Hayattaki kayıplar nedeniyle bir daha asla tekrarlanamayacak güzel ortamların anılarını hatırlamak.

Küçüklüğümden beri biraz farklıyım.farklı değilim aslında herkes gibi değilim sadece.kalabalıkları değil yalnızlığı severim,anlamsız olmasına rağmen sırf herkes gittiği için bir yere gitmek yerine odamda kitap okumayı tercih ederim.ev dışında aynı yerde uzun süre kalamam evde bile aynı odada duramam illa değişiklik yapmam gerekir istemsizce sıkılırım çünkü.kolayca kimseden bir şey istemem yapabiliyorsam yaparım yoksa da yokluğunu kabul eder yolumu ona göre çizerim.en değerli eşyalarım kıyafetlerim ya da takılarım değildir okuduğumda içimi titreten kitaplarımın içimi döktüğüm defterlerimin her biri ayrı ayrı en değerlimdir.yapmam gereken bazı şeyler konusunda çok düşünceli değilimdir bana denilirse yaparım denilmezse düşünemeyebilirim.bana yapılan kötülükleri hafızamda diri tutamam çabuk unuturum karşımdaki hatırlar ben hatırlamam.insanlara çok müdahale etmem ailem de olsa onlara yön verecek kadar üstün ya da bilge göremem kendimi çünkü, doğrusunu bilsem de ne haddime der susar geçerim.beni mutlu etmese de karşındakini mutlu eden bir şeyi onun için yaparım karşımdaki anlamaz bile mutlu olmadığımı.çoğunluğa uyarım tek başıma her düzeni alt üst edecek kadar güçlü olsam da sesimi çıkarmam onların zevkini,mutluluğunu kendiminkinden üstün tutarım.
Böyle biriyim.maalesef ailemden de çevremdeki çoğu kişiden de farklı.aslında kendine has belki bilmiyorum ama çoğunluktan farklı.bunları yazdım çünkü bugün yine o çoğunluktan olsaydım keşke diye sesli şekilde düşündüm.keşke onlar gibi çoğunluğa kapılıp gidebilsem onlar gibi kalabalıkta içimde hiç susmayan o sesi bastırabilip mutlu olabilsem.keşke herkesin işine karışacak kadar kendimde hak görebilsem.keşke saatler sonramız belli değil demek yerine kini diğer duygularımın önünde tutmakla kalmayıp sürekli onu harlayabilsem.keşke onlar gibi dışından ne olduğu belli olan maddiyatla elde edilebilecek şeylere değer verebilsem…
Belki farklı değil de onlar gibi olabilseydim onlarla yaşamak daha kolay olabilirdi.belki onlar gibi olabilseydim bu kadar dışlanmışlık hissetmezdim.onlar gibi olabilseydim farklılık bu kadar acı gelmezdi belki…

bizim bu kadar öğrenciyi tekte kaldıracak amfimiz var mı ya

...
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.

bu dönem sınıfta kalmazsam soyadımı sizinle paylaşacağım sayın gütfsözlük söz veriyorum.

Tavşanlarım vardı, öpüp öpüp dururdum. Bir de babam bana 6.yas doğum günümde oluyoe ya haşlanmış yumurta tutacakları onlardan almıştı çok sevinmiştim. Normalde hep annem secer çünkü hediyeleri. Bunu babam kendisi gidip almıştı. Can, can!

"ay, çok güzel."
(bkz: #4724)

Bugün 21 Mart Ekinoksu'ndayız 🥳 yani başka bir deyişle bugün kuzey yarım kürede resmen bahar başladı.

Bugün yaklaşık 3000 yıldır Orta Asya'da Nevruz olarak kutlanır. Kelimenin kökeni Farsçadır ve aslen yeni gün anlamına gelir. Türkler için Ergenekon destanının, Kürtler ve Persler için Demirci Kawa efsanesinin, Zerdüştler ve Bahailer için noel gibi bir yılbaşının, Alevi ve Bektaşiler için de Hz Ali'nin doğum gününün temsilcisidir. Ait olduğu bir din, mezhep veya bir ırk yoktur. Bu geleneğin "doğrusu" da yoktur.

Nevruz'u kutlamak için farklı din ve ırkların pek çok farklı geleneği bulunuyor. Ben bu konuya çok hakim değilim ve detaylı araştırma da yapmadım o yüzden sadece kendi bildiğim ritüelleri sizinle paylaşmak istiyorum.

Normalde bugün Manisa'da mesir macunu dökülür.
Bir parça iple dilek tutarsınız ve sonra onu gidip bir gül ağacına bağlarsınız. Kağıda yazıp dibine gömenler de var, bu ritüeli sadece hıdırellezde yapan da var. Bence iki günde de yapıp garantiye almak lazım swh
Gece yatmadan önce merak ettiğiniz bir soruyu düşünür ve 7 tane zeytin yiyip yatarsınız. Ben bunu sadece hıdırellezde yapıyorum ama nevruzda yapanlar da var.
Tabii ki bir ateş yakılır ve müzik eşliğinde üstünden atlanır. Bunu saymama gerek bile yok.

