Unutmak, acılarımı
Ve inanmak bir kez daha..

ezhel - müptezhel...

kabartma tozunun mucididir

Bir kadın için çok zor iş. Sipariş ettiğim elbise ve ayakkabıların haddi hesabı yok. Bunlar tatlı telaşlar olmaktan çıkıyor sanki bir süre sonra. Zamanımın ve cüzdanımın yettiği yere kadar harcadım. Mezuniyet yaklaştıkça artık "doktorculuk" oynamayacağınızın farkına varıyorsunuz. Baktığınız her hastada sorumluluğunuz yazdığınız her reçetede imzanız olacak. Ben biraz korkuyorum..

Maraş katliamı

Seyyan hanım- Çalıkuşu dinleyelim ❤️
..Gözlerinde aşk vardı
Sevdası beni sardı
Yıldızlı gecelerde
Kollarımda yatardı

çalışma isteği bazen kronometreli online çalışma uygulamalarıyla, bazen çalışma düzeni size uyan bir "buddy"(?) ile, bazen yeni alınan birkaç farklı renkte kalemle sağlanabilir.
başlamadan önce kısa ve uzun vadeli çalışma planları yapılarak zihin kargaşadan kurtarılabilir. bu planlara tabii ki her zaman tam anlamıyla uyamayız ama tamamen bırakmaktansa gevşeterek de olsa sürdürmeye çalışmak istikrarlı bir çalışma düzenini inşa etmek için faydalı olacaktır.
bir mobil uygulamayla, bir buddy ile, renkli kalemlerle, yaptığımız plana uyma motivasyonuyla gaza gelemediysek... kendimizi karşımıza alıyoruz ve şu soruyu soruyoruz: eğer burada durup daha ileri gitmeyeceksek, niçin bu noktaya geldik?

o allahın cezası pislik öyle huzursuz etti ki beni… içime öyle bi kurt düşürdü ki… acaba dedim.

En sevmediğiniz şey nedir sorusu.

eğer dışarıdan yakarlarsa avazının çıktığınca bağır çağır.ama yangın içerdense sus kimseye belli etme.çare düşündüğünden çok daha yakında.evet dostum cevap sende.

immün sistemi çok zayıf olan ve sürekli hastalanan bir bebekmişim, anneciğimle hayatımızın bir bölümü sürekli hastanelerde geçti. hatta bademciklerim kaç defa şişmiş, kaç defa ateşlenmişim annem sayamamış. en sonunda tonsillektomi oldum. basit ve kısa süren bir ameliyat ama ondan beri pek sık hasta olmuyorum

Sefiller-victor hugo (kısaltılmış versiyonları değil tam metni okunmalı)
Dönüşüm-kafka
Kelebek-henri charrière (bu benim en sevdiğim)

ilhami abi sen söyle, ben başka ilde miyim?

buralar değerlenir hep buradan yer tutmak lazım

Zaman geçtikçe "ilklerimiz" azalıyor. İlk yürümemiz, ilk defa anne-baba dememiz, ilk gülümsememiz-ağlamamız, ilk aşık olmamız... Ve gün geçtikçe bugün, dünün bize tekrarı olmaya başlıyor. Eski anıları yad etmek de bizleri bu ilklere döndürmeyi sağlıyor. Bu yüzden seviyoruz eskilere dönmeyi, çoğu şeyin ilki en unutulmaz olur ya işte ondan dolayı kopamıyoruz.

Tarihi kurgu seviyorsanız İhsan Oktay Anar okuyabilirsiniz efenim. Eski İstanbul'u kendine özgü anlatımıyla çok güzel kurguluyor. Okudugunuza pişman olmayacaksınız.

Başka bir deyişle, hayatın anlamı koşulsuz bir anlamdır çünkü kaçınılmaz ıstırabın potansiyel anlamını içerir.

Kulaklığımda 'Düşünme Kaybolursun' çalarken entry girdiğimi fark ettiğim anın ürünü bu entry.

Seni seviyorum

Türkiye'nin hak etmediği müzik grubu

"Tralfamodore'da öğrendiğim en önemli şey şu : biri öldüğü zaman sadece ölmüş görünüyor.Yoksa geçmişte hala capcanlı,o sebeple insanların cenazesinde ağlaması çok aptalca. Geçmiş,bugün,gelecek bütün anlar hep var oldular ve hep var olacaklar."

Muazzam bir bakış açısı bence zamanı doğrusal bir şekilde algılarsak üzülmemiz kaçınılmaz.Çünkü dünde 'kalanları' olmuş bitmiş ,şimdikileri ise "an" olarak değerlendiriyoruz.Halbuki an dediğiniz kavram o kadar kısa bir süre zarfını ifade ediyor ki hep geçmişi yaşamış oluyoruz.O yüzden şimdi yaşadıklarımız ile dün yaşadıklarımız arasında bir tamamlanmışlık farkı yok bence.görebilene her 'zaman' şu an oluyor.kutsal kitaplarda da gelecekteki olayların yaşanmış bitmiş olarak anlatılması,söz konusu karakterlerin halen o olayları yaşamamış görünse de aslında yaşamış olmaları farklı zaman algısının bir tezahürüdür.
Bu alıntı,geçmişe veya hayallere kapılıp kalınmaması kaydıyla ister bir ölümde teselli veya avuntu ister hayata bakışta bir düstur olarak görülebilir.

Çocukları çok sevmemden olsa gerek bazı arkadaşlarımdan ve akrabalardan çocuk doktoru izlenimi aldığım doğrudur. Bundan ayrı olarak istediğim bölümün hocalarını ziyaret ettiğimde ise "radyoloji yaz sen" denilmişti. Fakülteye gelmeden önce çocuk doktorlugunu çokça düşünmüş olsam da şu an düşünmüyorum. Radyolojiye gelirsek de ilgimi çekmiyor pek. Umarım şu an gönlümdeki alanın izlenimini veririm bir gün. :)

"konuşmak? konuşuyorum, alışmak? evet alışıyorum da
süresiz, dıştan ve yaşamsız resimler gibi."

Her gün

Shawn mendes-Treat you Better
(Maalesef şu anda bunu dinlemek zorundayım yoksa bu not çekilmiyor.)

avatar aang...

İçimde bir yerlerdeydi küçüktü büyüttüm yansıttım, insanlar değişti der

kıskançlık en çok da kıskanan tarafı yorar korkunç bir duygudur.