bazen uğraşmak istemez, kendini bulunduğu yerde kapana kısılmış gibi hisseder belki, mutsuzdur huzur bulmak ister. eskilerle uğraşmak asırlardır çözülmeyi bekleyen düğüm olmuş ip yumağını bırakıp yeni bir ip alır. temiz bir sayfa açmak ister gerçekten. kaçmak çözüm değildir derler ama çözümün başlangıcıdır.

Şu aralar üzerime musallat olmuş durumdur.

Yok mu yetkili biri, beni bir düzeltsin bir güncellesin bir şey yapsın ya.

tamam ankara reyiz bu kadar abartmaya gerek yok yani anladık sen soğuksun soğuğun içinden geldin en soğuğu da sensin. bu kadar hızlı bi geçişe gerek var mıydı cidden..

Afyonda tuzsuz peynirden yapılanını yiyene dek güllaç yediğimi sanıyordum. Tarifini bilen varsa lütfen göndersin!!

Adımın anlamıdır ehe.
Yazarımızın geçmiş doğum gününü kutlarım:))

kıskançlık sevgi göstergesi değil güvensizliğin göstergesidir. yol arkadaşına güvenen insan kıskanmaya gerek duymaz diye düşünüyorum.

Sayın yazarlar eminim hatırlarsınız.bir zamanlar çok revaçtaydı bu soy ağacı sorgulama.baba tarafından bir babaannem ( babaanne mi oluyor bilmiyorum) bir hanımefendinin ismi henna idi.

Görünce dedim ki biliyordum ulan, biliyordum kraliyetten geliyorum ben.

Nöbetçiler tez vakitte atım hazır ola, sefere çıkıyoruz!!!
Yok bu olmadı.
Hizmetçiler derhal beş çayımı hazırlayın Londra manzarasını izleyeceğim.

babaannemin kemalpaşa tatlısının kokusunu hala unutamam. gurbette yaşayıp yılda birkaç kez ziyaret ettiğimizden, biz giderken hep yapardı. tüm sokak nefis bir kemalpaşa tatlısı kokusuna bürünürdü. çok eskiden vefat eden ve aynı zamanda adaşım olan amcam çok severmiş, öyle derdi hep hikayelerini anlatırken bana. şimdi aynı hikayeleri, viran kalmış evinin bahçesinde yıllardır duran taştan oyuncak ev anlatır her gece. ikisinin de mekanı cennet…

karşıdaki kişinin haddi olmadığı halde gereksiz kişisel sorular sormasıdır. kişisel sınır algısının, türk halkında gelişmediği kanısındayım, gerim gerim geriliyorum.

bakan beyi bi takip etmek lazım bakalım kedi köpek etine bi yakınlaşma yarasa yemeği isteme gibi durumları olacak mı ona göre biz de yolumuzu çizeriz

İnstagram kesfetime hep çıkıyorlar. Keyifli

asla kafamda oturmayan konular bütününü içeren bölüm.kafam basmıyor derler ya...aynı o şekil bi durum benimkisi.

haydi çay koy don ritchie, yine buradayım.

Dün yine seni andım gözlerim doldu
O tatlı günlerimiz bir anı oldu
Ayrılık geldi başa katlanmak gerek
Seni çok çok özledim arkadaşım eşek

Gece gece instagram keşfetimde metin akdülger'i görmemle aklıma düşmüş padişah.
Aslında benim aklıma 4.murat şeklinde gelmişti fakat aramaya inandım ve birileri bir aralar anmış adını.
Neyse efendim, tarihte acımasız olarak biliniyor kendisi. Hanedanın tüm erkek üyelerini saltanatı süresince öldürmüş, bir tek Şehzade İbrahim'i sağ bırakmış. İçkiyi, tütünü falan yasaklamış işsiz güçsüzler sabah akşam toplanıp boş geziyorlar diye. Gece sokağa çıkma yasağı koymuş. Üşenmemiş, tek tek kontrol etmiş bu yasaklar uygulanıyor mu diye. Çok güçlüymüş, padişahlar arasında en güçlüsü deniliyor hatta.
İlme düşkün bir padişah, bunu zaten Hezarfen Ahmed Çelebi'nin bu dönemde deneme yapmasından anlayabiliriz. Tabii bu denemede arkadaşı lagari hasan çelebi de var. Denemeden sonra ikisi “bunlar bir yeniçeri safına katılsın, al başına belayı.” düşüncesiyle ayrı ayrı yerlere sürülmüş maalesef.
Bağdat fatihi şeklinde bir lakabı da var. Kendisine göre bağdat'ı almaya çalışmak bağdat'ı almaktan daha güzelmiş, sözü direkt yazmıyorum. Size balık tutmayı öğretiyorum. İşte bu sözüyle benim hayatımı özetlediği için kendisine teşekkür ediyorum.

