Listeye İran'la giriş yapıyorum oradan sırasıyla Hindistan, Bae, Türkmenistan, Özbekistan. sonra Rusya, oradan Balkanlar, Balkanlar'dan Almanya, Hollanda, Polonya, İsviçre, Macaristan, Avusturya, Fransa, İtalya, İspanya, Portekiz, sonra Birleşik Krallık (İngiltere, İrlanda, İskoçya falan filan), ardından Kuzey Avrupa ülkeleri. Hazır soğuğa alışmışken Kanada, e o kadar geldik birazcık USA. Hop bizim bu taraflara dönelim biraz, Mısır'a. Oradan Yunanistan, birazcık yorulduk azıcık Türkiye. Yaş oldu elli, sonrası güney Afrika :) orasını Daha tam planlamadım. Tabii önce, almanya vatandaşı olup vize sorununu halletmem gereken konular var :)
Dün buradan bir yazarın ekşisözlük'teki buyrun benim etkinliğine katıldığını gördüm, oldukça garipti :) Edit: artık rüyamda bile sözlükteyim, nasıl bir bağımlıysam.
Diğer entry'ime (bkz: #21357) edit yapmayayım şimdi, buradan devam edeyim. Milkshake makinesi alacağım bir de. Bir de şu pasta yaparken kullanılan kendi karıştıran makinelerden. Bir de bardak koleksiyonu yapacağım. Paşabahçe'de bir beyaz şarap kadehine 90 lira istiyorlardı geçen, bu biraz zor olacak. Bir de katana alıp salona koyacağım, kill bill 2'de evin ortasındaki cam bir kutuda duran katanadan. Kutusu da öyle olacak.
İlk eksimi aldığımda bir garip hissetmiştim, sonra ala ala alıştım. 70 tane eksi almışım şimdiye kadar, bunların çoğu kelime şakalarıma gelmişti. Bu yüzden bazen pek de tanımadığım kişilerle konuşurken ciddi takılsam mı diye düşünüyorum yani bu tür şakalar yapmasam mı? Beni pek tanımayan biri için salak gibi gözüküyor olabilirim çünkü. Yani aşırı salak, zaten salağım da sizin sandığınız kadar değil.
Geçen gün alışverişteyken bir an için düşündüm, ileride maaşımı neye harcamak isterim? Kesinlikle bir çocuğun bezine, mamasına, okuluna falan harcamak istemem. Şu an neye harcıyorsam ona harcamak isterim. İşte bu konu benim için böylece kapandı.
Kaplumbağaların tehlike karşısında yaptığı, insanların çoğu zaman beceremediği eylem. Bazen bunu çok isterim, her şeyden uzaklaşmayı yani. Özellikle çok utandığım ya da hayal kırıklığına uğradığım vakitlerde. Ya tüm insanlar birkaç günlüğüne dünya'dan çıkıp gitsin isterim ya da ben çıkıp gideyim, bir şey yapmayayım isterim fakat mümkün mü? Asla. Sorumluluklar var çünkü, sonra su bitiyor su almam lazım, laboratuvar dersi var ona gitmem lazım, ders çalışmam lazım, insanlarla konuşmam lazım çünkü konuşmazsam başıma bir şey geldi sanarlar. Bu yüzden uzaklara gitmek istiyorum, mesela Kanada'ya. En az 10 saat uçuş, saat farkı çok, biletler pahalı. Tanıdığım kimseyle konuşmak zorunda değilim, anlatmak ve paylaşmak zorunda değilim. Bahanem olurdu. Böylesi zor.
Daha geçen gün teyzemle annem ayran+baklava yerken kardeşim bunu da sizden başka kimse yapmaz demişti. Şimdi bu entrinizi kendisine gostermeye gidiyorum sayın ileleualatyr