tarih veya ekonomi desem linç yemem umarım.

bazılarına oyun gelendir..çünkü kendisi şu an dünyanın en korunaklı ve en sarsılmaz bölgesinde yaşıyor.hayatı ders, sosyal medya ve yatak arasında geçen bu primatlar savaşı görünce bir çığırtkanlığa bürünür. ülkelerden birini seçer, filmlerden gördüklerine devlet başkanının afilli sözlerine falan bakar ve oyun başlar.nasıl olsa kendisi rahat değil mi?

Değil ulan.hemen üstümüzde oluyor bu savaş ve bu savaşın daha doğrusu işgalin müsebbibi adam yayılmacı politika ve kadim Rus hayalperestliğiyle bezenmiş bir "şey" ( site kuralları).onlarca Ukraynalı askerin öldüğü söyleniyor.düşünsene dün akşam ailenle konuşuyorsun, karargahta arkadaşlarla oturuyorsun falan sabah 6'da yoksun.çok korkunç lan şaka değil bu.twitterda bir video gördüm çocuk bisiklet sürüyor yolda Ukrayna konum.3 saniye sonrası bomba yağıyor gökten.çocuğun zihnini düşünün sizce planları arasında ölmek yok olmak var mı? Sanmıyorum.bize çook uzak gelen bu korkutucu "oyun" Allah korusun başımıza gelirse o anki çaresizliğinizi düşünün hiçbir yere kaçamayacak oluşunuzu.yolun sonuna geldiğinizi, yanarak veya daha ızdırap dolu bir şekilde öleceğinizi. bu olay şaka veya oyun değil bir simülasyon değil bu ve maalesef bize çok yakın..

"harp zaruri ve hayati olmalıdır. hayat-ı memleket tehlikeye ma'ruz kalmadıkça harp bir cinayettir."

Mustafa Kemal Atatürk

ölücüsü meşhur forum.
yks zamanında tyt/ayt forumunu az okumadım :)
bir çocuk vardı hatta, şu an boün bilgisayarda sanırım. hem sayısalda ilk beşteydi hem de eşit ağırlık birincisiydi. ayrıca 2016 ygs birincisi olan cemre'nin de hesabı vardı orada.
oradan da anlatacak çok şeyim var aslında.

yeter artık sana para vermicem tamam mı? ama sen de işin suyunu çıkarıp 3dklık video için 2 tane 15snlik geçilmeyen reklam koyamazsın. bu suç sayılmalı. eskiden 5 6 videoda bir kez 5sn izler geçerdik. keşke youtube'un bir alternatifi olsaydı da video izleme işi tekelleşemeseydi. eğer sevilen rakip bir platform olsaydı 10 videoda 1 kez falan reklam izlerdik bence.

ido: ibrahim ve derya'nın oğlu.

Küçük yaşta anne olmaktır, hele de yaş farkınız fazlaysa.
Hayatta en çok sevdiğim insan, şakasız, kardeşim sanırım. Bana istediği her şeyi yaptırabilecek tek insan da kardeşim. En çok özlediğim de yine kardeşim. Hani annelerin gözünde çocuklar kusursuzdur ya, kardeşim de benim için öyle işte. Bazen kavga edip birbirimizi kırsak da beni en çok mutlu eden, güldüren kişi de o.
İyi ki var ve bana abla diyor.

Döllenmediği için her ay bana ceza kesilen hücre.

kendimden bıktım.
Kendimi terk etmek istiyorum, kendimi çöpe atmak istiyorum. Kendimi uzay boşluğuna yollamak istiyorum, yok etmek istiyorum. Keşke ruhum ölümsüz olmasaydı, böylelikle kendimden kurtulabilirdim gerçekten. Şimdi sadece bedenimden kurtulabilirim ama ben ruhumdan da bıktım. Ruhumdan da kurtulmak istiyorum, kurtulamıyorum. Kaçamıyorum, peşimi bırakmıyor. Artık kovalamasın diye duruyorum ama bu sefer o da yanımda duruyor ve gitmiyor. Bunu yenisiyle değiştirebilir miyim? Keşke böyle bir hakkım olsaydı, bu ruhu istemiyorum. Geri gitsin. Geri git, lütfen beni rahat bırak.
Bir arkadaşım bir gün “erkenden hayırlısıyla ölsem keşke.” demişti, o gün çok üzülmüştüm ve açıkçası anlamsız gelmişti. Bugün yaşamak çok zor olunca bunu içimden geçirdim ama geride bıraktıklarım üzülür.

