2018 senesi itibariyle inancımın kalmadığı olaydır. Eski ben bu yazımı görse "bu ne saçma başlık isteyen istediğiyle yakın arkadaş olur" der geçerdi. Ama gördüğüm bazı şeyler sonucunda en fazla arkadaş olabileceklerini anladım. Bu ilişki bulduğu ilk fırsatta fire veriyor. Ateş ve barut, yan yana duramıyorlar sevgili yazarlar. Klişe ama gerçek.
bir şeyler saklama ihtiyacı duymak en çok yaşadığım duygudur benim. Yıllarca sorgulamadan sakladım bir çok şey . Bazıları mantıklı ve anlamlı bazıları mantıksız ya da çok anlamsızdı. Şimdi anlıyorum neden bunu yaptığımı. Bir gün bu gün hissettiklerimi unutmaktan korkuyorum. Hatıra kutularımı ne zaman açsam birbirinden farklı tüm duyguları aynı anda hissediyorum. Çok seviyorum bunu yapmayı evet. Ama artık bundan vazgeçmeye en azından azaltmaya karar verdim. En son 4 tane kutum vardı şimdi sadece saklamam gereken ve bana güzel şeyler hissettiren şeyleri tutuyorum tek bir kutuda. İnsanın saklayacağı en güzel şey hafızasıdır. Unuttuğumuzu sandığımız şeyler bile hafızamızda saklı duruyodur aslında . Ve hatırlamak için özel bi çabaya gerek yok , hatırlamamız gerektiğinde zaten hatırlarız bence. Ayrıca bu bir şeyler saklama sık sık hatırlama ihtiyacı duyma olayı bizi geçmişten ayırmıyor , geçmişle sıkı bağlar içindeyken günümüze odaklanmamıza engel oluyor. Hatıralar güzeldir ama seni içine hapsetmiyorsa.
ben senin en çok sesini sevdim
buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
bana her zaman dost, her zaman sevgili
ben senin en çok ellerini sevdim
bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
nice güzellikler gördüm yeryüzünde
en güzeli bir sabah ellerinle uyanmak
ben senin en çok gözlerini sevdim
kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil
ben senin en çok gülüşünü sevdim
sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
unutturur bana birden acıları, güçlükleri
dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman
ben senin en çok davranışlarını sevdim
güçsüze merhametini, zalime direnişini
haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini
ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
tüm çocuklara kanat geren anneliğini
nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini
ben senin en çok bana yansımanı sevdim
bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...
-ümit yaşar oğuzcan
buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
bana her zaman dost, her zaman sevgili
ben senin en çok ellerini sevdim
bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
nice güzellikler gördüm yeryüzünde
en güzeli bir sabah ellerinle uyanmak
ben senin en çok gözlerini sevdim
kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil
ben senin en çok gülüşünü sevdim
sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
unutturur bana birden acıları, güçlükleri
dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman
ben senin en çok davranışlarını sevdim
güçsüze merhametini, zalime direnişini
haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini
ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
tüm çocuklara kanat geren anneliğini
nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini
ben senin en çok bana yansımanı sevdim
bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...
-ümit yaşar oğuzcan
The prestige bayılmıştım gerçekten bazen her şey göründüğü gibidir, basittir:))
sahibinden.com da dolaşmak..alabileceğim bir şey de yok ama dolaşıyoruz işte :d
yeni gelen güncellemelerle öyle bi "sana özel" sekmesi var ki insanın psikolojisini 2 dakikada mahvediyor, Sırf bu yüzden 40a yakın kelimeyi sessize almak zorunda kaldım
başlığı görünce aklıma bu şarkı geldi :) avusturya ya da vietnama gitmek isterdim sanırım.
Komik bir şey anlatırken ben de güldüğüm için mecburen şakanın asıl sonunu tekrar açıklamak zorunda kaldığım durum.
Onun yanı
nostalji, Yunanca nostos ve algos kelimelerinin birleşiminden meydana gelir. nostos, dönüş; algos ise keder demektir. yani nostalji; doyurulmamış dönüş arzusundan kaynaklanan kederi ifade eder.
