o kişiye meseneden üst üste titreşim göndererek yaptığım eylem

Daha önce seriyi bitirmiştim ve lapa lapa kar yağdığı bir gün ilk filmini izleme isteği geldi birden
Ben de oturdum izledim
Özlemişim ya

bir de sevinci ya da üzüntüyü paylaşmayı çok isteyip yanında kimseyi bulamamak var. o en kötüsü

Ankara'ya gidince uğrayacağım ilk yerlerden biri bekle beni 10 şiş kebap!

Hayatta en sevmediğim şeydir. Mizah güzel bir şey bu şekilde kullanılmamalı kanımca.

hayal meyal hatırlayacağım kadar küçükken bir gün "ben çok sıkıldım yea" dediğimde amcamın önüme koyduğu dizi. ulan bir de altyazılı izlemişim o yaşta nasıl anladım acaba :D en kısa zamanda tekrar izlenecek.

ülke gündemine bakana kadar çok mutluydum.

onu düşünüyorum

Vardır efendim vardır!! Kibar, merhametli, güzel gülen birisidir. Düşünceli, iyi anlaştığın kişidir.

Neden yani dedirten bir mevzu. Olmayacak duaya amin diyorlar sanki. Ardından "Tüm erkeklerin... " denmeye başlanıyor. Masum masum oturduğu yerde duran boynu bükük hemcinslerim gene birileri yüzünden okkalı laf yedik diyorlar efenim.

Hayatımdan çık artık ama bende bir travma yaratmadan, beni mutlu ederek çık.

palavra -ajda pekkan

divitle ya da dolma kalemle yazı yazmak.
kalemi mürekkebe daldırıp kullanmak çok hoşuma gidiyor, sanki eskilere gidiyorum.

Ankara'da bu isme sahip o kadar çok park var ki isim kıtlığı mı yaşanıyordu yoksa eltisini kıskanıp çocuğuna eşinin kardeşinin çocuğunun adını sonuna can/han/su vs ekleyerek aynı adı koyan kadının kafasını mı yaşıyorlardı emin olamadım. Neticede parktır, ağaçtır, yeşildir, iyidir. Severim.

Ya çok komik bir başlık olmamış mı sayın (yazar: ileleualatyr) çok tatlisiniz. Direkt soruyu yazmış sonra sorunsalı yazmış çok komik geldi ya dsnns

Ailecek bazı dertlerden muzdarip olduğumuz bir dönemdeyiz. Ve şu an bu halimi birine anlatıp ağlamayı çok isterdim. Çünkü o biri beni yoruyor. Ve azıcık vicdanı varsa peşimi bıraksın istiyorum artık.

Okumak.
Susmak.
Zarif bir üslup.
Öğrenmek.
Sevmek.
Hayatı bir şekilde yönetmeye çalışıp olumsuzluklarla karşılaşmayı minimum düzeye indirebilecek kadar lüks bir hayat yaşamak.

Hipotermi geçiriyor olabilir.

"offf 3 hafta evde napıcaz" diye ağlaşmıştık. ne 3 haftalar ne 3 aylar geçti, hala ağlaşıyoruz :(

Hani hep yaşımız 19'du ne güzel şeydik???

Son on dk'da ekstrem bir şey yaşamazsam bu şey benim için hiç olmadı demektir.
Edit: olduuuu!!!

Varlığıyla kaderi değiştirebildiği iddia edilen ancak aslında sadece kişiye güç veren bir olma halinin eylem adı.

Kendisi için dahi çabalamayan insanlar,ve/veya onunla/onlarlarlayken edindiğiniz 'biz' kavramı uğruna çabalamak kalbinize yük olacaktır.
Yapmayınız.
Vakti geldiğinde bırakabiliniz.
Size ve aynadakine kısacık hatırlatmamdır🍀

Bugun yeni çıkan bir şarkının youtube klibine girip sözleri okuyup daha introsu bitmeden çıktım. Muhtemelen sözcüler olarak hayatı minimal keyifte yaşıyoruz.d

