3. sınıfın finaline çalıştığım şu dönemde aklımda olan düşünce karmaşasıdır.
anlık veya short term bir düşünce değil aslında, 2. sınıfın başından beri aklımda. ne yapsam bilmiyorum, bu şekilde kısıtlı bir hayat bana göre değil. bunu fakülte zorlaştıkça daha iyi anlıyorum. hep ders çalışmak zorunda olmak, hep mesela 1 ay sonra ne yapacağının belli olması bana çok koyuyor. ben bu değilim sanırım. arkadaşlarımın bu düşüncelerime değer vermiyor oluşu daha da çok koyuyor. ne zaman ben sırt çantamı alıp düşük bütçe avrupa turu yapmayı istiyorum desem parayı da biz hallederiz kanka falan diyerek dalga geçiliyorum.
en çok da geçen zamanıma üzülüyorum. yıllarıma ve geri gelmeyecek olmayışına üzülüyorum bu zamanların. ama çok kalmadı, radikal bir karar almama az kaldı.

Geçen hafta içerisinde yaşadım. Çocukken de ara sıra yaşardım. Panik bozukluğu neden olabilecek bi durum. Klostrofobiyi tetikliyor.

“ senin derslerin zaten iyi “ diyerek itinayla gitmeyen anne ve babacığımm…
Bu ışıltılı öğrenciliği ben seçmedim :d

İbo ayrı, iki gözüm ayrı güzel söylemiş.

sezer

erkeklerin mahalle berberine olan sadakati , sanırım kuaförlerde böyle bi durum yok kötü bi deneyimde hemen değiştiriyorsunuz . berberlerde ise her tıraş sonrası sövseniz de bi kaç hafta sonra yine oradasınız .

damar yolu açarken adımları karıştırsam ne olur :(

oldukça sıcak, insanları orijinal olan şehir.

Stajlar
Tus
Stajyerlik
Topluluk başkanlığı
Tübitak projesi
Erasmus
Yaklaşan internlük
Özel hayat
Stajyerlik
Case yazacaktık
Çalışmanın verilerini okumadım
Hoca proje düşün dedi
Tus var amk

Y e t e r ! ! !

Dünya genelinde bir mektuplaşma uygulaması.
Gönderilen mektupların ulaşma süresi konuma göre belirlenir, örneğin Amerika'daki birine mektup gönderirseniz ortalama 1 gün içinde ulaşır. Bu sayede gerçekten mektuplaşıyor hissi verilir.
Uygulama prensip olarak anonim olmayı temel alır ve insanların ilgi alanları üzerinden birbirlerini tanımalarına fırsat verir.
Dil geliştirme ya da farklı kültürleri tanıma, daha da önemlisi yeni insanları tanıma amacıyla kullanabilecek güzel ve güvenli bir uygulamadır.

Geldi yine.

aslında içerlerde bir yerlerde her daim var olan ancak zaman zaman insanı çok yoğun bir şekilde dürtükleyip kendini şiddetlice hissettiren düşüncedir. her "okulu bırakacağım ben" dediğimde okulu bırakmış olsaydım şu an bir kırtasiye işletiyor olabilirdim, fotokopi çekerek paraya para demiyordum mesela. ya da küçük bir pastanem olabilirdi, sabahtan akşama kadar cupcake yapardım, kahve ve pasta çeşitleri satarak minnoş minnoş yaşardım. en kötü ihtimalle zengin bir kocam olurdu, bundan 15 sene sonra "neden okulu bıraktım ben?" diye ağlıyor olurdum belki ama düşünsenize mesela gözyaşlarımı silmek için dolar ya da euro filan kullanıyorum.
neyse gençler, demem o ki o düşüncenin gelmesi çok normaldir, biraz ağlayıp sızlandıktan sonra ders çalışmaya dönmek yapılacak en mantıklı şeydir.

Cana geleceğine mala gelsin diyelim

"acaba bi gün benim de başlığım açılır mı?" diye dertlendiğim gecelere son :d

Uzaylılar tarafından kaçırıldım... Ney?? Evet tarafından

Bakın bu kurumun amacı meslek eğitimi vermek. Tekrar ederek diyorum meslek edinmek isteyen insanlar eğitimi buradan alıyor. Şimdi entry'i girme sebebime gelebilirim.