Sözlüğün neden böyle yapması…
Üzücü bir durum, mesela on kişi var sanıyorsun ama yalnızsın.

Sade iyidir sade dondurma daha da iyidir😋

şakedon
bi de enderun
ikisini de sorgulamayın sayın yazarlar hdfsjkdslf

sevdiğimi tavlayacak kadar...

Ne yaptığımı bilmiyorum. Hayatım nereye gidiyo hiçbir fikrim yok. Çoğu zaman bombok hissediyorum. Ama sorunlarımı çözecek vaktim yok. Değiştiğimi hissediyorum ve bu kötü anlamda. Eski halimi özlüyorum ama değişmek için de çok çabaladım. Ne yapacağımı bilmiyorum.

aşırı komik bir olay anlatacağım

benim annem mona rosa şiirine hayrandır. iş yaparken biz nasıl ki şarkı açıyoruz, annem de şiir açar ve günde yüz milyon kez dinlediği için ben de ezbere biliyorum artık. fakat şairi kim diye hiç düşünmedim.

5 yıl önce kuzenimin lise edebiyat sınavında mona rosa şiirini kim yazmıştır diye bir soru çıkmış. kuzenim de annemin bileceğini düşünüp *kopya alert* gizlice anneme mesaj atmış: "teyzeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee" diye. kuzenimin "mona rosanın şairi kim" mesajı ile annemin "nevar?" mesajı çakışmış. kuzenim gidip cevaba "nevar" yazmış. hiç de sorgulamamış......... ardından annem de "sezai karakoç" demiş ama artık çok geç.... halbuki anladığınız üzere teyzeee diye seslenişe ne vaar demiş fakat boşluk bırakamamış :)

sınav kağıtlarını okurken hoca bu da ne diyerek kuzenimi çağırıyor ve diyor ki "nevar diye şair tanımıyorum, o kimmiş?"

edit: sezai karakoçun sevdiği ama başkasıyla evlendirilen kadına ithaf edilen bu şiirin kıtalarının baş harfi muazzez akkaya'dır :)

Arapça öğrenmek ikisinden de kârlı desem linç yer miyim?

Uzun zaman oldu. Gelmişken bir şarkı bırakıp kaçayım. iyi geceler<3

Sevmeye ve sevilmeye kendinle başlamak, bir referans noktası oluşturmak gerek. Sanat gibi bakmak sevmeye... Karşılık beklemeden,
Gerisi boş bir rüyayken...

Uzunnnnn bir erkek var. Ne zaman gitsem orada. Hatta bazen evinin olmadığını ve Kare'de yaşadığını düşünüyorum.

Doyumsuz varlık.

Birilerini kolayca affedebildiğim ve hiçbir şey yokmuş gibi onlarla saklambaç oynamaya devam ettiğim günleri özlüyorum. Şimdilerde ise bu yetimi kaybetmişim olsa gerek ki hayatla saklambaç oynuyorum ama bu sefer kimseyi bulmak için çabalamıyorum ve görüyorum ki aslında böylesi çok daha sağlıklıymış.
Esasen bu başlığa yazma sebebime de gelirsek özlem duyduklarımız her zaman güzel ve doğru şeyler midir?
değildir elbet, güzel olsa da bazen doğru değildir zaten. geç olsa da bu hissi anladığımız an huzur kapılarını biraz daha aralamış olacağız.

Bu defteri, Van gogh özverisiyle tutan arkadaşlar acaba Aziz Sancar olmuşlar mıdır?

normalde hiç yorulmadan hatta severek saatlerce mesajlaşırdım lise zamanları arkadaşlarımla fakat bu ara nedense hiç hoşuma gitmiyor mesajlaşma olayı.arkadaşımla konuşurken sesini duymak,mimiklerini görmek istiyorum.gülümsemesiyle içim ısınsın istiyorum..mesajlaşırken pek mümkün olmuyor bunlar maalesef :(