Bir zamanlar çilingir gibi dolandığım olmuştur.
O zamanlar 5 kapı anahtarı, 1 manyetik çipli anahtar, 1 bodrum anahtarı, 3 bisiklet kilidi, 2 zincir kilidi, 3 tane dolap anahtarı çeşit çeşit boy boy... eksiği varsa hatırlayamadım 😂
yaklaşık 2 aydır sayıyı ciddi oranda düşürdüm 😬👉🏽 3 kapı anahtarı,1 dolap anahtarı, bisikletim yanımda olmasa da 2 bisiklet anahtarı.. 🙄
Edit: o bisiklet bir gün gelecek 😊

Çok güzel bir soru. Tam üç tane oldu. Hidayet, yalçın ve recep isminde. Hepsi de değişik karaktereydi. Aklımda kalan anılarıyla bahsetmek isterim

İlki hidayet öretmenim. İkinci sınıfın ortasında ben müdür oldum çocuklar diyip bırakmıştı sınıfı. Üçüncü sınıfta bi sınıfa geri uğrayıp aceleyle herkese hobby mor çikolotaları dağıttığı zihnimde. Soyadı öztürk'tü sınıfta hidayet öztürk isminde bir çocuk daha vardı. Sınıfın en yaramazını sınıfta kovaladığını hatta tekme attığını daha da üstü çocuklar kafanızı eğin diye bağırıp tahta 30cmlik cetveli en ön sıradan en arkaya çocuğu tutturma hedefiyle fırlattığını da hatırlarım. Tesadüf o ki geçen hafta o çocuk ne yapıyor diye araştırdığımda yaşam için motosiklete tutunduğunu gördüm. Ben daha Farklı senaryolar düşünürdüm onun hakkında kâfi

İkincisi yalçın. İlk kez dayak yediğim öretmenim. Kitap okuma saatinde kitapları önümüze kalkan yapıp arkasında saklanarak sıra arkadaşımla ehehehehli gülüşmeler yapardık. Sakince yanına çağırdı yalçın öretmenim, biz tek ayakla bekletecek diye gitmiştik. Arkadaşıma yaklaş dedi. Kafasını kitabından kaldırdı, gözlüğünü indirdi. Okkalı bi tokatımsı şamarımsı.. yerine geç dedi, sakince dumrul sen de yaklaş dedi şapp. Herkes sakince kitap okurken birden tüm sınıfta yankılanan ses, rencide duygusu ağırlığı ve yanağımdaki kızarıklık. Bu üçlü arada aklıma gelir.

Üçüncüsü recep öretmenim. Bana dumrul ağa derdi. Çok sigara içerdi. Ceza diye soru yazdırtıp çözdürtme gibi fantezisi vardı. Örn: ödevi yapmadın soruyu bilemedin 30-40 soru yazacaksın deftere bir de çözeceksin. Onun dışında perşembe günü öğleden sonra sınıfça lahmacun yeme saatiydi

Öyle

Rutubet kokusu.
3 yaşımda başlayan okul öncesi eğitimimle birlikte hafızama kazınmış bu koku. O zamanlar hem yatakhanemiz hem yemekhanemiz zemin katın altındaydı çünkü. Ne zaman bu kokuyu duysam ilkokul öncesi okullarımı hatırlıyorum ve istemsizce mutlu oluyorum Çünkü o zamanlar okul gerçekten muhteşem bir yerdi; uyumamız için bize zaman veren üç öğün yemek yediğim bol mozaik pasta içeren müthiş bir yer...
Şimdiyse bir eziyet benim için, eğitim hayatımın 7 yaşımda bitmesi gerekmiyor muydu sizce de anne ve baba?

Bu nasıl güzel bi finaldi beee 🥳🥳🤯

schlimazl bir üstteki entryde seçmeli stajları kastetmiş. ben de onun yazdıklarıyla aklıma gelen bir düşünceyi belirtmek istiyorum. dönem 1-2-3deki seçmeliler cidden iş olsun diye varlar. bu seçmelileri kaldırabiliriz ya da tıpla alakasız diğer fakültelerin giriş dersini seçmeli olarak seçebilelim. mesela sanat tarihi olur ekonomi olur tarihle alakalı bir şeyler olabilir. pek iyi örnek veremedim ama anladınız bence