Etrafımda varlar, gez toz tayfa. Odamda da var halihazırda üniversite okuyup odadan çıkmayan profil. Fakültede de bolca var komiteye on gün kala açıköğretim ezber yap geç. Ki bunlara hiçbir söz söyleme hakkım yok ki söylemiyorum.

Fakat üniversiteye ayrılan bütçeler çabalar o kadar fazla ki. Ne uğruna yani? Bizim fakülteye uğramayan çok kişi tanıdım. Fakülte umrunda olmayıp gez toz eğlen üniversite dediğin budur'a da çok denk geldim.

Gece gece afakanlar basarak sormaktayım ki amacın(m)ız ne? Odamda sürekli yatan çocuk fakülteye gitmek istemiyordun niye geldin memleketinde yok muydu? Veya amacı(m)ız iyi bir doktor olmaksa neden sürekli dilimizde gez-eğlen sözcükleri, kariyer vb. sözcüklerinden daha fazla çıkmakta?

Üniversite, meslek eğitimi verilen yer. Ve bu amacın önüne farklı bir şey geçtiğinde "acaba?" Diye kendimize sormak lazım. Önceliğin(m)izin gelecekte mesleğini iyi idrak etmiş liyakatli insanlar olmak olduğunu unutmaman(m)ız gerekiyor.

Öyle birden kafama dank etti yazdım, çok sorgulamayın. Okuduysanız da teşekkürler, iyi geceler..

Güzel dostluklardır, sıcak bir yuvadır

"ay, çok güzel."
(bkz: #4724)

Kendime iki kitap hediye aldım. Derslerden,düşüncelerden,koşuşturmacadan ruhuma iyi gelen dostlarıma pek zaman ayıramamıştım.yine çok zamanım yok ama olan zamanımı onlarla geçirmeye kararlıyım.arada nefes alabilmek için onlara sığınmak çok güzel.

Fırında beşamel soslu😍

metallica-when a blind man cries
deep purple'dan dinlemeyi de severim ama metallica bambaşka bir imza atmış bence

Facebook ve twitterda olan kapak fotoğrafı özelliği takipçi sayımızın ve profil fotosunun olduğu yerde sözlükte de olsa bence çok güzel olur.

Normal, standart bir arkadaş nasıl oluyorsa ona çok ihtiyacım var

Ben tömerin İngilizcesine gittim memnun kaldım almancası için de konuşulabilir belki.

(bkz: tematik)

Edit: yazarımızın bir sorusu var.

Her şeyde seçici olmak iyidir. Ben şimdi neden şırdan gibi ne göze ne mideye hitap eden bir şeyi yiyeyim ki?

Netter belki bazı şeylerde işe yaramıyordur. Anatomi masa arkadaşımın bir atlası var, şekle bir takla attırmadıkları kalmış. Toplam üç cilt, adını hatırlamıyorum.
Edit: Dönem birler bundan alabilir bence, güzel bayağı. Netterden çok daha iyi.

bilgi güçtür. sonsuz bilgi sahibi olmak isterdim. her an, her şeyi bilebilmekten bahsediyorum. 5 ocak 1357 yılında everestin x noktasındaki kar kalınlığından şu an putin'in kafasından geçenlere kadar. bilgiyle yapamayacağınız şey yoktur..

kendinizi yeterince iyi ifade ettiğiniz halde sizi anlamayan insanlar, her şeye karışan insanlar, kendi bildiğini en doğru sanan insanlar.. kısacası genel itibariyle "insanlar"
demir eksikliği anemisi, sürekli yorgun ve halsiz hissettirdiği için
obsesif kompulsif bozukluk yani takıntılar ve takıntıların size yaptırdığı tekrarlayıcı davranışlar, sizi sürekli huzursuz ederler
mükemmelliyetçilik, yaptıklarınızın size hiçbir zaman yetmemesi, kendinizi yeterli görememek
düzenli çalışmamak, bunu açıklamaya gerek bile yok notları son günlere bırakmanın nasıl bir zorluk olduğunu herkes biliyordur..
son olarak tıp fakültesi, seviyoruz filan ama sonuç olarak zor yani..