yedim

İsrail gazze'nin kuzeyindeki insanlara göç etmesi için süre veriyor. Daha sonra o insanların araba konvoyuna bomba yağdırıyor. Sabah izledim videoyu

İletişim hatasıdır. Ağlayan kişiye karşı yapılan göstermelik ilgidir. Ağlamaktan başka çözüm bulan kişi (arsız değilse) ağlamaz. Ağlamak çaresizliğin son çaresidir. Çocukluktan öyle öğreniriz; ağlarsam bazı şeyler gerçekleşir. Ama büyüyünce işler eskisi gibi hallolmaz. Bunu bile bile çaresiz kalışlarımızda ağlamaya devam ederiz. Eğer varsa bir umut, bir çıkış kapısı; onu ağlayan insana gösterirsek işte ağlamayı o zaman bırakır.

En sinir bozucu insan tiplerindendir . Bunun bir üst versiyonu bir şeyleri değiştirebilecek olanaklara sahip olduğu halde bahanelere sığınan insan tipidir. Ünvanı taşıyan insan değilde insanı taşıyan ünvan saçmalığı :/

kitap fuarı anılarım... yazarı oldukları kitaplarını imzalattığımı can yılmaz ve zafer algöz ile tanışmıştım. bir de çizeri olduğu çizgi romanları imzalattığım yıldıray çınar vardı. birkaç çizer daha benim için kapak çizimi yapmıştı ama isimlerini hatırlayamadım.

"Bak." deme bana
Bakamam gözüne
"Gül." deme bana
Gülemem yüzüne

Hanım hanım bunlar benim yavrularım :)

Hocalardan korkmasınlar. Bilmedikleri her şeyi sormaya çalışsınlar. Hocalar kızabilir, azarlayabilir. Ama eleştirenlerin bile tatlı-sert eleştirerek kızdığını gördüm. Sizin meslektaşınız olacağının bilinciyle size yardımcı olmaya çalışıyorlar. Bunun dışında bağırarak sizi korkutan olursa jürinize gelmesin diye dua edin. Yine de jürinize gelirse de karşısına geçip korkmuş gibi durmayın. Hocalar sadece bilginizi ölçmek için sözlü yapmıyor. Büte kalırsanız da korkmayın. Güzel bir deneyim değil belki ama büte kalmadan okulu kapatan kişiler azınlık gruptalar. Büt, sık rastlanan bir doğa olayıdır.

oda toplamak kesinlikle..günlerce dağınık dursa odam umrumda olmaz.ama gel gör ki bir ders çalışmaya başlamak için oturayım.."yok ya bir şurayı toplayım, öyle başlarım."derim ve kendimi odamı toplarken bulurum:d

tüm zamanların en iyi hastane dizisidir. grey's anatomy'ciler linçleyebilir ama öyle yani bu gerçeği kabulmemiz lazım. hugh laurie buradaki efsane performansıyla 2 defa altın küre kazanmıştır.

haftayı kapatırken, telefonumuza gelip bizleri gülümsetmiş olan mesajlara baktığımız başlıktır. sürekli olumsuzlukları görmeyelim, küçük büyük fark etmeden her pozitifliği o günkü mutluluk sebebimize çevirebiliriz. hepimize iyi hafta sonları sayın yazarlar:)

- elegantmoon, pazartesi 13.00'te başlayabilirsin, hayırlı olsun.
(işe alındım yazarlar, mutluyuz:))

başıma yine türlü dertler açtığım için her paniklediğim an kafasını şişirdiğim dostumdan gelen:
-başına gelen her şeyi anlayabilen ve düzenleyebilen birisin bence, kendine gel.

mesajlarıyla bu haftayı noktaladım. emeği geçenlere teşekkür ediyorum hahahaha:)

Her nerdeysen çıkıp gelir misin? bekliyorum.