O hiç aşık olmamış ki nerden bilsin.

ilk öğrendiğim parçalardandı,tabi o zamanlar bilmeyiz arif sağ kim.. :)

Sanıyorsun ki büyüdükçe tatiller daha dinlendirici olur, senin kontrolünde olur. Hayır, genelde yatağa yapışıyorsun

Yks'de açtığım kalemin çöpünü saklıyormuşum, dün fark ettim.

Anneme benzemek…Zaman geçtikçe aynılaşıyoruz sanki.
Her an her yerde “her yer, her yerde.” Diyip size mandalina soyabilirim yazarlar.

Çok güzel bi' kelime bence. Galiba bu nicke sahip bir yazar da var. Güzel bir seçim.
Bir de mozart'ın lacrymosa'sı var. Evanescence de üzerine söz yazıp şarkı yapmıştı.
Evanescence: https://open.spotify.com/track/2ujFfnr1No4tWf4W3mSVbK?si=C71O_vafSH-PrhbKA5QyVQ&utm_source=copy-link
Mozart: https://open.spotify.com/track/1UvaZaHkh3D9AkmBrrnbFg?si=wgeVajykSCC5jQd_9qrnTA&utm_source=copy-link

Nice insanlar gördüm üzerinde elbisesi yok, nice elbiseler gördüm içinde insan yok demiş Hz. Mevlana. Size dayatılan kalıplara uymak zorunda değilsiniz arkadaşlar. Doktor rahat giyinebilir, doktor da standart bir insandır çevresindeki herkes gibi olabilir. Bundan haz alıyorsa pahalı markalara para da verebilir. Ama bu konuya çok takılmamak lazım diye düşünüyorum. Çünkü eninde sonunda bilinçaltınızda insanları kıyafetlerine göre sınıflandıran insanlara dönüşürsünüz. Ben bir kıyafeti alırken önce rahat hissediyor muyum sonrasında yakıştı mı diye düşünen bir insanım. Sizi görünüşünüze göre yargılayacak insanların, sizin görüşününüze göre size davranış şekillerini belirleyecek insanların size iyi/saygılı şekilde davranması direkt çevrenizde olmamalarından daha mı iyidir diyerek antitezimi sunmuş olayım. Her anlamda aşırılıktan kaçmak gerekir bence. Aynı kalitede Chanel olmayan bir kıyafetle aynı güzellikte olabilirsiniz. Buradan cebinizde kalan parayla da ihtiyaç sahiplerine yardım edebilirsiniz mesela. İtibarın getirdiği huzurdansa bu huzur daha tatmin edici değil midir?

Tr de yoq okulda ulaşana bi dal veririm

Son on dk'da ekstrem bir şey yaşamazsam bu şey benim için hiç olmadı demektir.
Edit: olduuuu!!!

çiğ köfte..ne kadar yersem yiyim asla doyamıyorum çiğ köfteyle ;(

Eğlenceli, komik birisi gibi. Kendisini tanımıyorum ama dönemdaşım olduğunu biliyorum. Umarım komiteden yüksek alir diyip entry' mi bitiriyorum.

