Zamanında çok sevdiğim birisine çiçek hediye etmiştim o da çiçeği çerçeveletip masasına koymuş beni de telefonuna o çiçek olarak kaydetmişti .
Galiba o gün en büyük hediyeyi ben almıştım :)
Çalma listesi değil de şu ep olabilir:
https://open.spotify.com/album/1l5Uv56XCJvPrsslT58fwH?si=RDl3q7qIQlyLWLlbSxR-Lw&utm_source=copy-link
https://open.spotify.com/album/1l5Uv56XCJvPrsslT58fwH?si=RDl3q7qIQlyLWLlbSxR-Lw&utm_source=copy-link
Balıkmış be ya
Kiminle konuştuğuma göre değişkenlik göstermekle birlikte var. ailemden biriyle telefonla dahi konuşuyor olsam konuşmam değişiyor. Uzun süre evde kaldığımda başkaları ile konuşurken de bulunduğum yerin ağzıyla konuşuyorum.
Bu konuyla ilgili çok anlamlı bir alıntı okumuştum:
"Sevilmek, gerçekten sevilmek nasıl büyük bir yorgunluktur! Başkasının heyecanlarının yükü haline gelmek nasıl bir yorgunluktur! Özgür olmayı, hep özgür olmayı istemiş bir insanı sorumluluk hamalına dönüştürmek: bazı duygulara cevap vermek, mesafeli davranmama inceliğini göstermek..
Nasıl da yorucudur varlığımızın bir başkasının duygularıyla olan ilişkisinin esiri olduğunu hissetmek."
Yani bence kimse kendisini seven insanı üzmek istemez hatta sırf sevginize karşılık veremediği için içten içe asıl üzülen, suçluluk duyan kendisidir.
"Sevilmek, gerçekten sevilmek nasıl büyük bir yorgunluktur! Başkasının heyecanlarının yükü haline gelmek nasıl bir yorgunluktur! Özgür olmayı, hep özgür olmayı istemiş bir insanı sorumluluk hamalına dönüştürmek: bazı duygulara cevap vermek, mesafeli davranmama inceliğini göstermek..
Nasıl da yorucudur varlığımızın bir başkasının duygularıyla olan ilişkisinin esiri olduğunu hissetmek."
Yani bence kimse kendisini seven insanı üzmek istemez hatta sırf sevginize karşılık veremediği için içten içe asıl üzülen, suçluluk duyan kendisidir.
Siyah noktalara iyi geliyormus doğru mu bu ya
dany
mutlu olmazsam bana getirebileceği konforsuzluğu düşünüp mutlu olan insanlardanım diyebilirim.
elimde kahve, önümde notlar ve ders videosu ile burada takılıyorum
Çok sinirlenince,haksızlığa uğrayınca ağlıyorum.
En sevmediğim özelliğim olabilir bu,başıma en çok bela olan özelliğim de aynı zamanda.
En sevmediğim özelliğim olabilir bu,başıma en çok bela olan özelliğim de aynı zamanda.
Seçimlerim yüzünden istediğim üniversite hayatını yaşayamadım. anlatacak çok şey var da uzatmanın manası yok. Ne diyelim, kader.
aklıma '2021' başlığına entry girdiğim an geldi. bir yıl olmuş mu ya :(
edit: öyle bi başlık yokmuş 'yeni yıldan beklentim' diye bi başlık varmış.
edit: öyle bi başlık yokmuş 'yeni yıldan beklentim' diye bi başlık varmış.
Cevabım her ne kadar psikiyatri olsa da bugün 'topluluk' kavramını aratarak ilgili bir başlık var mı diye bakma sebebim şunu söylemekti: topluluk işleri preklinik bittiği gibi bitmeli. Stajlarda gerçekten çok yorucu oluyor
Ben de hâlâ çaya mı yoksa önüme mi bakmam gerektiğini kestiremiyorum.
