Eğer sizi eğiten bilinçli bir aileniz yoksa üreme organınızın olması çok büyük keşif oluyor.
Neandertallerin soyunu muhtemelen biz sapiensler kuruttuk. Kurutmasak 2 insan cinsi olabilirdi 🤷
Adı nasıl telaffuz ediliyor lütfen yardım edin, içimden okurken ilölöy diye yuvarlayıveriyorum
Yanlış ışık kaynağı demek ki, doğru ışık yormaz hatta doğrudan kaynağına bile bakabilirsin. Göz kamaştırıyorsa o ışık da bir şeyler saklamaya çalışıyordur 🤷
sarrdı sarıyo
Bkz teyze sırada ben varım
Kadın "akıllı, güzel, hanım hanım" anlamında olarak özellikle çocuklar için çok kullanılır. "A benim kadın yavrum biraz söz dinlesene?"
sen abdülhamidi savundun, savunmadım
Anadolu öğretmenler eskiden ne güzelmiş ya.. keşke yine nitelikli okullarımız olsa
Rengine göre tadı değişiyor, mesela turuncular hep sarılardan daha güzel pembeler de hep bayat en iyisi kırmızıyla siyah
Çiçek değil de sarmaşık, sağa sola dolanınca bi güzel oluyo bi güzel
Aşık aklı, çocuk aklı.
hiç edinemedim ya, ne bileyim ben de aşırılık seviyorum
hiç edinemedim ya, ne bileyim ben de aşırılık seviyorum
Bkz akıyor maşallah
ne kadar fıstıksınız diyelim şuna
Mesela Zweig'ı seviyosunuz çünkü İlknur İgan *yazdı*
Deveye sormuşlar neren eğri diye o da nerem doğru ki demiş
o son sözü vermeyecektik
geççekmiş daha
yemekte karışık kızartma çıkması, hem de yakmamışlar :'D
allahı anlamak diye bi kitap, hala da anlamıyorum dönse iyiymiş
Makarna.. üstelik 2 kat fazla acıktırıyor namussuz
Cızlak (krep) kokusu, annem ben seviyorum diye bol bol yapardı, ben de bol bol yer sonra kusardım cbsbxb
Hazine niteliğinde bir kadındır, iyi seminer verdiğini söyleyemem fakat
Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak.
Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman
Bir vakitler çok sevip ezberlemiştim bu mısralarını, acıların kadını gibi biri
Artık bana hitap etmese de bir vakitler bana kattıkları adına saygı duyuyorum
Atatürk'ün başucu kitabının yazarıdır, Büyük Taarruz öncesinde okumuş ve çevresindekilere de önermiştir.
Büyük Taarruz öncesinde Atatürk'ün bir roman okuması bana Montaigne'in Denemeler kitabından sevdiğim bir kısmı hatırlatıyor:
"Bir komutanın, az sonra hücum edecek olduğu bir kalenin eteğinde dostlarıyla tümüyle serbest ve rahatça, kaygısızca sohbete dalması, Brutus'un herkesin kendisine ve Roma'nın özgürlüğüne karşı pusu kurduğu bir sırada gece dolaşmalarından birkaç saat çalarak tam bir sessizlik içinde Polybius'u okuyup notlar yazması ne güzel bir şey! Düşündükçe içim açılır. Ancak küçük ruhlar işlerin ağırlığı altında ezilir; onlardan sıyrılmayı, bir yerde durup yeniden başlamayı bilmezler."
Kimden neyden ne zaman
gri
daenerys targaryen
