Bu başlığı ilk gördüğümde bile yüreğimi ısıtan iyilikte bir öğretmenim vardı. Birkaç sebepten kendisiyle ilk bir iki ay pek anlamamıştık. daha sonra benim okul sevgimi fark edince işler değişti tabi.

İlkokul hayatım boyunca öğretmenimden dayak yediğimi hatırlamam ama birçok kez ricam üzerine dersi iptal edip bahçede oyun oynadığımızı bilirim. Çokça utangaç ve içine kapalı biri olduğum için (ki çocukken bu çok daha fazlaydı) kolay kolay arkadaş edinemezdim ve bulunduğum yerden kolay soğur oradan kaçmak isterdim. Ama ilkokulda bunu öğretmenim sayesinde aşmıştım. Kendisinin şuan ki bulunduğum noktaya gelmemde emeği çoktur; okula, okumaya, kitaba, insanlara, çevreye olan sevgimi ondan öğrendim diyebilirim. Okulu bana o kadar sevdirmişti ki onun sayesinde öğrenciliği bırakmayıp bugünlere geldiğimi düşünürüm.
Kendisinden sayısız hediye almışlığım vardır ben de aynı şekilde kendisine hediye vermeyi çok severdim. Bizi kendi evlatlarından ayırmazdı sınıfın tümünü okul içinde ve dışında gözleyip, kollardı. İlkokul bittiğinde ondan ayrılacağımız için bütün sınıfın gözyaşlarına boğulduğunu hatırlıyorum.
Neyse işte rüya gibi yıllarmış farkına varmadan uyuyup uyanmışım. Hâlâ görürüm öğretmenimi sohbet ederiz ara sıra. Oldukça yaşlanmış ama tatlı dilinden bir şey kaybetmemiş, gözlerinde bize olan bakışını hâlâ görebiliyorum. Hakkını ödeyemem Zeliha öğretmenim.

Neredeyse tamamen insan faktörüne bağlı bir şey. Çünkü mutluluk erdem ahlak gibi şeyler doğa kanunlarında yoktur. Beni bazen içtiğim basit bir çay yediğim bir kuru bisküvi mutlu ederken bazen oluyor ki yediğim çeşitli afilli yemeklere rağmen hiçbir şey beni tatmin edemeyebiliyor

Mutlu olmak aslında bir o kadar kolay bir o kadar da zor

çok sık yaşadığım durumdur.b12 eksikliğinden hep bunlar :( bir keresinde bir filmi önceden izlediğimi filmin sonunda hatırlamıştım....

eksilenen entrylerden para kesilmese iyi olacak aslında :(

(bkz: #19599)
(bkz: #19585)

Aslında bir flexor bir de extensor kime yetmezdi ki…

En son 2.5 sene önce sınavda düz vitesli araba sürmüştüm. Başıma ani bir şey gelse ve düz vitesli araba sürmek zorunda kalsam ne yapacağımı düşünüyorum bazen uyumadan önce.

"İnsanlar zenginlik elde etmek için, zihinsel donanım elde etmek için uğraştıklarından bin kat daha çok uğraşırlar; oysa insanın mutluluğu üzerinde ne olduğunun, neye sahip olduğundan kesinlikle daha çok katkısı vardır."
Yaşam bilgeliği üzerine aforizmalar, schopenhauer

Küçükken annem kolay kolay aşağı inmeme izin vermezdi. İnsem de genelde ilk eve çıkan ben olurdum. Arkadaşlarım da artık bunu fark edince beni aşağı çağırmak için cümbür cemaat kapımıza gelir, annemden izin isterlerdi. Ben de annemin arkasında kıkır kıkır gülerdim tabii :))
Arkadaşlarımın bu hareketi beni değerli hissettirirdi. tabii bunların hepsi çocukluk samimiyetinde ve saflığında kaldı...

Sayın yazarlar size karşı yapılan hangi oversharingi hatırlıyorsunuz? Herkes kendi derdinde, çok da takmayın kafaya boşverin:)

The fault in our stars (Aynı Yıldızın Altında) güzel filmdin be ayrıca kitabı da güzel

yemekhanede jet kartta para olup olmadığından emin değilken kartı okutuyorsun ve 10000 yıl geçiyor. o arada yatırdığın günden bu yana kaç kere yediğini hesaplıyorsun neyse ki birkaç talihsiz an dışında hep yeşil ışık gördüm :)

cem adrian-sana sarılınca
göksel-sen orda yoksun
emre aydın-belki bir gün özlersin

Şu aralar buna çok ihtiyacım var. Bazı konularda insanlara gösterdiğim saygı bana da gösterilseydi belki ihtiyacım olmazdı.

Şu sıralar okul.

sözlüğün 2021. entrysini bu başlıkta onurlandırmak istedim. okula atın beni yeteeerr!!!

Ben bunları bazen karıştırıyorum

Uzun süredir böyle şeyler olmuyoo

Kardan adam yapsak senleee
Oyunlar oynasak
Artık seni görmüyorum
Sanki gittin uzak ülkelereee
Eskiden çok yakındık
Şimdi uzak...
Neden, anlasam keşkeee
Kardan adam yapsak senleee
Sadece oynasak birlikte..

öğrencilerinin birlik nasıl olunur sorusuna her anlamda cevap verebildiği nadir üniversitelerden. adıyla çok zıt, keşke bir yerde yolumuz kesişse!

Efenim kimdir bu arkadaşlar, neden canları sıkılıyor? 1 gün girmedik 6 eksi yemişiz görebildiğim kadarıyla skfkfkf

Exit music (for a film) by Radiohead

Now, we are one in everlasting peace..:')

Hope they spell my name right in the paper
in here lies the great impersonator

Geçmiş.

Sürecin en zor kısmı benim için.
Mesela şu an ders çalışmaya başlayamıyorum ama başlasam her şey daha kolay olacak, biliyorum.

bana iki yüzlülük olarak gelir bu durum.yurt güvenliğiyle bir şey konuşacakken gayet kendinden emin telaffuzu düzgün bir şekilde konuşma yapmak ile bir psikoloğa konu danışacakken cümleleri önceden düşünmek ekstra kibar davranmak elini kolunu nereye koyacağını bilmemek arasındaki uçurum bende rezil bir durum havası yaratıyor.

gösterilen saygı; karşıdaki insanın size olan davranışına,iyiliğine veya yakınlığına değil sadece bazı insanlardan farklı bir prosedürü yerine getirdiği için öyle veya böyle diploma denilen bir kağıt ile gelen ünvana gösteriliyor.

bakkala giderkenki ruh halimiz ile bir öğretim görevlisine giderkenki ruh halimiz arasında uçurumlar varsa eğer bu durum bir iç muhakemeye başvurulması gereken bir hâldir bence.

Eksikler bitmiyor boşluklar kapanmıyor ki. Bir tanesi çok canımı acıtıyor onu da ne tanımlayacak ne de tamamlayacak gücüm yok.