Bir tanıdığım kendini sallıyordu?

İyi entry yaptı.
Akıyor bu akşam maşallah.

Her derse oturmak istediğimde mutfakta bulurum kendimi karantina boyunca yapmadığım ve yemediğim pasta kalmadı iyice şef olduk artık
Ya da telefondan 2 dakka bi şeye bakıp sonra başlayacam derim o 2 dakkanın sonu asla gelmez..

Bu sanatın en önemli adımı çay ve tepsi taşıdığınızı bir müddet unutun. Yavaş yavaş eskisine nazaran daha az dökmeye başlıyorsunuz ve zamanla dökmemeye başlıyorsunuz. Olur da başka kazalar olursa da sorumluluk kabul etmem :) Kalan sağlar bizimdir :D
Sakarlığımla ciddi yol almama yardımcı olduğuna inanıyorum bu yöntemin :D

Anadoluda kadın cinsiyete sahip olmak. Sayın muamma gibi bir Anadolu şehrinde doğdum. Doğduğum günden beri cinsiyetim dolayısıyla ben hep ayıplı ve yanlış biri gibi hissettirilerek büyüdüm. Ailem, akrabalarım, sokaktaki teyzeler, okulda öğretmenler... Henüz ortaokuldayken şehrin sokaklarında tacize uğramaya başladım. Aileme söyleyemedim. Ailemin tacize uğrayan bir kadına karşı "sen naptın adama" benzeri tavır sergileyecek olma ihtimalinden korktum. Çünkü ben bu şehirde bunu diyen anne babalar gördüm. İnsanların büyük şehirlerde var olmadığını sandığı pek çok şeye şahit oldum büyürken: çocuk gelinlere, hem seven hem döven kocalara, ayıp olur diye çocuğunu sevmeyen babalara, kızının kıyafetini beğenmedi diye öldüresiye döven (belki de öldüren) babalara, kızının erkek arkadaşı var diye öldüresiye döven babalara.... hep kapalı kapılar arkasında yaşandı gerçekler. Siz hepsini televizyonda göremediniz. Ama ben duydum. Peki kadına şiddet varken anneler neredeydi? Anneler babalara destek verdiler. Kızlarını aşağılayan bir isim de anneler oldular. Kendi annelerinden gördüklerini hakikat belleyip geleneği ahlak olarak direttiler. Çünkü cahil kaldılar. Cahil bırakıldılar, okumaya layık görülmediler. Okuyanlar da zihniyete yenik düştüler çoğu kez. Bir çocuk olarak saçma bulsam da kabullendiğim her şeye bugün karşı çıksam bile ailem ve sevdiklerim bu şehirdeyken hiçbir zaman buradan vazgeçemeyeceğim. Ve korkarım yine ezilen kadın figürü olarak hayatıma devam edeceğim. Tıpkı kadın olan herkesten beklenen gibi. Çünkü ben bir kadının evin içindeki rolünü hep bu olarak gördüm. Ben bundan başka kaç tane aile gördüm bilemiyorum. Evde hizmetçi gibi çalışan mutsuz ve cahil kadınların kendi çocuklarını büyüttüğü bu şehirde mahkum kaldım ben. Kaçsam bile köklerimin bir kısmı bu şehirde kalacak. Bana da haddimi bildirdiler.

Kapanış konuşması yapmak istedim. İyi geceler diyeceğim ama sabah oldu sayılır. Dün hiç güzel bir gün değildi, benim açımdan bugün de güzel olmayacak gibi, ama olumsuz şeyler söyleyerek olumsuzluğu çağırmak istemiyorum. O nedenle birkaç güzel dilek bırakayım. Umarım şu an hepiniz sıcak yataklarınızda huzurlu bir şekilde uyuyorsunuzdur. Bugünün hepimiz için çok verimli ve keyifli geçmesini diliyorum. Hatta o kadar güzel ve özel şeyler olsun ki hayatımız boyunca hep güzel hatırlayalım 02.02.2022'yi.

kırıldığımı söyleyemiyorum. kendimi iyi ifade edemeyip onun gözünde haksız duruma düşecekmişim gibi geliyor ve söyledikten sonra aramıza soğukluk girer diye korkuyorum. bir şey olmamış gibi devam ediyorum, gülüp geçiyorum ama bu çok yıpratıcı bir şey.

yaz dostum

Maden suyu. Bir döneme kadar tatsız diye sevmezdim şu an bayağı hoşuma gidiyor. Su var, mineral var, sindirimi kolaylaştırıyor, daha ne yapsın maden suyu.

Edit: yazım yanlışı düzeltildi.

para

Artık o indirimi bekleme...

gütfsözlükteki en son entrynin yazılmasından 24 saatten daha uzun bir süre geçmesi :( bugün olduğu gibi. yapmayın böyle şeyler gütfsözlük yazarları burayı terk etmeyelim :)

lol oynanır, film izlenir; hava elverişliyse tüm gün dışarıda da geçirilebilir

Olmuyor. Ne sağlık var çevrede ne de sağlık dilenecek insan kaldı. Sağlık olmuyor işte. Sağ da olunmuyor. İnsanlar kaybediliyor. Başınız sağ olsun deniliyor ama cenaze çıkan evde baş olana da sağ olmanın anlamı kalmıyor. Ölüm acısı yitmiyor yalnızca unutuluyor. Ölümün üstünden Ne kadar zaman geçerse geçsin biri başımın sağ olmasını dilediği an o acıya ilk günki ev sahipliğim devam ediyor. Artık kimsenin arkasından baş sağlığı dilemek de istemiyorum. Olmuyor çünkü biliyorum.

