ileleualatyr

Bir Halil Cibran kitabı.

Bir ermişin, uzun süredir bulunduğu bir ülkeden ayrılırken halka son seslenişini içeriyor. Kitap zaten kısa, çabuk okunuyor. Ben bile üç günde bitirdim, muhakkak siz daha hızlı okursunuz. Bana bir şeyler öğütleyen kitapları zaten sevdiğimden bu kitabı da sevdim, dilinin sade olması kitabı ekstra iyi yaptı gözümde.

Beğendiğim birkaç yeri, ileride kendim de okuyabileyim diye ekliyorum.

Aşka Dair bölümünden:
“Kendinden başka bir şey vermez aşk ve kendinden başkasından almaz. Ne sahip olur aşk ne de sahip olunmak ister; çünkü aşk, aşka yeter.”

Vermeye Dair bölümünden:
“ 'Veririm ama sadece hak edenlere' dersiniz sık sık. Ne meyve bahçenizdeki ağaçlar böyle der ne de çayırlarınızdaki sürüler. Onlar yaşayabilmek için verir çünkü vermekten kaçınmak, yok olmaktır.”

Sevinç ve Kedere Dair bölümünden:
“Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa, taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur.”

Yasalara Dair bölümünden:
“Gerçekten de okyanus hep masumlarla birlikte güler.”

Özgürlüğe Dair bölümünden:
“Ve tahtından indirmek istediğiniz bir despotsa söz konusu olan, önce onun içinizde kurulu tahtını ortadan kaldırın.”
“Ve üstünüzden atmak istediğiniz bir yükümlülükse söz konusu olan, bu yükümlülük size dayatılmadı; onu siz seçtiniz.”

İyiliğe ve Kötülüğe Dair bölümünden:
“İçinizdeki iyiden söz edebilirim ama kötüden söz edemem. Çünkü kötü, kendi açlığının ve susuzluğunun ıstırabıyla kıvranan iyiden başka nedir ki?”

Veda bölümünden:
“Kişi uzaklaşmadan nasıl gerçekten yakın olabilir?”

YouTube'ta düzgün bir versiyonunu bulamadım, bununla idare edin :)
https://open.spotify.com/track/1i9kBkYM7SCHVGI34p9Vnk?si=ZFcjdlkzST6QmDDP4MWvUA

Pişmaniyenin satıldığı tek yer sanırım. Soğuğu ile ünlüdür.

Gazi iyidir, iyi çocuktur ama çevresi kötü.

Bugün bunu gerçekten yaşadım. Kendimi “nerede o eski ramazanlar” derken bulmadım tabii, o kadar da yaşlanmadım sonuçta ama lisede eve giderken yürüdüğüm yoldan yürürken, oranın havasını içime çekerken gerçekten eve gelip polinom çözmeyi özlediğimi fark ettim. Bir zamanlar kafamda “acaba ankara'yı kazanabilir miyim?” “Acaba edebiyat yazılısında hoca şurayı kabul eder mi?” Düşünceleriyle yürüdüğüm yolda bugün kafamda bambaşka sorularla yürüdüm. Garip.
Belki on sene sonra çocuğumla o yoldan yürüyüp başka şeyler düşüneceğim.

Bugün açıklanandır.
Derma, radyoloji, prc için inanılmaz fazla kontenjan açılmakla birlikte; pediatri, iç hastalıkları ve cerrahilerde bu durum söz konusu değil.
Gerçekten artık cerrah bulamayacağız. Bu saçmalığın bir telafisi olur umarım hepimiz için.

Ördek sanırım.
Özellikle de kafasında çiçek olan ördekler.

Doğum günümde bir arkadaşıma teşekkür ettikten sonra “asıl biz teşekkür ederiz doğduğun için.” dediği an. O gün gerçekten mutluluktan gözlerim doldu.

Pet shoplarda uzun bir süredir yapılan fakat aralık 2021'de yasaklanan eylem. 7 ay süre verilmiş, temmuza kadar satış yapabilirler yani.

Bu konudaki yasal süreç bu, kendi görüşlerimi aktarmam gerekirse; iki kuşum var, ikisini satın almıştım ve bu durumdan oldukça pişmanım. Kuşlarımın benimle olmasından çok mutluyum elbette ama onların bu ülkede bile bulunmaması gerekiyordu diye düşünüyorum hep. Yaşam alanları buradan çok farklı çünkü. Onun dışında cins kedi/köpek, egzotik hayvan satışı için de aynı şeyi düşünüyorum. Bu hayvanlara bunu yapma hakkımız yok. Bir yılanı alıp evde besleme hakkımız olmamalı kesinlikle, bir noktada hayvana eziyet.

Şimdiki aklım olsa pet shopa hiç bulaşmazdım ama ilk kuşum gerçekten büyük sayılabilen bir kuş, orta boy papağan olarak geçiyor. kuşu koydukları yeri görünce içim daralmıştı, onun orada yapabilmesi çok zordu mesela. Zaten geldiği günden itibaren bir sene depresyondaydı yavrum. Onu, onların elinden kurtardığım için mutluyum; fakat başta da belirttiğim gibi, keşke bu ülkeye hiç gelmeselerdi. Kendi yaşam alanlarında olsalardı.
Bugün pazarda civciv ve ördek satılıyordu mesela, o hayvanları görünce gerçekten üzüldüm. Yazık yani. Ben bu işin tamamen bitmesi taraftarıyım açıkçası.

Az önce bunu cidden yaşadım.
Yön kavramım tamamen kaybolmuştu dostlar, benzinlikte çıkış kapısını bulamadım. Zor anlardı.