O utangaç ve masum, aslen onurun tecellisi bakışlar..

bugün güzel haberler aldım. Bakan göz benmişim, utanan ben ve onurlu olmak bahşedilmiş bana. Onurlu olmak zor iştir bakmayın atıp tuttuğuma benimki sadece bir ikramiyeden ibaret.

Sen bensin, ben senim unutma..

Ankara'nın kalabalık meydanlarında yürüyorum bir fikir bekliyorum, bazen bakışlarımı kimi dalgın gözlerin üzerinde unutuyorum, durdurup 'bir şey söyle' demek geliyor içimden ama nafile ya kaçırdıysam o fikri... tekrar gelir düşüncesi ile avutuyorum kendimi.
Ama biliyorum, o bendim...

Buradayımışım. Ah canım memleketim, ah canım dostlarım, canım dedem babaannem nasıl özledim sizi!

Kendini tatmin etmek maksadıyla beni anlamanı,büyüklene büyüklene bana şefkat göstermeni istemiyorum.
Beni dinle,anla ve kalkıp gidelim.

insan soğutur.

Sıkça kullandığım bir cümle. Bence herkes kullanmalı, böylece karşımızdakini bize gösterdiği güzel davranışı başkalarına da göstermesi için teşvik etmiş oluyoruz. Bu olmasa bile karşıdakine olumlu bir duygu yüklemiş oluyoruz.
Yani kullanalım, kullandırtalım. Kullanınca bir şey eksilmiyor bizden.

Güzel duygularla beklediğimiz şeyler için zaman.
Ara tatiller, arkadaş buluşmaları...

yaşama sevincinin vücut bulmuş halleri.bir rivayete göre büyük iskender bana 10 tane bunlardan verin ikna edemeyeceğim tek canlı kalmaz demiştir.tabi bu bir rivayet hemen atlamayalım.her geçtiğimde sırasıyla ikna sürecine başlayan,kendi kafelerinde benim aradığım huzurun olduğunu söyleyip duran,ekonominin bel kemikleri.ama geçen günki bir başka.adam bütün ultilerini kullandı saymadığı özellik kalmadı 4-5 adım geçtim ve zehirli ok geldi :

-abi aile salonumuz var.

Direkt geri döndüm.üst kata geçtim böyle cam kenarı sote bir masaya park ettim.aradım eşimi :

-öhöom.."bir tanem";) çabuk çocukları al hamamönüne gel.aile salonunda güzel bir kahvaltı yapalım.
+Tamam bey hemen geliyoruz.(utangaç surat)

Şaka şaka bey demedi..

abicim o kadar İtem saydın arada salladın da.. son kurşun aile salonu olabilir mi? bende iyi aile babası profili mi gördün bilmiyorum ki ..

Onlinelısı yoruyosun karshm

1. Adım: aynanın karşısına geçin.
2. Adım: tişörtünüzü yavaşça kaldırın.
3. Adım: aynada hoşunuza gitmeyen bir topluluk mu var ? - hayır, göbek değil topluluk :) -

Sağlıklı beslenme is loading...

Seni seviyorum??? Sevmek??? Hala da öğrenmedim galiba pek

Bu meyve niye bu kadar sanatsal, anlamıyorum.
İncir reçeli (film)
İncirler olana kadar kalsaydın bari (şarkı)

Ayrıca kurusunu çok severim

arkadaş gruplarında kullanıldığı takdirde birinin çıkıp inisiyatif alması gerekliliğini doğuran cümledir.

kronik rahatsızlığımız haline geldiği için her buluşmadan önce o buluşmanın fark edercisini belirlemeyi ve o günün kararlarını tamamen ona bırakmayı düşünmüştük.

Bazen hayatımda ufacık anlarda fark ettiğimdir.
Sürekli tanım yapma hastalığı, “zıpır” kelimesini kullanma. Şimdilik bendeki semptomları bu kadar. Bir seneye Ali İhsan Varol olmak istiyorum, bütünüyle.

