçekten herhangi akranım bir meslektaşıma ithafen yazmadım.
Gütf harici uzman doktorların ve hatta profesör titrine sahip hocaların birtakım 'an'larına şahit olarak bu kanaate vardım.