Ben online girmiştim. Sınavı da çok hatırlamıyorum. ama şunu hatırlıyorum patoloji soruları beni adeta terbiye etmişti. 2021 versiyonu bana zor gelmişti bayağı.

Ama bu da bir sekilde geçiyor. Hatta bundan başarılı olduğunuzu görürseniz tatiliniz çok güzel geçiyor. sinir, stres hiçbiri kalmıyor:)

Bunu atlattıktan sonra sınavı kafamdan sildim. Daha doğrusu ülke gündemi gibi oldu. Ondan sonra, o kadar çok şey oldu ki böyle bir sınavın var olduğunu bile unuttum.

Bu seneki yapıldı mı bilmiyorum ama yapılmadıysa başarılar dilerim.

Gençleştim resmen bu kadar mı fark eder :)

Bazı okullarda finalsiz geçme var.

internette kolay bir tarif görüp az önce yapmaya çalıştığım ve hüsranla sonuçlanan zavallı tatlım :(

Sevgilisiyle gelip sürekli fısır fısır konuşup bir kelime bile çalışmadan masayı saatlerce işgal eden tipler. Bıktım sizden ya.

+Kaos var abi meteorlar uçuşuyo deprem oluyo yanardağ patlıyo sonraa bi bakıyosun sel bi bakıyosun hava çook sıcak yakına güneş fırtınası da gelecek mesela işte, kaos var

-Ne kaos'u aga, her şeyde düzen var olayların nedeni var yani. Meteorlar kütle çekimle geziniyo, sel yağmur fazla yağdığından oluyo kafasına göre değil önce bi sebep sonra sonuç olıyo bu da düzeni gösterir hocam

+Sonra yağmur yağacak diyoruz ama hep bir olasılık var hiçbir zaman kesin yağacak diyemiyoruz neyin sebebi ya, sonracıma deprem mi olacak heh istanbul depremi mesela ne zaman olacak kardeşim bilsin madem kaos yok düzen var şu saatte olacak desin inancam söz

-Kaos demek sebepsizlik başınabuyrukluk demek, karmaşa demek. Şu anda her olayın bir sebebi var. Nerede o sebebi gerçekleştirsek yani o tetikleyecek eylemi yapsak aynı sonucu elde etme düzen'imiz var sen çok yanlış gelmişsin

+Yıldızlar patlıyor karadelik başka deliği yutuyor diğeriyle birleşiyor, galaksiler birbiriyle çarpışıyor, tüm sistemler aşırı hızlı dolanıyor yarın başımıza bi meteor düşmeyeceği bile kesin değil kaos da kaos

Uzar gider
hep aynı argümanlar..

Erkekseniz dışarı çıkıp yürüyün. Dünya sanki durmuş da bir tek siz varmışsınız, bir tek siz yaşıyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Sokakların sessizliği boğucu değil huzur verici oluyor. Ben ninja gibi geziyorum artık kimseye yakalanmamaya çalışarak. Olur da bir gün bu sevdam yüzünden haberlere çıkarsam "o saatte dışarıda ne işi varmış?" diye sorduklarında bu entry'yi gösterirsiniz.

Başıma gelmeden önce kalana zordur demişim başka bir entryde, başıma geldikten sonra da fikrim değişmedi çünkü giden kendini buna hazırlıyor mental olarak ama kalan pat diye ortada kalıyor, dengesi şaşıyor. Üstelik kendi tercihi yüzünden de üzülmüyor, onu üzen başkasının tercihi oluyor. Sonuç: Elde bir sürü soru, acabalar, iştahsızlık, kilo verme…önce gidene öfke duyma; sonra ama haklıydı, suçsuzdu, mükemmeldi, keşke bir mucize olsa da dönse deme. en sonunda da giden hakkında hiçbir şey hissetmeme, yaptıklarının bir öneminin kalmaması, iyi ya da kötü bir şeyler yaşandı deyip defteri kapatma, ona karşı ne bir kızgınlık ne bir sevgi ne de bir nefret besleme, istiklal marşı ve kapanış.

"Görünce aklıma sen geldin"

Hep kaçıp yeni bir adım atarken
Dibine kadar çileye batıp çıkarken
İçine atıp atıp yoluna basıp giderken
Su gibi akıp geçer zaman
Gezdin, tozdun aman aman aman
Sazdın, sözdün aman aman aman
Giderek üzdün bizi zaman
Giderek üzdün bizi zaman

Bu geceyi cok farkli hayal etmiştim. Hayal ettigimin Tam tersini yaşıyorum. Hayal kurmayı bırakmıştım. Kendime yalan söylemişim. İstemsizce hayal kurmuşum işte. Bana zarar veriyor hayal kurmak, bir şeyler için heveslenmek. Bu gece diyeceğim çok sey var ama ne dinleyecek var ne anlayacak. Konuşmaya halim de yok. Birilerine anlatmayi, bir şeyleri paylaşmayı bıraktım. Cok konuşuyorum belki ama konuşan ben değilim.

En iyi steteskop rengi benim için siyah idi.
Lakin en iyi scrubs rengi yeşil hariç her renktir.

beni fazlasıyla yoran insandır..

Kanun mu bu yalnızlık
İçindeki yabancı
El üstünde dururken kuyuya düşen