Çok yaşlıyım, ölüyorum. Şuram ağrıyor buram ağrıyor ve türevleri.. :'(

efsanevi kardiyo notumu öğrendikten sonra sınıf geçebilme ihtimalimden bahsederken söyleyeceğim kelimelerdir aynı zamanda :d

Anatomiyle yıldızım barışmayacakmış bu başlık öyle diyor

Türkiye standartlarını ezip geçen içerisinde Tuncel Kurtiz'in seslendirdiği müthiş şiirler, hikâyeler bulunan; Ramiz Dayı'nın gençliğinin işlendiği kısımlar ile birlikte seyircisine resmen ikinci bir dizi daha izlediğini hissettiren, oyunculukların iyi olduğu, Eyşanlardan uzak durulması gerektiğine yeterince vurgu yapan ;) Türkiye'nin mutlu yıllarında yayımlanan tv dizisi… İzlemeyen mevcutsa halâ çok geç değil ;)

Herkes jerry'nin tuzaklarıyla şakalarıyla eğlenirken ben tom'un yediği dayaklara gördüğü şiddete üzülürdüm. sözlüğün de mazlum tom'un yanında olması beni çok mutlu etti

hala mırıldanırım müziğini, bir ara baştan izlemeye de başlamıştım; hangi bölümde kaldım acaba? çocuksu gelse de izletir kendini

Zaman

Kaybolur hayatın tarifsiz ahengi
Zaman bir tablodur düşer duvarlardan
Düşüncemi aşan gizli bir mimari
Yükselir sonsuzluk manzaralarından

Yaslasam başımı hatıralarıma
Bir şah damar gibi vuruyor hayaller
Vuslat bilemem ki hangi rüyalarda
Ayrılıktan şimdi üşür durur eller

Bir yağmur sonrası gurbetinde akşam
Ruhumun dinmeyen nedametleridir
Ağarmış saçımda eskiyen şu zaman
Sonsuza dökülen gizemli bir nehir

Bir terennüm olur ah dudaklarımda
Gönlümde vuslatı sürükleyen hicran
Rüzgardır içimi körükleyen sevda
Bir yağmur sonrası gurbetinde akşam

* Eşref ziya ağabeyden dinlemenizi isterim, selametle

Her zaman Allah hiç kimseyi onların yokluğuyla sınamasın duasını ettiğim dünyanın en şefkatli, en merhametli insanları..

Burnunu peçeteyle silen birine bakmayın. burun-peçete arası dördüncü boğaz köprüsü kurulabiliyo

Ps: hayal etmeyin

Bazı hisler.

Hakikatin sadece kendi tekelinde olduğunu iddia eden insanlar

Evet, o yüzden psikolog ve psikaytr seansları bu kadar pahalı.

14 ama aslında üç kişiyiz. Yine de o üç kişiden yazan tek kişi benim.
Not: Biliyorum bu ne biçim entry.

"ice for aureliano buendia" albümü marquez'in efsane romanı yüzyıllık yalnızlık'a göz kırpmaktadır.
https://open.spotify.com/album/4XgwkpNxLFLi8UUo0onOj9?si=F8a9COPuROqHAeUSTucs9g&utm_source=copy-link

insta,youtube her neresi varsa her yerde. her günleri efsane gün ilan eden ürünleri beş para etmeyen alışveriş sitesi

Böyle düşündüğünüz zaman bilmeyen birine anatomik isimler söyleyin. Bir nebze de olsa avunabilirsiniz :.)

Bu zamana kadar nasıl dağılmadıklarını merak ettiğim güzide grup.

size de öyle geliyor mu sayın yazarlar? aylar yıllar oldu resmen ama bu komite hala yekpare devam ediyor gibi geliyor da bana.

Yazan kişinin yanından ayrılması halinde güvenliği tehlike altına giren nesne.
(bkz: günlük tutmak)

geçen kadayıf çıktıydı ya ben çok beğendiydim. yeniden çıksın

Geç kalınmış bir öneriyle geldim. "incendies". Ağır bir hikayeydi.
Şu an hiç iyi değilim.

kesinlikle bu değildir

Geçenlerde kazandığım 11-0'lık mücadeleden sonra zirvede bırakıyorum, rakip arkadaşa selamlar mdksnsnmxn (kendisinin buralarda olduğunu biliyorum)

Ben kimim ki sınırlı bilgimle hüküm vereyim.

“Karanlık,ruhumu aydınlattı.”

en taze duygudur. Bir şeye sevindiğinizde en güçlü duygu mutluluktur, birine aşık olduğunuz anda aşktır, bir şeyden nefret ettiğiniz anda nefrettir. O an hangi duyguyu hissediyorsanız odur kısacası.

hemen hemen hepsini beğendim ama en iyisi fuşya tema bence, wes anderson filminde gibi hissediyorum bu temayla.

ramazan boyunca bütün sahurlarda yaşadığım durum. bu sebeple yemek yiyemeyip, iftar vaktine gelene kadar hunharca acıkırım.

Çoğumuza yakınının yaşayacağı sondur. Farklı biri olmak için ya da ebeveynlerimize benzememek için ekstra çaba göstersek de en nihayetinde birini bulup evlendikten sonra sıradan yerleşik hayatlara sahip olacağız. Akşam yorgun bir şekilde eve gelip kendi öz evladımız ile ilgilenecek vakit bile bulamayacağız. Ama aynı çocuk en iyi eğitimi alsın diye yok zamanımızdan ayırıp araştırmalar peşinde koşacağız. Çocuğumuz aldığı eğitimler sonucunda ileride kendini idame ettirecek bir hayata atılacak. Sonrasında o da evlenecek ve sıradan döngü bir kere daha başlayacak. Geriye dönüp baktığımızda ne iyi bir ebeveyn olabileceğiz ne de iyi bir doktor olabileceğiz. Bu sırada hem işimizin hem evimizin hem çocuğumuzun peşinde koştuğumuz için muhtemelen kendimizi de aksatacağız. Böylece hayatta her şeyi yarım yapıp her şeyde eksik kalmışlığın ağırlığı çökecek üstümüze. Neden bu kadar karamsarsın diyebilirsiniz. Pek çok konuda karamsar olacaksam da maalesef ki bu konu hayatın bir gerçeği. Hayatta küçük resimlere odaklanırken asıl büyük resmi kaçırıyoruz. Günlük koşuşturmalar peşinde ilerlerken ve bu rutinde bir şeyleri erteleyip dururken aslında ileriki yıllarımızı kendimizden çalıyoruz. Hayatta asıl mücadelemiz hep zamanla olandı. Öyle olmaya devam edecek. Anne-baba olmak, evlat olmak, eş olmak, meslek sahibi olmak, kardeş olmak, arkadaş olmak, para sahibi olmak, para yönetmek zorunda olmak... Sorumluluklarımız sadece yaş aldığımız için artacaklar. Hangi konuda eksik kaldığımızı ancak yaşlılık yıllarımızda görebileceğiz. O zaman göreceğiz ki en az bir konuda hayatta aradığımızı bulamamış olacağız.

beni yaklaşık 4 kişi falan biliyor kötü mü değil ama kimse bilmese daha eyi olabilirdi