Anneme göre minoset, anatomi labından önce konuştuğum insanlara göre parol, bana göre arveles, babama göre vicks. Az önce minoset içtim ama.
Bizim show izleyesim geldi, onu izleyeceğim şimdi. Hadi iyi geceler.
Turkuaz ve hindistan cevizi.
Bana haylayf hep Hindistan cevizliymiş gibi geliyor tadı yani, paketi de bildiğiniz üzere parlak bir turkuaz. O yüzden ikisini kafamda eşleştirdim.
(bkz:
#18119) geçti valla, nasıl olduğunu anlamadım ama geçti.
Birinin kalemini çok beğendim bugün, mor bir kalem dışında tavşan deseni falan var. “aaa kalemin ne güzelmiş!” Dedim sahibine, bana hediye etti. :)
Arkadaşlarımdan biri 17. yaş günümde bana şu anki profil fotoğrafımın çiziminin olduğu bir çanta vermişti.
Çanta keten kumaş, çizim de kendisine ait. İçine çaylarımı koyuyorum :)
Hiç tadamadığım bir şöhret maalesef. En fazla yardımcı olabildim.
Ayrıca neden öğretmen gelene kadar konuşanları tahtaya yazıyorduk ya? Bırakalım konuşsunlar ne olur yani?! Kardeşim mesela sınıf başkanıydı ve öğretmen gelene kadar kitap okutuyormuş millete zorla. Sonra baskıya dayanamayıp istifa etti birkaç ay önce. Hayır yani bırak takılsınlar, bize ne oluyorsa.
26 adet, adam olana çok bile. Yalnız hiç entry yazmıyorsunuz -sözüm meclisten dışarı- lütfen yazın.
Yaklaşık sekiz milyar insanlık dünya'da -bir o kadar da araba fabrika, bunun yüzlerce katı kadar da diğer canlılar- zor olandır.
Nedense çaydanlığa benzetilen bir organ.
Ne alakası var, bence hiç benzemiyor?!
ülke gündemine bakana kadar çok mutluydum.
iki cümle:
boğulurdum her sağanakta,
yüzmeyi öğrenmişim sanki bugün.
bunun lise fizik versiyonunu anlayana kadar canım çıkmıştı. hatırlıyorum bir gün boyunca oturup esen fizikten bunu çalışmıştım. zor günlerdi.
Bana “ilele” denmesi 🧡 bir de normalde turuncu kalp kullanmayan kişilerin benimle konuşurken turuncu kalp kullanması.
Can yayınlarından kitabım çıkıyor, herkese hayırlı olsun.
Herkese notumu zorla okutup övdürmem çok anlamsız.
17 yıldır bitmedi yani müebbet mi yedim n'aptım anlamıyorum.
“Felan”
Felan değil canım, “falan”. Lütfen ya lütfen.
İsmi neden bu kadar komik yani bilemiyorum inanın böyle olmamalıydı.
"şunu yapma şöyle gözüküyor"
bunu bana söylemeyin, ben size fikrinizi sorarsam söylersiniz.
edit:bunu aslında başka bir entryde dile getirmiştim ama yine de birkaç gün için bana söylenen bir şeyden dolayı içimde tutamadım.
hayatımda aynı dilden konuşabildiğim insanlar, beni gerçekten anlayan ve tanıyan insanlar.
ankara'da yürürken yazarlarımıza zevk veren yollardır.
ben akşam kimse yokken bahçeli'de herhangi bir ara sokakta ağaçlardan ışığın yere düşemediği yollarda yürümeyi çok seviyorum.
bazı dönemlerde herkes mutlu olsun istiyorum, mutlu olan insanlara bakınca mutluluktan gözlerim doluyor. gerçekten.
ama belli dönemler için, aslında sahiden mutlu olduğum dönemlerde başıma geliyor bu durum. sonra diyorum ki "insan mutlu olunca, herkesin mutluluğuyla da mutlu oluyor ve mutluluğu artıyor."
tam olarak bu saatlerde, bir yaz gününde masmavi gökyüzüne bakabileceğim bir yer. sonra hava ılık olsun ve üşütmesin, rüzgar olsun azıcık, bir de çim. sonra zaman dursun, orada kalayım.
baharı özledim, yazı özledim.
ani bir kararla arabamın arkasına "doktor değilim ama hastam çok" yazdıramamak için, bir de arabayı satarken "doktordan temiz, içinde kötü söz söylenmemiş, çiçek gibi bakılmış, hasar kayıtsız araba" şeklinde pazarlamak için.
...resmine dokundum ben,
öptüm yine, yine.
zaman ağır ol henüz erken,
demek için güle güle.
(bkz:
şebnem ferah)
erbatur bey biraz yaşlanmış ya, üzücü.
soyadı kendisine çok yakışıyor.
her gece rüyalarıma giren, insanlığa olan inancımı söndürendir.
otomatik portakal ve yeraltından notlar ile listeye giriş yapıyorum.
bilgisayar klavyesindeki tuşların sesi.
leavesfromthevine
ileleualatyr