Üflenilen biçimsiz şey… Kimse adını bilmez ama herhangi bir yılbaşında ortamda yoksa bile birkaç dakika sonra kendiliğinden oluşur. Bir de simli koni şapkayı kreasyona ekleyince yeni yıl için saatin 00:00 olmasına bile gerek kalmaz :)
Aydınlığın yorgunluğundan kaçıp saklanıyormuşum gibi bir gece, karanlığa muhtaçmışım gibi bir gece.
bir yandan korkutan bir yandan rahatlatan bir şey. bir gün yaptığım tüm iyi şeylerle, kötü şeylerle, hatalarımla, üzüntülerimle, mutluluklarımla, kızgınlıklarımla birlikte yok olup gideceğim ve şu an benim için önemli olan her şey önemini yitirmiş olacak. beni tanıyan son insan da öldüğünde ben hiç yaşamamış gibi olacağım.
Anlamak için sevmek, sevmek için iştigal etmek gerekir. İnsan meşgul olduğu şeyi sever. Sevmek bir maruziyet arazıdır zira. Sever ki meşgul olur. Meşgul olur ki kendini verir, verdiği için de erbabı olur. Bu yüzden eğer sevemiyorsa iştigal etmeli ve kendini maruz bırakmalıdır ki sevsin.
niye bu garibime başlık açılmamış?
güzel bir nimet, özellikle kolalısı için ruhumu satarım. öyle bir şey işte.
güzel bir nimet, özellikle kolalısı için ruhumu satarım. öyle bir şey işte.
Geçen sene bir kuş gelmişti bizim eve, yeşil bir muhabbet kuşu. İsmini fıstık koymuştuk, çok küçüktü ve gözleri görmüyordu. Yem nasıl yenir onu bile bilmiyordu, aç olduğunun farkına varamıyordu. Bizimle kaldığı birkaç gün boyunca her gece kalkıp elimle besledim onu, veterinerin verdiği ilacı içirdim; tam düzeldi derken bir gün çok halsiz uyandı. Elime aldım, iki saat orada bekledi, yavaş yavaş ölümünü izledim. Elimden bir şey gelmedi. Gerçekten çok kötü bir andı, minicik bir canlının elimden kayıp gidişi ve elimden hiçbir şey gelmeyişi…Hayatımda en çaresiz hissettiğim andı.
Seni çok seviyorum Fıstık, umarım kısacık ömründe sana hak ettiğin gibi bakabilmişimdir.
Seni çok seviyorum Fıstık, umarım kısacık ömründe sana hak ettiğin gibi bakabilmişimdir.
bazı insanların ilginç dokunma meraklarına uydurduğu kılıf gibi geliyor bana. hayır daha tanışalı 2 gün oldu senin bacağının benim bacağımın üzerine atıp salıncak gibi sallaman ne alaka ??
Sekizinci sınıfta, lise sınavlarına hazırlanmak için gittiğim dershaneye giderken bindiğim otobüsün şoförünün bana “günaydın” demesi ve benim oldukça neşeli ve yüksek bir ses tonuyla “güüüü naaaaay ddııııııın” demem ve o adamın o günden sonra herkese günaydın derken bana dememesi.
-asla pes etme.
-sakın hayallerinden vazgeçme.
-başarmak için uyumayın, çok çalışın.
Bunlar ve türevleri motivasyon sözleri bence biraz klişe. Yanlıştırlar demiyorum ancak elle tutulur bir çözüm önerisi sunduklarını da düşünmüyorum.
-sakın hayallerinden vazgeçme.
-başarmak için uyumayın, çok çalışın.
Bunlar ve türevleri motivasyon sözleri bence biraz klişe. Yanlıştırlar demiyorum ancak elle tutulur bir çözüm önerisi sunduklarını da düşünmüyorum.