Tiktok gibi platformlarda kadınların sadece belirli bölgelerinin görüntüsüyle iğrenç cümleler kuranları da gördükten sonra bunun olmadığına inanan var mıdır acaba?
Ciddi bir uyum problemleri var, geldiğin yere uyum gösteremiyorsan gidersin. Bu kadar basit.
Zaten sıkıntılı insanımız son zamanlarda artmaya başladı, bir de dışarıdan ithal ettik. Tam oldu.

Not: Öncelikle derdim ülkemize herhangi bir şekilde değer kazandıran insanlarla değil. Bir insanın, kendi ülkesinde can güvenliği yoksa ülkesine iade edilmemesi konusunda da bunu savunan herkesle hemfikirim. Birini bile bile ölüme gönderemeyiz, bu durum başka bir şey ancak şu anki durum çok başka. Türkiye resmen Avrupa'nın mülteci çöplüğü oldu. Resmen kendilerine gelecek bu kadar mülteciyi bizde tutuyorlar bir şekilde.
İnsan önce kendi vatandaşını düşünmeli, kim vergi veriyorsa önce onlara hizmet etmeli.

Muhteşem. Nasıl anlatabilirim ki, harika bir gün geçirdim. İnanılmaz mutlu oldum ve bugün buna vesile olan herkese teşekkürler :)

Annemden gelen sınav öncesi tavsiye:

Çıkmış soran hoca.

Limonu ekmeğe sıkıp yiyecek kadar çok sevdiğim için Tarhana ve domates hariç her çorbaya yaptığım eylem. Çorba limonsuz içilir mi ya??
Not: Limonlu ekmeği küçükken yiyordum, şimdi utanıyorum.

Bir yaseminli yeşil çay değildir. Tadı parfüm gibi ama acı olmayan bir parfüm. Yeşil çaya bile benzemiyor, denemediyseniz deneyin.

Bu durumdan herkes zararlı çıkıyor-yöneticilerimiz hariç- ama en çok zarar görenlerden biri bence genç diyebileceğimiz, henüz okuyan ve elinde bir meslek olmayanlar yani biziz. Bir öğrenci düşünün sadece devlet bursu alıyor olsun, 850 lirayla nasıl geçinecek? Yemeğe bile zor yeter parası. Kaldı ki en güzel yaşlarımız yirmili yaşlar, düşünün 20 yaşındaki biri sadece yemek yiyerek mi okuyacak? Bu insanın sosyal anlamda bir şeyler yapmaya hakkı yok mu? Anlaşılan yok. Keşke bu zamanda öğrenci olmasaydım diyebiliyorum ancak. Annem de babam da memur, benden altı yedi yaş büyük çocukları olan arkadaşlarının çocukları öğrencilikte en az bir kez yurt dışı görmüş ve maaşlar aynı.
Ben evime zor gideceğim yakında bu bilet fiyatlarıyla. Gerçekten gençliğimizi elimizden alıyorlar ve en kötüsü bir daha hiçbir zaman bu kadar genç olmayacağız.

Belki sevgili üst dönemlerimize abartıyormuşuz gibi gelebilir ama bize göre(altını çizmek istiyorum, bize göre) zordu. Bu arada çalışmıştık ama zordu yani. Tamam belki patoloji falan daha zordur ama şu an bu, bizim için zor.
İnsanlara “bu zor değil sen bi de şunu gör” falan deyince gerçekten motivasyon kırıcı oluyor, bir şey söylemeyin, yorum yapmayın, olsun bitsin. Birazcık eski dönemlerinizi hatırlayın lütfen, teşekkürler.

Sağlık, özellikle de akıl sağlığı. Bunu kaybedince kanunlarla bile ilişkini kesiyorlar, düşünsene. Çok fena. Üstelik sevdiğin herkes hiç olmamış gibi, yaptığın şeylerin bir anlamı kalmıyor.

Gerek var mıydı buna :(

3-4 yaşlarımdayken Yazın kapı pencere açık yatıldığından çok geliyordu sesi, cami de dibimizde sayılırdı. Her sabah ezanında uyanırdım ve beni çok korkuttuğunu hatırlıyorum. Bir de stv vardı o zamanlar bilirsiniz dizilerini falan, onları da çok izliyordum ve bir yerde onlar da korkunçtu. İyice korkuyordum anlayacağınız.
O zamanlardan beri sabah ezanını duyunca bir garip oluyorum, özellikle yazları.

Bende artık söyledikleri bir etki yaratmayan insandır, dışarıdan nasıl göründüğünüzü bilseniz keşke.
Edit: Bu arada tabii ki notunuzla ilgilenmiyorum, sadece ortamda ortalaması 30 olan insanlar varken ve kalmayacağınız aşikarken “kalacağım, kalacağım” deyip insanların sinirini bozmayın isterim. Çevremde bunu yapan bir kişi var-dı. Artık fazla yakınımda tutmuyorum :)

(bkz: her sınavdan 70 üstü alıp sürekli kalacağım diyen insan)

2018 senesinde belediye otobüsünün bir miting sebebiyle ücretsiz olduğu bir günde, otobüste aldığım yaranın izi. Sağ kolumda. O gün çok ağlamıştım, öyle kaldı bir de izi.
Aynı sene salıncağın bir parçası bacağımı çizmişti, onun da izi duruyor hâlâ. Bari karizmatik bir hikayesi olsaydı da anlatsaydım her yerde.

her şeyi güzelleştiren süt ürünü. bir de uyku yapmasa...

trenle isviçre'den italya'ya gidiyorum. youtube sağ olsun :)

(bkz: #24386) yine buradayım.