kainatta düzen var mı sorunsalı

schrodingerin kedisi
Burada Kuantum Mekaniği sorunu da çıkmış ona da değinmek isterim. Bakınız teizmdeki düzenden kasıt bir sanata baktığında gözüne hoş gelmesi değildir -hoş bu da olabilir fakat teorik olarak böyle olmadığı zannındayım-. Düzensizlikte kurallar kuramlar olmaz. kaotik ortamda siz formülüze edilmiş denklemler bulamazsınız zira önceki formülüze ettiğiniz olaya uyan nesne kaotik ortam tanımı gereğince daha sonraki yapacağı hareketlerde o formülüze ettiğimiz formüllere uymayacaktır. Formülüze edilme şöyle olur: Evrende görülen bir takım hareketlerin sürekliliğini bulur ve onu birtakım deneylerle sınayarak formülüze ederiz. Buradaki formüllerden kastım sadece fiziği kapsayan şeyler değildir tıpı ele alırsak anomali olarak kastettiğimiz şeyler dışındaki tanımlarımız da buna girer. Mesela makroda gözlemlediğimiz gezegenler keplere uyuyorsa bizler diğer gezegenlerin de buna uyduğunu söyleriz. birsu molekülündeki atomların uyduğu kurallara çinde bulunan topraktaki atomların da uyduğunu düşünürüz. şahsi kanaatimce düzen budur. Kuantum mekaniğine gelecek olusak da mikroya indikçe entropi diye tanımladığımız -entropiyle daha fazla ilgilendiğimiz- bir şey var. Buradaki tanımımız "maddeler kendilerini maksimum düzensizlik minimum enerjiye ulaşmaya çalışır" Buradaki entropi tanımıyla tanrının uyuşmadığı yönünde görüşler olsa da aslında entropinin tanrının direkt olarak bir çıkarımı olduğunu düşünen görüşler de vardır. "Madem evrende her şey kendini minimum enerjiye çekmek istiyor, öyleyse evreni dağılmaktan ve düzensizliğe gitmekten alıkoyan bir enerjiye ihtiyaç vardır. Bu enerji evrenin her yerinde, mikro alemden, makro aleme kadar hükümlerini icra edebilmelidir; evrenin düzenini ve enerji seviyesini devam ettirebilmesi ancak bu şekilde mümkün olabilir." fikri çıkabilir. Burada bu teze karşı çıkılan görüş maddeler aracılığı ile karşı çıkış olduğunu ve bahsettiğimiz metafiziksel üst bir varlığın varlığına ihtiyaç duymayacağımızı söylenebilir. Fakat bunu dediğimiz takdirde buradaki temel tartışma düzen değil nedensellik olacaktır. Nedensellikte de sanki Hume veya gazali muazzam noktalara temas ederek sanki bu nedensellik tartışmalarında haklı olan taraftadır -konumuz burası olmadığından değinmek istemedim- Biraz genel perspektif çizebilmişimdir umarım Kuantum mekaniğine. benim fikrim ise şöyle. Mikroda hareket eden kuarklar, atomların entropisi -veya tanımlamalarca kaotikliğe uyması fakat buradaki kaotikliği ben pek böyle tanımlamıyorum zira biz mikro düzeyde de bilim yapabiliyoruz buradaki kaotiklikten kasıt öngörülememedir. Öngörülememeyi kaos olarak adlandırırız- makro düzene veya mikroya götüren ölçekten daha yüksek ölçeklerde belli kurallara uyduğunu biliriz. Hatta yukarda da bahsettiğim gibi bu kurallara uymasından ötürü biz bilim yapabiliriz. Zaten kuralları da biz tanımlıyoruz :D yani herhangi bir kuraldan bahsediyorsak evet maddelerin ona uyduğunu ve makroda düzenin olduğunu söylüyoruz. Hatta bu düzen o kadar algımızda ilerlemiştir ki Hume buna "insan alışkanlıklarıyla yaşar" minimalinde bir şey söyler ki evet baktığımızda bu böyledir. Uçan bir atın varlığı alışkanlıklarımıza ters olmasından dolayı veya daha da ilerletirsek var olan ve evrendeki düzene şüphesiz inandığımızdan dolayı buna mantıksız deriz. Buna mantıksız dememizdeki sebep alışılagelmiş alışkanlıklarımız ve evrendeki düzen tanımımıza uymaması. Her neyse demiştim ki mikro düzendeki öngörülememeyi makro düzeyde göremiyoruz kurallara uyuyorlar. Kendi içinde kaotik olan maddeler -tanım gereği kaotik kullanıyorum- nasıl makroda kurallara uyuyorlar? *Mikrodaki kaotikliği öyle tanımlamıyorum dememin sebebi bizim mikroda da bilim yapabiliyor olmamız.*
1

