Soğuk havaların gelmesini o kadar çok bekledim ki üşüyorum demeye korkuyorum :))

Ya bir anda sebepsizce çığlık atarsam fobisi.
Lisedeki ilk coğrafya dersinde başladı, hâlâ devam ediyor.

en son asla tıp seçmem demiştim. şimdi buraya da bi bölüm yazarım da hayat bana yine nah çeker diye korkuyorum :d

Lana del rey

bireyin kendi akıl sağlığını, verimliliğini ve genel bağlamda iyiliğini düşünerek yaptığı son çare eylemidir. Hayatınıza herhangi bir minvalde, biri hali hazırda girmiş ise ve kendisinin davranışları ya da hayatınıza etkisi düzeltilemeyecek hasarlar verdiyse yapmanızın elzem olduğu iştir. kimse bu işi, karşılaşılan ilk sıkıntıda yapmaz, o raddeye kadar gelindiyse büyük bir sorun vardır zaten. Çıkarınız, sizden daha değerli değildir. yakın zamanda yine yaptım, yapılabilecek en doğru işti. asla kötü bir insan değildi, bana da çok şey kattı. ama iletişimimiz devam etseydi bu sözleri sarf edemezdim. çok başarılı bir doktor olacaktır, umarım her şey gönlünce olur, hep mutlu olur. Ama ben de en azından aynılarını hak ettiğimden kendisi geçmişte kalmış bir insandır. gerekli görüyorsanız yapın sayın yazarlar, kendi kıymetinizi bilin. Sevgiler:)

Bir şeyi istemeyince de o şeyin olmaması.
Bir şeyin olmaması…

ileleualatyr: Halil, sen büyüyünce ne olmak istersin?
Halil:…
ileleualatyr: Doktor mu, öğretmen mi, pilot mu??
O sırada elindeki boyamaya odaklanmış ve bu kız da bir susmadı ya havasında olan Halil: hiçbir şey olmak isterim.
O kadar haklısın ki Halil…

hissetmedim :/

pandemi sonrası ne demek

Büyümek. Gerçekleşince de keşke geri dönsem dedirtti...

anaokulundayken bir arkadaşımın yanaklarına parmaklarıyla bastırarak oluşturmaya çalıştığı çukurcuk..nedense çok istiyordu gamzesi olmasını :d

Evet,bunu dedin ya,iyi anlamda tahmininden 5 beden büyük şeyler yaşayabilirsin.

Çok güzel şeyler olabilir.

Beni sözlükten bilen dört ya da beş kişi var ki zaten hayatımdaki insan sayısı 15 falandır, yani benim için büyük çaplı bir bilinirliğe yol açmayacak bir durum.
Buradan birkaç yazarı da kendi çabamla buldum, ama kendilerine bile direkt dile getirmedim. Bazılarınız hakkında tahminim var, ama merak etmeyin bu hiçbir zaman dile getirilmeyecek.

İnsomnia

Hiç tadamadığım bir şöhret maalesef. En fazla yardımcı olabildim.
Ayrıca neden öğretmen gelene kadar konuşanları tahtaya yazıyorduk ya? Bırakalım konuşsunlar ne olur yani?! Kardeşim mesela sınıf başkanıydı ve öğretmen gelene kadar kitap okutuyormuş millete zorla. Sonra baskıya dayanamayıp istifa etti birkaç ay önce. Hayır yani bırak takılsınlar, bize ne oluyorsa.

ben tersten düzeltmeye karar verdim her gün daha geç uyanıyorum..

şu an ömrü hayatımda sevilmediğim kadar sevilsem de çocukkenki o eksikliği atamamak beni bu histen mahrum bırakıyormuş gibi.

Görünce aklima (yazar: fahri muzdaribi) yi getiren bir başlık

Efkarlandım.

yeni tişört alınca özellikle victoria secret'a çağırılmışçasına bi özgüven patlaması bi yerinde duramama hali

bilhassa bugünkü gibi, masmavi bir gökyüzüne sahipse beni mutlu mutlu yataktan çıkaran, verimlilik ve tebessüm tetikleyicisidir. kedi bey'in işlerini halledip mutlu mutlu ders çalışmaya oturdum hemen. sonra da yürüyüşe çıkıp bir bahçeli havası alıp geri döneriz. ev sessiz, ben mutlu, sokaktan kuş cıvıltıları yükseliyor. açıkçası şu an yanımda olmasını istediğim beyefendi dışında hayattan pek bir isteğim yok. güzel bir pazar günü dilerim herkese:)

Kendini yeniden tanımlamak için bile bile hata yapıp çok özgün olduğunu düşünüyorsun.

Seçim yapmamayı seçmek sana her zaman daha ağır geldi.

Asıl konuya odaklanamıyorsun.

Bence girmeyin. Yaptınız bir hata girdiyseniz de çıkmak için 6 yıl beklemenize gerek yok. hatırlatmakta fayda var.

Uykusuzlukla savaşıyorum.

Genel olarak aile evi. Yani tamam çok seviyorum ailemi ama sanırım çok özgür ruhlu bir serseri mayınım. Ufak sürtüşmeler oluyor napalım:')

“Bıktım bu okuldan.”

çok güzel hareketler 2'deki altyapı ekibi gibi ne yazsa takdir gören yazar

Ben dürüstlükten yanayım. Abidik gubidik hareketlere gerek yok. Ne hissediyorsan söyle. Öbür türlüsü çok yoruyor.

bisiklet kilidini getircem yarın bakayım ne yapacaklar

Lisedeki ingilizce konuşma öğretmenim, memleketindeki misyoner programların genel hedef noktalarından olan ortadoğu ve balkanlardan, bahtı türkiye'ye çıkmış olan bir kadındı. "demek ki yobazın müslümanı, hristiyanı olmuyormuş bu evrensel bir şeymiş" aydınlanmasını bize bizzat varlığıyla yaşatmıştır kendisi. biz on beş yaş ergenleri bu aydınlanma zincirine bir halkayı da "yahu, ateistlerin de yobazı oluyormuş! demek ki yobazlık dinler üstü bir olguymuş!" idrakıyla eklemiştik ilerleyen yıllarda. arizona'nın bağrından kopup gelen yobaz bir misyoner olması dışında altından bir kalbi olan, herkesin iyiliğini isteyen, çok düşünceli bir insan ve gerçekten çok başarılı bir öğretmendi. hem öğrencilerine olan sevgisi, hem kaynaşmayı kolaylaştırması hem de dilimizi bilmeden misyonerlik yapamayacağı gerekçelerinden ötürü sular seller gibi türkçe konuşurdu kadın. tek bir kelime hariç: "adab-ı muaşeret" diyen ve kelimenin anlamını bilen kadın "doldurmak" diyemezdi. "çok zor geliyor, yanaklarımı o şekilde konumlandıramıyorum" derdi. hikaye anlatasım geldi herhalde gütfsözlük, kusuruma bakmayın. çılgın lise anılarım ve ben, iyi akşamlar dileriz!