Acil 36 numara siyah ojeli bir ayak fotoğrafı gerekiyor çok acil, komite için.

Bence çok underrated olan bir grup. Müziğin yeterli donanımla bilgisayarın karşısında yaratılabildiği bir dönemde keman, çello, trompet gibi enstrümanları aktif olarak kullanıp bir de çok iyi şarkılar yapmaları tek kelimeyle harika. Kendileri eşine az rastlanır yani şu günlerde.
No land adının hikayesi de şöyle: grubun solisti Azerbaycan türkü (umarım bu doğru bir ifadedir), gitaristleri iranlı. Yanlış hatırlamıyorsam diğer üyeler de türk. Dolayısıyla tek bir yere ait olmadıklarından bu ismi koymuşlar.
Şu performanslarını çok seviyorum:


Yine yanlış hatırlamıyorsam bu şarkı babalarına yazılmış bir şarkıymış. Rahmetli olan babalarına..:(

Arkadaşlar normalde ben de dikkat ediyorum ksns.yazım yanlışı yapıyorsak bir sebebi var.klavyemdeki tuşlar parmaklarıma küçük geliyor.
Bu da bir YouTube(tiktokmuş ne bileyim) yorumum:

İçime atmaktır herhalde karşındakini üzmemek için susmam ama karşımdaki insanın bunu anlamayıp benim daha da çok üzülmem

Beşevler'den anıtkabir'e giden yol.

İyi giden herhangi bir ilişkinin içine etmek

Baba tarafından akrabaların genelde sorunlu ve sevilmeyen taraf olduğu düzendir. Anne tarafından uzak bir akrabanız bile size evini açabilirken baba tarafından en yakınınız denebilecek kişilerle aranızda derin kavgalar olabilir. Bu düzende ara bozucu taraf genelde amcalar ve onların eşleridir.

Çok turuncu o yüzden çok seviyorum.

hepsi en zordur, hepsi çok zordur, tıp çok zordur..

Minimum postürümüzü koruyabilecek kadar dinlenik bir sinir sistemine sahip olduğumuz herhangi müsait bir zaman.

Dinlenik değilken (özellikle uyunmadan nöbet ertesi)
Değil ağırlık kaldırmak,kendi ağırlığımızla pilates yapmak bile zulüm.
Nitekim koruyamadığımız postür sakatlık olarak döner.

Özellikle kadın meslektaşlarımız spordan çıkıp nöbete gelmek gibi hataları sıkça yapmakta ve bu 'overusing' sebebiyle gelişim yerine kas kayıplarıyla karşılaşmaktayız.

(bkz: neden herkes dermatolog oldu)

Fiziksel acı. Ruhtan oluşmadığımı bir bedenim olduğunu hatırlatıyor. Kolumu bacağımı bir yere çarpınca "aa ben yürüyen ruh değilmişim vücudum varmış" diyorum.

sınav çıkışı saatlerce boş yapıp gece uzun zaman sonra ilk defa alarmsız uyumak

en sevdiğim yazarlardan birisi. farklı ve çok sempatik bir üslubu var. olayları anlatış tarzını seviyorum, yazdıklarını okurken keyif alıyorum. aynı zamanda eğlenceli ve komik birisi. genç ve dinamik bir vibe alıyorum kendisinden. daha çok yazmasını talep ediyorum. :)

Tıp fakültesinde başarılı olamamak

Sözlükle birlikte kurulmuş olan, çok sayıda vizyon örneği barındıran harika bir ortam. Tüm editör ve yazar takımına sevgilerle...

uykum gece gelmediği sabah da gitmediği için bana pek seçme hakkı tanımayan versus

Siyaset olayına girmeden bir şeyler yazmaya çalışayım bakalım ne kadar başarılı olacak.

Yanlış anlaşıldığını düşündüğüm sözleşmedir. İçeriğindekiler çok fazla cımbızlandı örneğin "kadın beyanı esastır" ilkesi doğrudur fakat eksik söyleniyor. Kadın beyanının esas olması sadece koruma tedbirlerinin uygulanması için geçerliydi (şiddet görüyorum diyen kadına kanıt aranmadan koruma sağlanması gibi). Yürürlükten kalkması olayı doğrudur veya yanlıştır konusunda ise bir şey söylemeyeceğim. İnşallah ülkemiz için en iyisi olur.