24 haziran 2022 dönem 2 final rezaleti

elegantmoon
Dönem 3 ingilizce finalinden 52 kişi büte kaldığından (ben dahil ahahahha) sizleri de zorlamış olabilirler sayın yazarlar. Takmayın kafanıza bütte halledersiniz. Halledemezseniz de yapacak bir şey yok ben de muhtemelen geçemeyeceğim sınıfı. Dünyanın sonu değil, napalım kaderde dönem tekrarı varmış.
Edit: amfimiz 113 kişi:)

güne bir söz

highwaytohell
“Bazen rüzgarın saçımı dağıtmasına, yağmurun yüzümü ıslatmasına, birilerinin kalbimi kırmasına izin veririm. Sonra; saçımı toplarım, şemsiyemi açarım, kalbimi kapatırım. Hepsi bu.”

hayır diyebilmek

red
motivasyon konuşmacılarının genellikle "başarılı olmak için altın kural" olarak gördükleri durumdur. geniş bir perspektiften bakınca aslında çok doğru olduğunu görürüz. bunu sadece karşımızdaki bir bireye hayır diyebilmek olarak düşünmemek gerek. bir örnek verecek olursam; ders çalışmam gerektiğinde beni film izlemeye, oyun oynamaya, sosyal medyada takılmaya, muhabbet etmeye iten dürtülere hayır diyebildiğim zamanların toplamı bana bu fakültede okuma fırsatını verdi.

gündemi takip etmek

shogun
Haziran 2023 ten beri gündemi,siyaseti,haberleri izlemeyi çok büyük oranda bıraktım.Sosyal medyayı tamamen bıraktım.Bunun kafa rahatlığını tarif edemem.Gerçekçi konuşmak gerekirse bazı şeylerin düzelme ya da iyiye gitme ihtimali yok gibi.Bir kere yaşanan hayatta ekstra dertler edinmek ne kadar mantıklı?Özellikle benim gibi empati duygusu yüksek bi tipseniz çok yıpratıcı oluyor farkındalık,görmek.Onun yerine gözümü kapamayı tercih ediyorum artık.

kolpaçino

edgep
ikonik sahneler barındıran güzel bir eser.

- ya 110'a bana geldi zaten ya,
olum 2 tane var bu piyasada bu arabadan,
lan ben sana güzellik yapmayız gerizeka, söz diyorum ya
tamam 115'e bitsin ya

+ allah aşkına sen kendini deli gibi yaptın ya

kendine not

armut
İnsanlara hak ettiklerinden çok daha fazla sevgi bahşediyorsın ancak bunu hissettirmiyorsun. Ne hissettiğini bilmelerini sağla. Varlıklarının sendeki kıymetini bilirlerse giderken daha çok zorlanabilirler.

çocukluğa dair hatırlanan güzel detaylar

dbb
En eski hatıralarımın çoğunun başrolünde oynayan kocaman renkli tebeşirlerim vardı benim. kocaman derken gerçekten koooocaman o zamanlar kolumdan daha büyüklerdi. neyse alırdım ben tebeşirlerimi anaokulundan en yakın arkadaşımla (iki alt katımızda oturuyorlardı) inerdim aşağı sokağa. kaldırımların her yerine resimler yapardık. bir de bu mühim göreve giderken üniforma niyetine giydiğim topuklu terliklerim mevcuttu. Arkadaşımı almaya gitmeden de en üst kattaki necla teyzenin yanına çıkardım. Gurbette yalnız yaşıyordu necla teyze epey de yaşlıydı arada torunları ziyaretine gelirdi, çok neşeli ve sevecen bi insandı. Benim tak tuk sesini duyunca ben daha kapıya gelmeden şekerini alıp kapıyı açardı. (Nasıl duyuyordu da anlıyordu anlam veremedim şu an) Tabi sonra biz taşındık, yeni mahallemde hiç arkadaşım yoktu sokakta oynamama da artık izin verilmiyordu. dbb'nin mutlu çizim günleri de böylece son buldu. 12 yıl oldu Necla teyzeyi ve o çocukluk arkadaşımı hala özlerim. Bi sabah uyandım yoktun, arandım yoktun, hala bulamıyorum...

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol