dizisinden sonra filmini de izledim.oyuncular değişmediği için filmi bana sanki 53. bölümü izliyormuşum havası verdi. o yüzden önce diziyi sonra filmini izlemenizi öneririm. dizi merdiven altı ve merdiven üstü hayatları mükemmel anlatmış. aynı merdiven hayatları ayırırken ancak bu kadar bağlayabilirdi.izlerken insan ilişkilerini sorguladığım bir dizi oldu. her karakter hakkında ayrı ayrı konuşacak çok şey var ama spoiler vermek istemiyorum :)
Nefes almaktan çok daha fazlasıdır. Ruhunu bedeninden ayrı beslediği vakit yaşamanın ne demek olduğunu anlıyor insan. İster bunu kelimelere dökerek yap istersen çizerek. İçinden geleni nasıl yansıtıyorsan öyle.
6 yıl boyunca konum ve şartları açısından farklı yurtlarda konakladım. tahmin edersiniz ki birçok insan tanıdım. bu süreç boyunca anlatsam tadımızı kaçıracak sayısız olaya şahit oldum,oluyorum. gözlemlerime dayanarak hemcinslerimin %80'inin aptal olduğunu düşünüyorum.
bizim pediatrinin kardiyologları özellikle takılırdı buna. efsaneye göre periferde femoral nabıza baktığınız an sen gaziden mi mezunsun diyorlarmış :))
bir kadın olarak çalışmıyorsun mesela. ama kocan zengin ama baban zengin. farketmez. harcadığın parayı kendin kazanmıyorsan benim gözümde özgür değilsin. ve ben bu halimle bile senden daha iyi yaşıyorum. çünkü tüm kısıtlılığıma rağmen bağımsız bir bireyim.
Kocası ya da babası tarafından sınırsız bir şekilde sorgulanmadan finanse edilen bir kadının benden kat kat daha özgür yaşadığını düşünüyorum. 24 yaşımda hala kendi param olsun da bazı şeyleri yaşayabileyim diye bekliyorum :)
benden çok daha iyi yaşama imkanları var katılıyorum. benim hayallerim onların günlük rutini bile olabiliyor. olsun. emek verdiğim için yaşadığım zamanın ve elde ettiklerimin kıymeti artıyor bence. sorgusuz sualsiz yaşayanlara da başarılar dileyelim,keyfini çıkarsınlar. biz de çalışır yaparız napalım. geç olsun güç olmasın.
Birkaç gündür Ne zaman biraz kestireyim desem uyuyakalıyorum. Bir uyanıyorum saat gece iki. Lamba açık, kitap yere kapaklanmış.. Işığı kapatıp tekrar uyuyorum. Yorgunluktan mı yoksa mutsuzluktan mı bilemiyorum artık.
Ne yalan söyleyeyim bazen sizi kıskanıyorum sayın erkekler. özellikle kendi aranızdaki arkadaşlık ilişkilerini çok eğlenceli buluyorum. Hani şu erkekler neden az yaşar adlı kısa videolar varya beni çok eğlendiriyor.Arada bir erkek kafasını yaşamak isterdim :)
tüm pre-kliniklere aynı şeyi söyleyebilirim : gezin,dolaşın.sürekli ders çalışmak diye bir şey yok. gözünüzü korkutmayın en zor komite bile bir gün biter. anlamadıysan bir kere daha oku yine oku yine oku.bol bol zamanınız var. bırakın komiteler korksun sizden. pozitif olun ders zamanı ders,eğlence zamanı eğlence.
dönem 1 o kadar uzak geliyor ki.. o yıla ait anılarım,benliğimle beraber hafızamın tozlu raflarına kaldırılmış. yolunuz uzun ve zor. size sabır ve dayanma gücü diliyorum. şimdiden geçmiş olsun, hoş bulmanız dileğiyle.
dün asistan abinin maceralarını dinledim. daha önceden anlatan biri olsaydı okulu biraz daha uzatırdım :) nereye atanacağımın belirsizliği beni biraz korkutuyor. çünkü mezuniyet tarihim nedeniyle işim baya bir şansa kaldı. ne kadar şanslı olduğumu biliyoruz herhalde :)
1 ayda 12 nöbet kitlediler. Yaşama hevesim gözümün feri yok oldu resmen. En son 2 hafta önce dışarı çıkmışım. Schlimazl olmanın hakkını veriyorum diyelim :)