Ben aslında yoğum
Geçenlerde izlediğim yt videosunda anlatılan paradokstu. Başka bir paralel evrene geçiş yapıyorsunuz ve orada dedenizi öldürüyorsunuz. Böylece sizin esas evreniniz etkilenmiyor ama gittiğiniz evrende dedeniz ölüyor ve siz orada doğamıyorsunuz. Tabii sonrasında sonsuz olasılık varmış o sonsuzun içinde kendi evreninizi bulmanız sıkıntı olabiliyormuş.
Tanım: paralel evrende dedenizi öldürerek çözebileceğiniz sorunsal.
Özür dilerim dede başka bir evrende en güzel halinle.
Tanım: paralel evrende dedenizi öldürerek çözebileceğiniz sorunsal.
Özür dilerim dede başka bir evrende en güzel halinle.
Mecbur olmadıkça biri zorlamadıkça asla gitmediğim bir yer. Mütevazi, sakin yerler daha hoşuma gitmiştir her zaman :)
lys'nin türkçe oturumuna girecektim, ama tamamen keyfi olarak yapacağım bir şeydi. sayısal oturumlar bitmişti zaten, kafam rahattı. tm'den tercih yapma gibi bir durumum da olmadığı için öylesine takılacaktım işte sınavda. babamla birlikte sınavın olduğu liseye gittik. bir anda aklıma esti, dedim ki bu sınav zaten önemli değil, babam buralarda saatlerce beklemesin gereksiz yere. bir de ramazan ayındayız, tekrar beni almaya gelmekle de uğraşmasın. evet, çok hayırlı(!) bir evlat olduğum için babama kıyamamışım demek ki. neyse babama dedim ki, sen beni bekleme, eve dön. e peki ben eve nasıl geri döneceğim? dolmuşa, otobüse binerek eve rahatlıkla dönebilirim ama paraya ihtiyacım olacak. sınav salonuna parayla giremiyorum tabi. şöyle bir çözüm bulduk, okulun bahçesinde saksılar vardı, o saksılardan birinde toprağı hafifçe eşeleyip oraya bozuk para koyduk, üstünü de toprakla örttük yine. neyse işte sınav bitti, gittim paraları almak için. insanlar saksıların üst tarafındaki duvara oturup ayaklarını saksının kenarına doğru sarkıtmışlar. dedim ki "müsaade eder misiniz?", ayaklarını çektiler, sıra dışı hiçbir şey yokmuş gibi ordan paraları aldım ve eve döndüm.
manzarası harika olan yer. o yüzden ulaşması çok zor. önce asansörlü bölümü geçmeniz gerekiyor.
Kitap okumayı çok sevdiğim, ancak yoğun çalıştığım bir dönemde başlayıp yarım bıraktığım bir Charles Dickens kitabı. Kitabı ilk kez kütüphanede görmüştüm. İlk sayfasını okuduğum an ise adeta büyülenmiştim. Belki de bazılarına basit bir tasvir gibi gelen, tekerleme edasıyla giden ancak aklımda hala yeri bulunan çok güzel bir ilk sayfaydı.
zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; hem akıl çağıydı hem aptallık; hem inanç devriydi hem de kuşku; aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi; hem umut baharı hem umutsuzluk kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana…
(bkz: #14905)
Zamanların en iyisiydi(tıp kazandığımız yaz)
Zamanların en kötüsüydü(tıp okuduğumuz 6 sene)
Edit: paris ve londra
zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; hem akıl çağıydı hem aptallık; hem inanç devriydi hem de kuşku; aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi; hem umut baharı hem umutsuzluk kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana…
(bkz: #14905)
Zamanların en iyisiydi(tıp kazandığımız yaz)
Zamanların en kötüsüydü(tıp okuduğumuz 6 sene)
Edit: paris ve londra
İçimden çok fazla yaptığım eylemdir. Bazen tutamıyorum dışarı taşıyor. İşte fazla düşünmekten hep bunlar sevgili sözlük bi yerde patlıyor. Sonra kendime de söyleniyorum ne var amaan düşünme bu kadar diye. Öyle işte...
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?