"Bir tarafım istiyo boynuna ip, bir tarafım istiyo kolye garip"

çok şükür gerçekten. mayıs ayı 3 ay sürdü resmen, bitmiyor. annem de aynı şeyi söylüyor, bir bitmedi diye dertleniyorduk akşam akşam. bitiyor, az kaldı, son 2 saat. (bu arada mayıs bitmedi ama ben bittim, tükendim. ühü.)

Ders çalışmak...

hocaların adını bilsem bir şey diyeceğim de.benim hocalarla iliskim notlardaki anılarından ibaret.

Lahana ve salatalık turşusu 👍🏼
Edit: bugünlerde lahanayı kurmayı düşünüyorum bakalım 😁

İlk eksimi aldığımda bir garip hissetmiştim, sonra ala ala alıştım. 70 tane eksi almışım şimdiye kadar, bunların çoğu kelime şakalarıma gelmişti. Bu yüzden bazen pek de tanımadığım kişilerle konuşurken ciddi takılsam mı diye düşünüyorum yani bu tür şakalar yapmasam mı? Beni pek tanımayan biri için salak gibi gözüküyor olabilirim çünkü.
Yani aşırı salak, zaten salağım da sizin sandığınız kadar değil.

kare çarşı. Tanıdığınız insanları bir arada bulabileceğiniz, ücretsiz ve halka açık oturma alanı. Oldukça talep gören bir mekan olduğu için yer bulması zor oluyor.

İsmimi nereden buldunuz ya.

rodimood'un rodi'si 'Ramazanoğulları Dikim İşletmeciliği' imiş

Annemin eve her gelip gittiğimde bavuluma bir paket sıkıştırdığı ama benim asla içmediğim çay. Bir de telefonda ilk önce uzun uzun faydalarını dinleyip sonra da fırça yiyorum hep içmediğim için:')

ailemin daha önce sadece yurdu ayarlamak için geldiğim şehre beni bırakıp gittiklerinde anlamıştım.

17. yaş günümde sıra arkadaşımın yaptığı portrem, üstüne daha iyi bir şey almadım.

Tam şu an gelen istektir.depresyona mı girdim acaba farkında olmadan?

Bir haftadır şu cümleyi kurmayı bekliyorum bir egeli olarak. Ayıp ama ya, hava durumu kandırıyor beni hep.

Asla affetmem dedikten sonra aniden gelen bir daha dünyaya gelmeyeceğiz deyip affetmemdir. Her ne kadar çok üzülmüş, kırılmış olsam da biraz zaman geçtikten sonra affederim herkes ikinci şansı hak etmez mi?

Maçoluk evrimsel olarak eski kadınların seçimleri olduğu için günümüzde de bu tipi seçenler genelde yalnızca içgüdüleriyle hareket edenler oluyor. İçinde yaşadığımız çağı özümseyenlerin düşünce yapısı böyle olamaz kanaatindeyim

Kâinatta ne varsa hepsi insanda da mevcut,ayrılık yok.insanda her varlıktan bir nüve mi var diyorsunuz?tüm kainat insandır.öyleyse her şey de de insandan bir parça var.insan parçacığı..

doktorluğu bırakmışım, bir arsa satın almışım. şehrin dışında, tüm gürültüden, kirlilikten, kalabalıktan uzak. 2 katlı bi ev yapıyorum kendime ama bakmayın 2 katlı dediğime. minicik bir ev olacak. alt katta kocaman bir kitaplık, açık bir mutfak ve oturma odası... duvarın birisi tamamen cam olacak. bahçemi görebileceğim. koskoca ağaçlar, belki minik bir havuz. üst kat yatmak için kullandığım yer olacak. oranın da tavanı cam olmalı. şu ana kadar göremediğim tüm yıldızları görmek istiyorum. belki paraya kıyıp kaliteli bir teleskop bile alırım.