Bir şarkı olmak isterdim.bazen bir deniz kenarında,bazen karanlık yalnızlık dolu bir gecede,bazen uzun bir araba yolcuğunda dinlenmek;umutsuzlara umut,asık suratlara tebessüm,dertlere deva olmak isterdim..
son şakasını da yaptı anatomi neyse ben 2/12 netimle ağlamaya gidiyorum.
Zamanında çok yaşadım ancak öğrendim ki insanoğlu her şeyi yapabilecek kapasitede. Herkesten her şeyi bekliyorum artık. Kendime bile güvenmem. Hayal kırıklığı bir beklenti sonucu oluşur bana göre. Kimseden bir beklentim yok artık.
Ben sana aşık oldum
Duma duma dum
Kırmızı mum
Duma duma dum
Kırmızı mum
michael bay'i tarkovski'ye tercih ederim.
bizim okulun önünde servislerin park etmesi için toprak bir alan vardı. kışın yağmurda çamur olurdu hep.
1. sınıftayım, okul çıkışı hava kararmış, bir yandan gök gürültüsüyle yağmur devam ediyor. umut abi hepimizi tek tek kucaklayıp "korkmayın umut abiniz burada" diyor ve servise yerleştiriyor. şimdi umut abi nerelerde bilmem.
2. sınıftayım, melih abi var. radyoda çok güzel şarkılar açıyor, bizimle sürekli sohbet ediyor, eğlendiriyor. bir gün başka bir servis gelip alıyor bizi. melih abi nerede diyoruz cevap gelmiyor. sonra öğreniyoruz ki melih abi babasını vurmuş, sonra da intihar etmiş.
3. sınıftayım bizim bir akrabamız bizim okulda şoförlük yapmaya başlamış. babam da tutturdu onunla gideceksin. serviste 20 kişi olması gerekirken 40 kişi alıyordu servise. küçük bir şeydim, üzerime bastıkları bile olmuştu, babam servisimi değiştirmedi. 7. sınıfa kadar onunla gittim. adı şemsettin'di. dışarda diğer şoförlerle sohbet etmek için bizi bekletirdi bazen. biz de "şemsettin arabaya bin" şarkısını açardık... arada kek meyve suyu dondurma falan alıp dağıtırdı ama hep aklımda kontrol olacağı zaman okula varmadan 5 dk önce servisin yarısını indiren adam olarak kalacak.
1. sınıftayım, okul çıkışı hava kararmış, bir yandan gök gürültüsüyle yağmur devam ediyor. umut abi hepimizi tek tek kucaklayıp "korkmayın umut abiniz burada" diyor ve servise yerleştiriyor. şimdi umut abi nerelerde bilmem.
2. sınıftayım, melih abi var. radyoda çok güzel şarkılar açıyor, bizimle sürekli sohbet ediyor, eğlendiriyor. bir gün başka bir servis gelip alıyor bizi. melih abi nerede diyoruz cevap gelmiyor. sonra öğreniyoruz ki melih abi babasını vurmuş, sonra da intihar etmiş.
3. sınıftayım bizim bir akrabamız bizim okulda şoförlük yapmaya başlamış. babam da tutturdu onunla gideceksin. serviste 20 kişi olması gerekirken 40 kişi alıyordu servise. küçük bir şeydim, üzerime bastıkları bile olmuştu, babam servisimi değiştirmedi. 7. sınıfa kadar onunla gittim. adı şemsettin'di. dışarda diğer şoförlerle sohbet etmek için bizi bekletirdi bazen. biz de "şemsettin arabaya bin" şarkısını açardık... arada kek meyve suyu dondurma falan alıp dağıtırdı ama hep aklımda kontrol olacağı zaman okula varmadan 5 dk önce servisin yarısını indiren adam olarak kalacak.
Kimya bilimine kazandıracağım element.
Bekle beni Nobel.
Bekle beni Nobel.
