Bugün bunu düşündüm kült dizileri artık izlemem gerekiyor bence. Hangisinden başlamalıyım acaba sayın yazarlar?

İnsanlara aileme çevreme yardım etmek beni mutlu eden nadir şeylerden olsa da genelde bunu o kişiler için "endişe" hissetmeden sadece içimde üzüntü veya huzur hisserek yapıyordum. Ama o zor durumda kaldığında elim ayağıma dolaştığını nasıl yardım etmem gerektiğine dair çok stres olduğumu fark ettiğimde beynimde o kişiyi koyduğum yerin diğerlerinden farklı olduğunu anladım.

Savaşa girmemiş halimizle ekonomik durumumuz ortadayken, rusya'nın bir doğrultu değişimiyle bizim ülkeyi hedef alması sonucu oluşabilecek durumları düşünememekteyim. Ciddi ciddi dibimizde iki meşru ülke savaşırken okulda fotoğraf sergisi açmaya çalışmamız bana çok tuhaf geliyor. Sanki iki farklı evrende yaşıyoruz gibi. Hayat tuhaf. Bir savaş görmediğimiz kalmıştı, pandeminin üstüne o pack de açıldı gibi artık.

tamam ya önemli değil, abartmayalım, büyüklük bende kalsın.

eğer kuru yaşı kabul edersek artık abi/abla diyeceğim yaştadır.

abi bana uykuda serin bi ölüm gerek
-öykünün enayisi

Kendi adıma favori şarkısı mayın tarlasıdır ama ablasının ölümü üzerine çıkardığı artık kısa cümleler kuruyorum albümü en iyi albümlerden birisi olabilir. Ayrıca onno tunç şarkısı olan ünzile şarkısına getirdiği yorum müthiştir.

Bazen aynada kendime karşı seçim konuşması yaparım.

Tıp fakültesini tercih etme sebeplerimden biri.

Dr.Levent Bey'i uzun bir süre kalp damar cerrahı sanmam sonucu kalp damar cerrahı olmaya karar vermem, uzun bir süre sonra onun beyin cerrahı olduğunu fark etmem, kvc'nin bendeki etkisini yitirmesi ve aynı zamanda Kutsi'yi artık o kadar da sevmediğime karar vermemi hatırlatır.
Ben senin aklına olan inancımı kaybettim ileleualatyr.

Yazın kışı, kışın da yazı özlerken

Bunun nedeni daha çok beynimizle ilgilidir. Beynimizin bilgiyi anlama değerlendirme ve cevap üretme hızı konuşma hızımızın çok üstündedir. Sizin 4-5 cümle sonra söyleyeceklerinizi bile çoktan belirlediği için boşluğa düşer ve farklı aktivite yaparak aktifliğini sürdürür. Bu resim yapmak da olabilir etrafta dolaşmak da.

ha şimdi çalışırım ha şimdi çalışacağım birazdan başlayacağım yârın muhakkak başlıyorum diye diye nöroanatomi komitesinin sonuna gelmem ve 2 gece üst üste uykusuz ve full çalışarak komiteye girmiş olmam. ciddi trajikomik bir şey bence. neden kendine eziyet edersin ki, cramming yapacağına başından düzenli 1-2 saat çalış işte. bir sabah uyanıp artık çalışmam gerek dememle başlayan süreç totalde 48 saatten fazla bir süre uykusuz kalmamla tamamlanmış, şekersiz redbulların, sert sâde filtre kahvelerin, kahvenin etkisi geçince aldığım modiwake'lerin hesâbını tutamamıştım. iyi sayılabilecek bir not da aldım fakat komite çıkışı eve gelirken yer, zaman, kişi oryantasyonlarımın hafiften bozulmaya başladığını, başımın döndüğünü hissediyordum.

ondan sonra ne oldu? bir dahakine günü gününe değil tabi. 48 değil 24 saatlik crammingler yapmaya başladım. son gece sabahlayıp sınavlara girmek alışkanlık yaptı ve dahası, 48 saatten fazla ayakta kalabildiğimi gören ben, 24 saati artık gözümde büyütmüyordum. henüz tıp hayâtımın erken döneminde edindiğim bu alışkanlık dönem 5'in son sınavına dek devâm etti ve neredeyse hiçbir sınava uyuyarak girmedim. faydası var mı diyecek olursanız, nöbetlerde neredeyse hiç uykuya gereksinim duymamamı belki söyleyebilirim.

fakat önerir miyim? kesinlikle hâyır.