Salt ceza artırımının çözüm olacağına ise pek inanmıyorum. Hali hazırda ülkemizde cezalar Avrupa'ya göre ağır. Daha çok boyutlu ele alınabilir bu konu. "Peki, senin çözüm önerin ne?" diye soracak olursanız yine no comment:)

İkna ettiğini başkası da ikna eder ama inanan hiç öyle mi?🥀🍀

şehir meydanına nazır bir balık restoranında, akşamüstü saatlerinde hava yeni kararırken hiçbir yere yetişme derdi olmadan birisiyle balık yemenin...

Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden 2016 senesinde mezun olan doktor. Aynı zamanda hepimizin oturduğu bir sırada oturduğuna, hepimizin korktuğu bir hocadan korktuğuna, hepimizin güldüğü bir rivayete güldüğüne emin olduğum doktor. Geleceğin cerrahı

Festivalin iptal edilişini gaziye yaraşır şekilde çok hassas bir konu olduğu için kimsenin konuşamayacağı bir sebeple iptal etmiş olmaları. Gerçi bu gütf değil de gazi sorunsalı oluyo ama bunu da sayın lütfen sevgili yazarlar. Hayır bir de öyle bir şey yapıyorlar ki şuraya yazacağım max 20 kişinin göreceği entry'mi 40 kere silip silip yazmak durumunda kalıyorum. Dediğim gibi hassas meseleler.

Çok üzgünüm. Kaç gündür saatlerce büte çalışıyorum. Bugün de yine çalışırken twitter'a girdim ve bu haberle karşılaştım. Çok çok üzgünüm. İyi bir insan, iki çocuk babası, iyi bi hekim kaybettik. Doktor olmak çok zor, tıp okumak çok zor. Maaş,statü iyi bir yaşam için yapılacak bir iş değil işte. Başkalarının hayatına kendi hayatından katıyorsun. Başkaları yaşasın diye sen ölüyorsun. Başkaları çocuksuz, annesiz kalmasın diye bizim annelerimiz çocuksuz çocuklarımız annesiz kalıyor. Yine de halk çıkıp nankör diyebiliyor, devlet hiçbir şekilde arkamızda durmayıp giderlerse gitsinler diyebiliyor. Ben daha yolun başında olan bir tıbbiyeli olarak bitkin ve kırgın hissediyorum. Ve korkuyorum. Hepimiz bu yollardan geçiyoruz ve yine doktor olmak için saatlerce çalıştığım bugün bu olay sonrasında sadece kendine şunu sordum. Ölmek için mi çalışıyorum?

Ben bu başlığa tahminen ne zaman güzel bir şey yazarım acaba?

İfşalamak için akıllardaki soru işaretlerinin silinmesinde bire bir bir ukde olduğunu düşünüyor ve dolduruyorum.

İçlerinde çok ünlü ve çılgın bir sanatçı ile sanata gönül veren bir hekimin de bulunduğu uzun bir liste var.

“… Farklı şehirlerde bir bütün olmaya çalışırken aynı şehirde iki yabancı olacağımızı inan ben de tahmin etmemiştim...”

Kırışık
Yıl.24
S.1

Öğrenci evine çıkmamla beraber keşfettiğim iki antidepresan. Yemek yapmak ve saksıya attığım tohumların yavaş yavaş filizlenip büyümesini izlemek. Günlük olarak büyümelerini izlemek ve başka tohumlarında filizlendiğini görmek ayrı bir heyecan veriyor. Sabırsızlıkla bekliyorum çiçeklerin açma zamanının gelmesini.

29.06.2021
Bugunun ilk saatleri... saat 03.05 ve ben biraz diş ağrısı ve eski bir dostumla muhabbet etmenin vermiş olduğu bir duygusallıkla bugüne başladım. uzun ve yoğun bir gün olacak. Bakalım beni ve sizi neler bekliyorr??

ben de bunu instagram'a falan girince çok düşünüyorum, aynı şeyi arkadaşlarımdan da duyuyorum.
gençliğimizi yok ettiler; umudumuzu, neşemizi, heyecanımızı aldılar. o yüzden bizimki yaşamak değil nefes alıp vermek.

Ruhumla bakar hislerimle görürüm. Eğer gün gelir zihnimi kullanırsam benim için görmek bitmiş demektir. Bakmak bile bir eylemden öteye geçmeyecek demektir. Benim görmemin bittiği yerde;körler benden iyi görür,bakmaksa zaten bir hiçtir

Dolar, teşekkürler.