Telefon üzerinden ilerleyen ilişkidir. Mesajla konuşmak o anki duyguları tam ifade edemiyor bu da iletişimde sıkıntıya sebep oluyor, telefonla konuşma da bence öyle. İlişki, Kişilerin tolere etmesine bağlı ilerler diye düşünüyorum; gayet de götüren var sonuçta. Ek olarak; özledim diye faturayı karşı tarafa kesme durumu olabiliyor, aman diyeyim.
her gecenin sabahı olmaz
İmdb puanı oldukça düşük olmasına rağmen 23 numara adlı filmine bayıldığım aktör.
Yersiz gerginliklerim. Farkına varsam bile müdahale etmek oldukça zor oluyor.
En kötüsü ne hissettiğini çok iyi bilip ne yapacağını bilememek. Bu yüzden karışık olan hislerinmiş gibi davranmak. Hisler çok net oysaki, karışık olan aklın sevgili leavesfromthevine:)
komik mi, üzücü mü, saçma mı karar veremediğim; diğer birçok anım gibi yüksek miktarda salaklık barındıran başka bir anıyla sizlerleyim.
ilkokula gidiyorum, 2. ya da 3. sınıftayım, en fazla 4. sınıf. sınıf arkadaşlarımdan biriyle aynı apartmanda oturuyoruz. bir gün ekmek almaya gideceğim sırada bu arkadaşım bizim evin kapısına geldi bir şey sormak için. ama aşağıda soracakmış, aşağı dediğim de giriş katın bir kat altı. bi tarafı araba garajı, diğer tarafta da binanın su saatleri filan vardı yanlış hatırlamıyorsam. yani ıssız sayılabilecek bir yer. tabi ben süzme salak olduğum için "niye burda sormuyor?" demiyorum. zaten ekmek almak için dışarı çıkacaktım ya, indim aşağı arkadaşımla birlikte. su saatlerinin oraya gittik, "sor hadi" dedim. bu seferde "kulağına söyleyeceğim" dedi. ben tabi salağım, hiç sorgulamıyorum. eğildim söylesin diye, o sırada öptü beni yanağımdan. ben tabi şok oldum, başladım ağlamaya. eve çıkmak için asansöre bindim, o da benimle bindi. daha bir şeyler söylüyor asansörde bana. neyse ben eve gittim, yine peşimden geldi. ben ağlaya ağlaya eve girdim, daha kapıda bekliyor, ödevleri öğrenecekmiş. annem ödevleri söyledi de öyle gitti yüzsüz çocuk.
ikimiz de 8-9 yaşımızda yani çocuk olduğumuz için komik ve saçma bir anı olarak kaldı bu. çocuk aklı benimki de işte; tanıyıp bildiğin , arkadaşın olan birine koşulsuz güveniyorsun demek ki çocuk olunca (yine de ekstra bi salaklığım var yani, onu kabul ediyorum). merak ettiğim şey arkadaşımın o yaşta bir çocuk olarak böyle bir şey yapmayı nasıl ve neden akıl ettiği...
ilkokula gidiyorum, 2. ya da 3. sınıftayım, en fazla 4. sınıf. sınıf arkadaşlarımdan biriyle aynı apartmanda oturuyoruz. bir gün ekmek almaya gideceğim sırada bu arkadaşım bizim evin kapısına geldi bir şey sormak için. ama aşağıda soracakmış, aşağı dediğim de giriş katın bir kat altı. bi tarafı araba garajı, diğer tarafta da binanın su saatleri filan vardı yanlış hatırlamıyorsam. yani ıssız sayılabilecek bir yer. tabi ben süzme salak olduğum için "niye burda sormuyor?" demiyorum. zaten ekmek almak için dışarı çıkacaktım ya, indim aşağı arkadaşımla birlikte. su saatlerinin oraya gittik, "sor hadi" dedim. bu seferde "kulağına söyleyeceğim" dedi. ben tabi salağım, hiç sorgulamıyorum. eğildim söylesin diye, o sırada öptü beni yanağımdan. ben tabi şok oldum, başladım ağlamaya. eve çıkmak için asansöre bindim, o da benimle bindi. daha bir şeyler söylüyor asansörde bana. neyse ben eve gittim, yine peşimden geldi. ben ağlaya ağlaya eve girdim, daha kapıda bekliyor, ödevleri öğrenecekmiş. annem ödevleri söyledi de öyle gitti yüzsüz çocuk.