Yeni yılınız uğurlu olsun 🐞 Bugün siz de bir dilek tutmayı unutmayınn

Ne olduğunu bilmediğimden yazacak bir şey bulamadım.

Sözlüğün bana verdiği yetkiye dayanarak bu başlığı tematikten azat ediyorum.

“Bir tutkunun bütün ihtişamıyla cesurca öteki dünyaya geçmek, yaşlanarak solup çürümekten daha iyidir.”Dublinliler - James Joyce

Benim yoktu ya :( bu kadar mi yaratıcılıktan uzak olunur ya fjsns

Ne eksik ne fazla

Slow Dancing in a Burning Room- John Mayer
gece ayrı bir şey oluyor bu şarkı.

ben kesinlikle doktorluk olduğunu düşünüyorum. evet kutsal bi meslek, anneler babalar çocukları hep doktor olsun isterler falan. tam olarak burası abartılıyor işte. doktorlar diğer mesleklere, diğer insanlara göre hayatı çok az yaşayabiliyor. insanlar genelde bu işin finansal boyutunu görüp, istihdam avantajını görüp doktorluğun dünyanın en avantajlı mesleği olduğunu düşünüyor. ama kaçımızın 2. bi hobiye vakti var?

sonuç olarak 6 yıllık eğitim hayatı, 5 yıla kadar çıkabilen uzmanlık eğitimi, öğrencilik yıllarında ve mesleki hayatta mobbing, tedavi etmeye çalıştığınız hasta ve hasta yakınları tarafından öldürülme riski, nöbetler, tedavi etmeye çalıştığınız hasta tarafından dava açılması gibi durumları göz önünde bulundurunca doktorluk en abartılmış meslektir.

dipnot: eğer daha da yükselmeyi planlıyorsanız bir de meslektaşlarınızdan çekmeye başlıyorsunuz :)

Anti sarma fan grubu sözlüğü ele geçirdiği için gözükmeyen başlık.

zuhurata tabii olmak

Kendime bıraktığım geri dönüşümsüz pek çok hasardan dolayı kendimi beğenemiyorum. Bunları bana başkası yapsa dava edip tonla para alabilirdim. Ama zamanında bunları kendime bilerek ben yaptım. Aslında sevmediğim formum bundan 6 sene öncesine ait olan formum. Ancak eski benin yeni bene bıraktığı kötü mirastan dolayı yeni ben de kendiyle problemler yaşıyor. Maalesef ki bu hasarlar fiziksel ve sağlıksal. Kaçayım da kurtulayım diyemiyorum.

Edit: Sevgisine en çok muhtaç olduğum insan yine benim. Kendimi kırarak varabileceğim hiçbir yer yok. Düzeltme odaklı çalışabilmemin tek yolu kendimi sevmek. Ama kendini beğenmek; kendini sevmek ya da kendine güvenmekten çok başka

Her yılın sonunda, akademik takvimin yaz tatilinin üzerine karabulutlar gibi çöktüğü o zamanlar dikkat edin; özellikle her yıl diyorum :(

yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde
denizlere açıldı içimizden biri
niçin gittiğini söylemeden.
doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri
yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden
bulacak sanıyordu yenilikleri.

her an bir yeni su vardı,
her yeni suda bir yeni an.
deniz, dalgalarıyla gösteriyordu dışından
yaşananla düşünülenler arasındaki farkı
bitmiyordu köpüklerle renkler
bir başka damlada, bir başka ışıkta başlamadan
...
anladı, bütün olmuşlarla olanların
ve bütün olacakların
o kelimelerin içinde
kendisine varmadan eskidiğini.

İngilizce bilenleri ninja nerde davet ediyorum:)

Şansızlığımız başkalarına şans getiriyor olabilir. Biriyle flört etmem demek onun ya eski sevgilisine dönmesi yada hayatının aşkıyla tanışmasına sebep olur, hiç şaşmaz

Gerçekten nesil farkımız olduğunu hissettiğim arkadaşlarımızdır. Cok garip

Ameliyathaneye dair nerdeyse tüm storilere fav atıp geçerim

Çöplüğün sebebi ben değilim yanlış anlaşılmasın:(

kendi dünyasında hapis kişi için örülen duvarların hududunu bulmaktır.

Tepki. Etki. Tepki. Etki. Tepki yoksa etki de yok. Doğru tepki yoksa doğru etki de yok. Konuşmak zorundayız. Haykırmak zorundayız.

Göremezsin. Göstermezler çünkü...
filmi izlemedim ama şu diyalog çok iyi ya. Aniden birine sorunca çok eğlenceli oluyo.

Arkadaşı olmadığı için organize kopya çekemeyenler hariç yoktur zannediyorum :(