bahçemde kendi tavuklarım olacak. elma ağaçlarım olacak. kedi ve köpek de sahiplenmek isterim. (at da istiyorum ama o kadar da uçmayalım dedik :p zaten şu ana kadarkileri düşünürken bile inancım 0)

sabahtan akşama kadar sessizliği dinliyorum. minik arkadaşlarımla ilgileniyorum. doğayı, yıldızları seyrediyorum.

perdenin ardındakiler - beni kendinden kurtar

Ölen bir yakınım kendi yaptığı bileklik. Benden sana hatıra olsun diye vermişti yaşarken. Kıyamıyorum takmaya. Kopar ya da zarar görürse hafızamdan hatıralarına ait bir parçası silinecekmiş gibi geliyor.

almancamı geliştirmek için başlayıp finale kadar almancamın yetip hafızamın yetmediği dizi.

Yüksek sadakat- belki üstümüzden bir kuş geçer

Gitgide kendimi daha da ait hissettiğim şehir. İçinde sevdiklerimin sayısı artıyor. Sevdiklerimle Aynı havayı içime çektiğim için,tebessümlerine karşılarında huzurla bakabildiğim için,yürüdüğüm sokaklarının sonunun sevdiklerime çıkma ihtimali olduğu için,bu şehirde onların yanında “tam” hissedebildiğim için,yan yana aynı göğe şiirler yazabilme ihtimalimiz olduğu için… beni gitgide içine hapsediyor bu şehir.ve benim bundan şikayetim yok :)

hayatımda çok nadir gerçekleştirdiğim eylem. kendimi bildim bileli kimseden bir şey istemem. küçükken parka gitmek istediğimde bile anneme babama bunu söylemez tüm gün teklif etmelerini beklerdim. lisede çözemediğim sorulara saatlerce kendim uğraşır yardım almazdım. şimdi de genelde her şeyi tek başıma yapmaya çalışıyorum. sanırım kimsede bir şeyler isteyecek kadar kredim olmadığını düşünüyorum içten içe.

Konuya böyle yaklaşacak isek ben de yediğim her yemeğin tadını damağında hissedemiyorum ama hücrelerimin bu yediğim yemeklerden ne çok fayda gördüğünü açıklamama gerek yoktur. Bilincimizde kalanlardansa bilinçdışımızda bulunanlar/ bulunacaklar için okumak, izlemek ve öğrenmek gerek.

Entelektüelite; çok şey bilmek, çok şey ezberlemek değildir. Entel olabilmek, entel yaklaşabilmektir ki buna da ben yorumlama becerisi diyorum. Okuduğumuz, öğrendiğimiz, izlediğimiz her şey, eğer amacına uygun yapılmışsa; olaylar, fikirler ve insanlar hakkında getirdiğimiz yorumların kalitesine sirayet edecektir.

Varsın aklımızda kalmasın, hayatımıza dokunsa yeter.

Düşünmemeye çalışmak mümkün değil ama ne düşündüğümüzü kontrol etmeye çalışmak daha olası bence. Kendimi düşüncelerde kaybetmemek için ne düşüneceğimi kendim seçmeye çalışıyorum bu sıralar.

İnsanlarla yolumu ayırırken kalp kırmamak için elimden geleni yapmaya uğraşıyorum çünkü kırdığım kalplerin her biri bana yük oluyor.

Bir anlık öfke sonucu kırmak maksadıyla şahsına yönelik sarf edeceğim bazı sözler belki o anda içimi soğutacak ama uzun vadede kalp kırdığım aklıma gelip duracak..

İtiraf bunun neresinde? İşte ben de birkaç defa kibrime yenik düştüm ve kırdığım kapler bana içsel birer yük oldu.

Bir türlü sevemediğim oyuncu. Tavırları çok çiğ, eminim o da bu söylediklerime çok üzülmüştür :')

"Su"
Kitap okurken,dizi izlerken,film izlerken,uyurken,ders çalışırken ,sınavdayken ya da boş boş otururken yanımda bir bardak ya da bir şişe su olmalı.Neden bilmiyorum ama güvendeymişim gibi hissettiriyor.

Bi boka yaramadan para nerde kazaniliyorsa onu..

Aaa pardon,milletvekili değilim ki