ikimiz de 8-9 yaşımızda yani çocuk olduğumuz için komik ve saçma bir anı olarak kaldı bu. çocuk aklı benimki de işte; tanıyıp bildiğin , arkadaşın olan birine koşulsuz güveniyorsun demek ki çocuk olunca (yine de ekstra bi salaklığım var yani, onu kabul ediyorum). merak ettiğim şey arkadaşımın o yaşta bir çocuk olarak böyle bir şey yapmayı nasıl ve neden akıl ettiği...
dert mi bela mısın aleme, çare deva mısın ihtimal
https://www.youtube.com/watch?v=UwfjqB1nWTo
https://www.youtube.com/watch?v=UwfjqB1nWTo
Yani çapkın değilim de şıpsevdiyim diyelim heheh
Çok sevgili arkadaşım b....'nın bağımlısıyım. Adını buraya açık açık yazmayı çok isterdim yavrum, ama seni de kendimi de ifşa edemem.
Kendisi bir sözlük yazarı olmasına rağmen sağ olsun sözlüğe hiç uğramadığı için, arkadaşım muhtemelen bu yazdıklarımı görmeyecek ama olsun artık.
Burda gerçek bir bağımlılıktan söz ediyorum yani "canım arkadaşım seni çok seviyorum" gibi bir şeyden öte bu. O yanımda olmadan bir işimi halledemez oldum. Bazen ders saatlerimiz farklı oluyor, o zamanlarda bile okula gitmeden önce kendisine "yarın seni görebilecek miyim?" ya da " sabah okula gelince seni mutlaka göreyim." gibi şeyler yazarak kendimi garantiye alıyorum.
Burdan yetkililere sesleniyorum, bizi aynı gruba alın lütfen.
Bir de hanımefendinin anne babasına sesleniyorum, beni evlatlık almak isterseniz benim için uygundur.
Son olarak hanımefendinin kendisine de sesleneyim olur da bunu okursa diye. Kanka sana açılıyormuşum gibi bir yazı oldu farkındayım, ama idare et artık :))
Kendisi bir sözlük yazarı olmasına rağmen sağ olsun sözlüğe hiç uğramadığı için, arkadaşım muhtemelen bu yazdıklarımı görmeyecek ama olsun artık.
Burda gerçek bir bağımlılıktan söz ediyorum yani "canım arkadaşım seni çok seviyorum" gibi bir şeyden öte bu. O yanımda olmadan bir işimi halledemez oldum. Bazen ders saatlerimiz farklı oluyor, o zamanlarda bile okula gitmeden önce kendisine "yarın seni görebilecek miyim?" ya da " sabah okula gelince seni mutlaka göreyim." gibi şeyler yazarak kendimi garantiye alıyorum.
Burdan yetkililere sesleniyorum, bizi aynı gruba alın lütfen.
Bir de hanımefendinin anne babasına sesleniyorum, beni evlatlık almak isterseniz benim için uygundur.
Son olarak hanımefendinin kendisine de sesleneyim olur da bunu okursa diye. Kanka sana açılıyormuşum gibi bir yazı oldu farkındayım, ama idare et artık :))
yeni gelen öğrencilerin hayallerini süsleyen sınıf geçtikçe artık oradan ümidi kesilen ne zaman açılacağı konusunda çok sayıda efsaneyi içinde barındıran inşaatı hiç bitmeyen güzel bina
Bende pek olmayan şeydir. Arada gelir gider. Güzel şeydir özünde de yeri vardır.
Şampiyonluk kutlamaları vesilesiyle ülke tanıtımına son zamanların en güzel katkısını yapmış futbol kulübü. 10 milyonun üzerinde izlenen bu görüntüler, dünyanın nezih kuruluşları ve gazetecileri tarafından paylaşıldı. bizlere de istense çok güzel organizasyonların yapılabileceğini gösterdi. Fanatizm denen avamlığı ne zaman bırakırsak anca o zaman yol alırız. Şampiyonluklarını tebrik edelim bu vesileyle.
Varmak değil yolun kendisi güzel..
Varmak değil yolun kendisi güzel..
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?
