Dalgalı bulutlu...

İfade edebileceğim tek şey bu ama çok anlamsız duruyor. Acaba var oluşsal sancılar mı vurdu yeniden...

Altıncı koğuş - anton çehov

Biraz da türkü dinlemeyelim mi
Altın yüzüğüm kırıldı-Grup Abdal

Akıllı cep telefonu

Kardeşim acıkmış ben de yalniz bırakmamak adına simit zeytin yiyorum efendim

günümüz ve gelecekteki muhtemel yapay zekâ teknolojileri, otomasyon vb. baz alarak mesleğinizi robotlara teslim edip etmeyeceğinizi hesaplayan ve bunu olasılık olarak ifâde eden site. doktorluk mesleği robotlar tarafından ele geçirilebilir mi sorunsalı başlığını görünce aklıma geldi.

siteye göre, gelecek zamanda hekimlerin ve cerrahların mesleklerini robotlara teslim etme ihtimâli %0.4 hesaplanıyor ki bu ihtimâl, sitedeki tüm meslekler arasında en düşüklerden biri. yâni robotların ve yapay zekânın, yerini alamaması muhtemel mesleklerden biri olarak görülüyor hekimlik ve cerrahlık. yine benzer şekilde diş hekimliği de.

https://willrobotstakemyjob.com/

Ablamla kardeşim ben küçükken beni hayvanat bahçesinden aldıklarını benim aslında orangutan yavrusu olduğumu söyleyip beni kandırmışlardi ve saatlerce ağlamıştım dbsjdjsj yazarcımlar buna beni nasıl inandırdilar hala anlayamıyorum. Ama baya kuvvetli argümanlarla gelmişlerdi fjsjdjsksm

1. sınıfta çalışmayı öğrenmediniz öğrenince daha rahat oluyor diyolar 2ye geçiyon nöro kardiyo sonrası kolay diyolar zar zor geçiyon 3 e geliyon 3, 2. sınıftan daha kolay diyolar sonra kardiyo komitesiyle karşılaşıyon

sayın üst dönemler bölüm sonu canavarı 4 mü 5 mi?

Aslında onu değil, kafanda kurduğun halini seviyorsun. Bunu fark ettiğin zamanlar da oluyor ama ısrarla görmezden geliyorsun. Sonunda yine üzüleceksin.

18. Yaş günümde bir hediye almıştım. O en unutulmazı

Belki klişe olacak ama harbiden sağlık. Örnek verecek olursak sabah kalktım gözlüğümü bulamadım. odanın içinde döndüm durdum yok zaten puslu görüyorum bir yerden sonrasını. Gözlüksüz fazla kaldığım için başım döndü odadaki adamlar aradı buldular. Burnumun üstüne demir parçası koymadan yaşayamıyorum işin özü.

Yahu nedir senin derdin?

biberli ekmek çok mutlu etti beni, dün de şalgam yaşatmıştı aynı duyguyu, seviyorum kerataları

küçükken evin en küçüğü olmak güzeldi; abim geldiğinde hep oyuncak getirirdi, ablam her istediğimi yapardı. büyüyünce ayakçı olduk..

Hazal kaya'nın oyunculuğunun bu kadar eleştirilmesi senaryonun önüne geçmiş. İki bölüm izledim ama fikir bence güzel. En azından farklı şeyler yapabiliyor oluşumuz çok hoş.

güzel havaların gelmesi..umarım yakındır gelmesi :) (gök gürültüsü eşliğinde giriyorum bu entryi pek inancım yok maalesef)

