1)yemek.com'a girin 2)Arama kısmına ıslak kek yazın 3)10 Mart'ta yazılan tarife tıklayın 4)Basamakları dikkatlice uygulayın 5)Bu kıyağımı unutmayın bu tarifi bizzat denedim, üç gün övgü aldım. tatlı sevmeyen kardeşim bile adım başı yedi bundan
kırgınlık var, hayatımdaki iki insana kırgınım bir konuda. aştığımı ve bu konuda onları affettiğimi sanıyorum bazen ama bu hiçbir zaman gerçekleşmeyecek çünkü onları seviyorum ve bu nedenle hiçbir zaman onlara bunu bağırarak söyleyemeyeceğim.
En iyi film ödülü Coda'ya gitmiş. Dünya'nın En Kötü İnsanı ve Lost Daughter hiç ödül almamış, nefret ediyorum sizden. Bari erkek oyuncu ödülü'nü Andrew'a verseydiniz. Will Smith'e gider mi o ödül hiç ya, gözüm görmesin sizi.
İlk onum şöyle: 1.de diepte 2.sentimentai 3. með hækkandi sól 4.jezebel 5.the show 6.brividi 7.stripper 8.river 9.intention 10.hope her ne kadar birinciye Hollanda'yı yazmış olsam da Açıkçası gönlüm İzlanda'dan yana.
bir entry'i taslağa attım bir şey denemek için. ama deneyebilmem için sözlükte tek kalmam lazım, kaç gündür bu yüzden geç yatmaya çalışıyorum başaramıyorum ama mutlaka birileri oluyor benimle birlikte :(
bir de mavi gözlülerin nazarı çok değer derler, annemin dedesinin gözü maviymiş bu yüzden çocuklara çok bakmazmış. dua ediyormuş sürekli benden sonra kimse mavi gözlü olmasın diye, valla olmamış. herkes ya ela ya da kahverengi gözlü. yani büyük büyük dede insan bir "torunumun kızı jacob elordi ile evlensin" diye dua eder, ne bu şimdi?
normalde böyle şeylere çok inanmam ama geçen cuma uzaktan gördüğüm 1,5 yaşlarında sarışın kıvırcık saçlı bebek için "ayy, bu ne tatlılık" dememle bebeğin yere kapaklanması bir oldu. sanırım cidden çocuğun enerjisini falan bozdum, bir şeyler yaptım.
"ihtimallerin heyecanına üzülüyorum" gerçekten öyle. kendi kendime hayal kurup, öylece durup, heyecanlanıp, olur mu acaba bir ihtimal deyip, sonra olmaz cevabını kendime verip üzülüyorum. ihtimalleri hayal edip, heyecanlanıyorum ama sonunda üzülüyorum. bazen.
Kabullenmesi Benim için çok zor, bu nedenle cenazelere ve mezarlığa da gitmiyorum. Bu olay olmamış gibi düşünüp devam etmeye çalışıyorum. Hayatımda yer edinmiş iki kişiyi kaybettim şimdiye kadar, ikisinin de mezarına ve cenazesine gidemedim. Hayattayken Yaşadıkları yere gidemedim, gidemedim çünkü bunu kabul etmek istemiyorum. Onların orada olmadığını ve bir daha hiçbir zaman orada olmayacaklarını görmek istemiyorum. Bunun gerçekliğiyle yüzleşmek istemiyorum, korkuyorum.
parcalibulutlu
ileleualatyr