Hiç. Yaşadığım seneler boyunca bir sürü insanla tanıştım. Tanıştığım herkesi de mutlaka detaylı olarak inceledim. Hatta tanışmasam bile insanları detaylı inceledim. İnsanları incelemek bir tür alışkanlığım haline geldi. Bu gözlemlerim sonucunda her yeri 4/4'lük olan çok çok az insan olduğunu gördüm. Onların da huyu, suyu nasıldır bilemiyorum. Bir yaşımdan sonra evlenen akranlarımı görmek bu alışkanlığıma yeni bir şey ekledi: insanların tiplerine bakarak "bu tiple bir ömür geçer miydi?" diye sormaya başladım kendime. Sonuç olarak şunu gördüm; tamamen objektif şekilde bir yüzü ve bir bedeni incelediğinizde türlü kusurlar görüyorsunuz. Kimisi dar omuzlu, kimisi kısa boylu, kimisi minik dudaklı, kimisinin göz kapağı düşük, kimisi çarpık dişli... Ama tüm bu kusurların yanında incelediğim her kadında ya da erkekte bir ömrü beraber geçirmeye yetecek bir sürü güzel fiziksel özellik gördüm. Ağzı çirkin olanın burnu güzeldi, ikisi de çirkin olanın kirpikleri güzeldi mesela. Sadece tek bir kişi olarak kendi zihin fabrikamda öğüttüğüm bilgiler sonucunda insanların fiziksel görüntülerinin, o kişiyle bir birliktelik yaşamaya engel olmayacağına emin oldum. Bu farkındalıktan sonra kendime ikinci bir soru sormaya başladım: " Bu karaktere sahip kişi ile bir ömür geçer mi?". İşte kafamda insanları eleyip bitirdiğim yer bu ikinci kısım oldu. Gerekirse bir ömür geçirecek özveriye, sabra, sadakate sahip olduğuna emin olabildiğim kimse yoktu. Her insanın tipine kendimce kefil olabilmiştim. Ama tek bir kişinin bile karakteri tam olarak aklıma yatmadı. Fiziksel özellikleri sıralarken çirkinlikleri kapatmaya çalışan zihnim bu sefer tüm kusurları çıkarıp önüme seriyordu. Tüm bunların sonucunda emin oldum ki tip hiçbir şeydir. Tipe gelene kadar dikkat edilmesi gereken pek çok kusur karşılar bizi.

Kendisine çok üzüldüğümdür.
Sen o kadar git ateşi bul, insanlığın kaderini değiştir, adın sanın bilinmesin ve anılmasın. Üzücü ya.

Gece uyuyamıyorum, uyuyamadığım için sinirleniyorum, sinirlendiğim için daha çok uykum kaçıyor. Bu şekilde bir kısır döngüye giriyorum sözlük. Döngüden çıkma amaçlı olarak doğadan iyi uykular çayı diye bir şey var ondan içiyorum.

Off, bu gece gördüğüm rüyayı anlatayım. Arka koltukta oturan ben arabanın yoldan çıkıp bariyere doğru son sürat girdiğini hatırlıyor. Ve sonra ahanda öldük yusuf yusufuyla araba bariyere giriyor. Ardından yoo ölmemişim diyorum ama ayağımın olmadığını görüyorum. (Kaval kemiğinin alt bölmesinden itibaren) Ayaklarımı ve beni ambulansa koyuyorlar. Ya daha yürüyemessem acaba dikilir mi düşünceleriyle hastaneye gidiyorum. Odadaki çocuğun sövmesiyle uyandım o sıra.

Tabirini ise şöyle anladım. Bugün hiçbir yere gitme, gezme ders çalış .d
(rahat anlattığıma bakmayın korkunçluydu)

Uzaktan bakıp insanlara
Konuşmalar yazdım dudaklara
Sonra kendime baktım
Tıklım tıklım yalnızdım