Kardeşim voleybol oynamayı çok seviyor ben de eve döndüğümden beri onunla oynuyorum zaten ben de çok severim. (Karşılıklı paslaşıyoruz gibi yani)
Neyse mahallenin çocukları da dahil olmak istiyorlar bize biz de kıramıyoruz ama aman Allah'ım çocuk değil gürültü kirliliği. Sürekli bir kaos bağırış çağırış, "topa sen niye dokunmadın?!?", "Aaaa ama ben oynayacaktım!", "Sen oynayamıyosun(sanki kendi çok oyanayabiliyor gibi boyu 90 cm falan tahmini 7 yaş civarı)", "mızıkçılık yabmaaağ!!!!1!1!"
Biz de kardeşimle başımızdan savmak için "hadi eşek oyanayalım" dedik hay Allah demez olaydık bağırış çağırış gerginlik hat safhaya çıktı "yok ben değmedim", "sen vurmadın niye vurmuyosun", "aa ama ben çıkmam", "tamam abla sen çık" yav çocuğum ne diyon neeee sinirlerime teşekkür ederim bu kadar sakin kaldıkları için. Çocuk sevmiyomuşum valla bu neymiş. Bir de anneleri "bağırmasanıza siz ya hu!!" diye sürekli cama çıkıyolardı ah Allah size sabır versin.

Büyük insan ortamlarıyla baş etmeyi öğrenmek

Sonu illa evlilikle bitmelii!!

Çocuk acilde pratisyen hekim olma fikri. Gerginlikten o2 seviyem düştü. Nefes almayı ve yemek yemeyi unutuyorum. Hastane çevresinde defalarca kez tur attım. Dışarısı soğuk olunca içeriyi turladım. Üsye geçiriyorum şu an muhtemelen. Sabah nöbetten çıkarken erişkin acile uğrayıp kendime 1 (bir adet) ab yazdırmayı planlıyorum.

Uzun yıllar önceki bir rüyaydı. Üzerimde abiye bir elbise vardı ve topuklularla rağmen koşuyordum. Hava henüz kararmıştı. Ağlıyordum. Sonra sola döndüm. Alçısız tuğladan örülmüş iki duvarın arasındaki bir çıkmaz sokaktaydım. Beni beklediğine emin olduğum bir beyefendinin kollarına atladım. O da çok üzgündü. Birbirimize sıkıca sarılıp ağladık. Sarılırken hafifçe salınıyor gibiydik. Onun üzerinde de şık bir takım vardı. Ansızın sokağın karanlığını bozan bir ışık üzerimize doğru gelmeye başladı. Bir arabanın ışığıydı. İnanılmaz derecede korkmuştum. Sonra uyandım. Unutmayım diye uyandığım sabah rüyamı çizdim. Boyadım. O yaşıma kadar gerçekçi rüyalar görmezdim ve bu rüyamdan çok korkmuştum.

akşam saatlerinde, keskin soğuğa inat ortada olan; burnuma geldikçe içimi ısıtan sıcak kokudur. bu kokunun doğası bendeniz tarafından bilinmez, belki de odun/kömür kokusudur, inanın hiç bilmiyorum. ancak bana soğuk havanın aynı masa etrafında topladığı insanları, sıcak evleri hatırlattığından ne zaman duysam hüzünlü bir mutluluk dolar içime. kışın ayak sesleri duyuluyor gibi artık sanki:)

'İnsanların dünyasında çok fazla çelişki var' demekte deli bir arkadaşım :)

Yaptığın her şeye rağmen bir şeylerin değişmemesi ve asla değişmeyeceğini fark ettiğin an...

Hobi edinebilmek için bi 1000 liraya ihtiyacım var

Var böyle bir şey.
Anne baba isterse çok esmer olsun, çocuk yine sarışın doğar ve o sarışınlık, çiğ değildir. Yani on metre öteden anlarsınız zengin olduğunu. Bu renge Dünya'nın en iyi saç tasarımcısına gitseniz de ulaşamazsınız. Doğuştan zengin olmanız lazım.

Duygusal manipülasyonlar ve çeşitli nedenlerle biz çocuklar malesef ki çoğu zaman ebeveynlerimizin veya ailemizin isteği doğrultusunda kararlar alınmaya zorlanıyoruz.

Mutlak bir kötü olduğu aşikar, yine de -derler ya hani- şeytan tüyü var.

Sokak röportajı izlemek

Avrupa şampiyonuyuz 🤩