Yatar çıkarız artık

Gözlüklü ya da en azından lensli
İkisini de kullanmayanlar bordo berelidir, saygıyla eğildim
Edit: ikisini de kullanmıyor diyelim illa ki gözü bozuktur, bozuk değilse yine bordo bereli, saygıyla eğildim

Ve hayat her şey yolundayken dur dedi artık.

Ayaklarımıza Kudüs gücünün geldiği günleri Özlemle bekliyorum. Hoş, o günler geldiğinde Kudüs kalacak mı bilmiyorum.
İnsanlığımızı sorgulamalı. Yaşamı bi anlık durdurmalı, vicdanın sesini yükseltmeli.

"ne zaman yaşayacağım ben?"
oblomov-gonçarov

Konuşurken "ben ne konuşuyorum, ne demeye çalışıyorum ya ??" dedirten sorunsal.

abicim şimdi ne alaka amaaa

Geçen sene bir kuş gelmişti bizim eve, yeşil bir muhabbet kuşu. İsmini fıstık koymuştuk, çok küçüktü ve gözleri görmüyordu. Yem nasıl yenir onu bile bilmiyordu, aç olduğunun farkına varamıyordu. Bizimle kaldığı birkaç gün boyunca her gece kalkıp elimle besledim onu, veterinerin verdiği ilacı içirdim; tam düzeldi derken bir gün çok halsiz uyandı. Elime aldım, iki saat orada bekledi, yavaş yavaş ölümünü izledim. Elimden bir şey gelmedi. Gerçekten çok kötü bir andı, minicik bir canlının elimden kayıp gidişi ve elimden hiçbir şey gelmeyişi…Hayatımda en çaresiz hissettiğim andı.
Seni çok seviyorum Fıstık, umarım kısacık ömründe sana hak ettiğin gibi bakabilmişimdir.

O esrarlı yangına bu can nasıl dayandı?
Sahile vurdu kalbim,su yandı,kum da yandı.
Bir mum gibi eriyip aktı uykusuzluğum,
Ölüme başkaldıran dertli uykum da yandı.

Yurdundan mahrum edip dolaştırdın Cem gibi.
Ruhumla söndü alev,sonra ruhum da yandı.
Kül oldu bir yiğidin figanıyla her umut.
Bülbülün küllerine konan puhum da yandı.

Böylesi bir yangını görmedi Nemrut bile.
Kaktüsün gölgesinde nazlı âhım da yandı.
Âhımdır zannederdim en belalı kıvılcım,
Kirpiğine dokunan kanlı âhım da yandı.

Bir damla su ver bana ey çöl! Bari sen küsme.
Kalmadı hiçbir şeyim bak,günahım da yandı.
Yenilgiler bir tufan gibi çöktü üstüme.
Ülkem yıkıldı heyhat!
Ordugâhım da yandı.
Köleleri her akşam duman kıldı gözlerin,
Başıma tâc ettiğim padişahım da yandı.

İlk defa böylesine tutuştu gökkuşağı.
Renklerim siyah oldu ve siyahım da yandı.
O'ndan başka ne varsa yandı,
Yandık sen ve ben.
O'nu göreyim diye,kıblegâhım da yandı.

Ben bugün yaşamayan birini çok özledim.ilk kez bu kadar çaresiz olduğumu fark ettim.ölüm bir kez daha soğuk duvarlarıyla çarptı bana ,gözyaşlarım aktı art Arda sıcaklıklarıyla. Ben bugün yaşatamadıklarıma üzüldüm ve tutundum onun bana bıraktığı onca hatıraya. Ben bugün Özlemin, yaş kaç olursa olsun ölen birine duyulunca içi acıttığı yetmezmiş gibi çaresiz hissettirdiğini öğrendim. Yaşayanlara sahip çıkmam gerektiğini bir kez daha hissettim.Çünkü beni bugün ayakta tutan tek şey içimde zerre kadar hissetmediğim pişmanlıktı.
Ölüm var;uzak da gelse,hiç hissettirmese de ölüm var. Sahip çıkın yaşayanlarınıza.sahip çıkın vicdanlarınıza ki özlemekle yetinebilin yoksa buna vicdan azabını eklemek yaşarken ölü gezmek demektir

yakında türkiye'ye geliyor, bilet fiyatları uçmuş ama kendisi için değer diye düşünmekteyim.

yaptığı eylemin sonucundan memnun kalmayan kişinin başka seçenekleri değerlendirmediği için üzülmesi

Yaz akşamı, bilgisayar ve kulaklıkta müzik

bu sahnede duygulanmayanlarla irtibatımı kesebilirim

katili bugün tahliye oldu…

Albaya mektup yok - gabriel garcía marquez