Bu grubu dinleyen ve seven insanlar bana çok naif çok romantikmiş gibi geliyor niyeyse. Belki de şarkıları da öyle olduğu içindir.

hani kabuğunu içinden ayırmak için kesince kabuğun üstünde açık pembe renkli bir kısım kalır ya, işte o kısmını sevdiğim meyve. yani karpuzun kabuğuna en yakın olan kısmından bahsediyorum. kabuğu sıyırmak gibi düşünebiliriz. o kısım az şekerli olduğu için daha lezzetli geliyor. kıpkırmızı olan karpuzlar daha olgun ve tatlı oldukları için onları pek sevmem, içi açık kırmızı olanları tercih ederim. açıkçası benim için olmazsa olmaz bir meyve değil. bir iki sene öncesine kadar oldukça nadir yerdim zaten.( çekirdeksiz ve açık renkli olan kısımlarını seçerek )
çekirdekli olması büyük dezavantaj, bundan dolayı bayağı bir puan kırıyorum kendisinden. ayrıca iyi karpuz seçmek de marifet isteyen bir iştir. genellikle babalara bırakılan bir görev bu. eğer aldıkları karpuz iyi çıkarsa bununla övünmeyi de asla ihmal etmezler.

"Bir yer var biliyorum
Her şeyi söylemek mümkün
Epeyce yaklaşmışım
Duyuyorum, anlatamıyorum"

Efenim ben Şoklara girdim

manga'nın (grup olan)

bana kalırsa türkçe okumak mesleki yetkinlik açısından daha önemli. tabi tus'a çalışırken bu açık kapanıyorsa eğer ingilizce okumanın kaynaklara ulaşma açısından daha rahat olduğunu söyleyebilirim. akademik hayattaki katkıları da göz ardı edilemez tabi.

rengi, görüntüsü ve kokusu güzel bir çiçek. fark ettim de çok uzun zamandır hiç leylak görmüyorum. eskiden mevsimi geldiği zaman sınıftakilerin öğretmene getirdiğini hatırlıyorum. bir de hatırladığım kadarıyla içi hep böcekli olurdu.

Aksattığımı düşünüp üzülüyorum son zamanlarda.
Açıkcası çok zeki biri değilim, az çalışarak çok işler başaran tiplerden bahsediyorum tabii zeki derken. O yüzden yks'ye hazırlık dönemi sanki kendimle olan derdimi ikinci plana itmişim gibi, gelecek için çabalarken aslında kendimi çok ihmal etmişim gibi geliyor ve toparlaması zor. Ama düzelicez be şu olaylar bir bitsin

çocuklara "gelecek sizsiniz" diyoruz,
ama geçmişten kalan enkazı kaldırmadan veriyoruz o geleceği.

onlar umutla çiziyor güneşi,
biz gökyüzünü griye boyuyoruz her haberle.
onlar her şeyi soruyor,
biz hâlâ cevap vermemeyi marifet sayıyoruz.

çocuklar oynarken düşebilir,
ama bazıları öyle bir kalkıyor ki,
büyüdüğünde kimseye yer bırakmıyor.

çocuklara dürüstlük anlatıyoruz,
ama en çok yalanı yüksek sesle söyleyenler alkış alıyor.
çünkü bazı ağızlar, zamanla değil, çıkarla büyüyor.

bir çocuğun utangaç bakışı,
koca bir kürsüden daha çok şey anlatır aslında.
yeter ki dinlemeyi bilelim.
yeter ki susturmayı alışkanlık etmeyelim.

23 nisan kutlu olsun.
çocuk kalanlara,
çocukların gözünün içine bakınca yüzü kızaranlara…

4 gün sonra sınav varken mi? Sanmam.

Üniversite sınavına hazırlandığım dönemde hep ben Ankara'da okumak istiyorum derdim, sebep belirtemeden. Hani birini seversiniz ya öyle sebepsizce, sadece seviverirsiniz. Ankara da benim için öyle. bana hep çok şairane gelmiştir. Belki şiirlerde, şarkılarda çok muhattabı olduğundan belki de puslu havasından... Bu satırları yazarken de aklımda iki şey var mesela: ilki vega'dan ankara. İkincisi yılmaz erdoğan'ın sevebilme ihtimali şiiri. Seviyorum sözlük, belki ankara da beni seviyordur, umarım:')