Bir güzele güzelliğini söylemek isterdim
Aynalardan evvel

canım sıkıldıkça yaparım. Özellikle içinde bulunduğumuz pandemi döneminde odamda sıkça vakit geçirmek zorunda kaldığım için farklılık olsun diye daha sık yapmaya başladığım şeydir. Ne demişler “tebdil-i mekanda ferahlık vardır.” :)

himym bir anlatıcı tarafından uzun soluklu bir olayı anlatsa da araya serpiştirilmiş olaylar aklıma friends'i getiriyor sık sık. himym karakterleri çok daha orijinal ve hepsini seviyorum. Friends'te ross geller'a zor tahammül ettim, zavallı joey'i de iyice aptal ettiler. Ama tüm bunlara rağmen verdiği samimiyetten dolayı friends diyeceğim

İnsanlardan dinlemesi muhteşem olan şey. Bende de güzeller ve yaşadıkça biriktirdikçe harika oluyor. Lakin bir başkasının anısı ayrı zevkli ya. O anlatıyor sen kafanda hayal ediyosun ya, of o his için çok şeyi gözden çıkarırım ki çıkarıyorum da galibaa

oturayım da biraz keyif yapayım düşüncesiyle kahve yapmaya yeltenmek, sonra o kahvenin taşması ve keyif yapmak yerine ocak temizlemek zorunda kalmak :(

sakın mal mal kavgalar etme.

ciğer kebap

Expecto patroooonnuummmm

Kıskançlık dozunda güzeldir. Partnerinin hayatını kısıtlamadan zorlaştırmadan belki tatlı küçük atışmalarla katlanılabilir. Ama başlı başına sevginin göstergesi ya da olmazsa olmazı değildir. Elbette kişilerin bir ilişkide ne aradığı önemli ama sırf "bana sahip çıksın, beni kıskansın" duygusunu taşımak ve aşkın değerini böyle ölçmenin sağlıksız olduğunu düşünüyorum. Böylesine ilkel bir duyguyu taşımamak güç hatta imkansız olabilir ama önemli olan bununla nasıl başa çıkıldığıdır.

Etrafımdaki pek çok insanda gözlemlediğim durum.
Genelde haladan kaynaklanıyor. Tabii bir yerde babaanneniz de annenizin kayınvalidesi oluyor, bence bu da etkili. Yine de kesin bir şey söylemek zor, akraba sonuçta. Çoğunlukla sevilmez zaten.

Efenim lise zamanları. Her eğitim öğretim yılının ilk gününde ikimizde bir birimizden habersiz bir sıraya eşyalarımızı bırakırdık. Ve topluca sınıfa döndüğümüzde her seferinde yine mi sen 🤣 esprisi olurdu. Aaa bu burada imiş diyebileceğin bir eşya olmaması rağmen 🤣 resmen bir birimizi 4 yıl çektik bu tevaffukla 🤣

En beğendiğim 3 sanatçıdan 1idir kendisine ve yeteneklerine diyecek laf yok. Filmden bahsedersek daha düşük bı beklentim vardı 28 yıl yaşamış birisinin ne kadar malzeme verebileceğini kestiremiyodum. Ama izlerken fark ettim ki eldeki malzeme abartılı sahneler ve yer yer ruhsuz oyunculuklarla harcanmış bir de gereksiz yüksek bi fon müzik var Allah'ım o niye var ki ya. Daha koyu bı temada daha sanat filmi edasıyla yapılsa çok daha hoş olabilirmiş bence. Bir de konser sahneleri güzeldi söylemeden geçmeyeyim barış akarsu konserine gitmiş gibimsi bı his geldi onlar için sinemaya gitmek fena fikir olmayabilir.

Tarih değiştirme çizgisinden geçilerek yapılabilecek olay.

Bal olsaymışsın

stairway the heaven - led zeppelin

şu şarkının gitar solosunu dinlemeye doyamıyorum.

Hayatta en nefret ettiğim davranışlardan biri, bazen ben de yapıyorum ama olabildiğince kendimi frenlemeye çalışıyorum. Benim her işime burnunu sokan, öyle yapma böyle yapma deyip ben fikrini sormadan fikir belirten herkesten uzaklaşmaya çalışıyorum şu anda.

1000.entryi görelim bi ilk önce.

(bkz: #2474) kekin kendisinden daha çok sevdiğimden bir kısmını çiğ yemek için ayırtırım her seferinde :)

Babam dinlerken "bu hiç güzel değil, değiştir" dediğim şarkıları türküleri değiştirtmeyi bıraktığım, hatta bizzat kendim de açıp dinlemeye başladığım zaman.
Bir de geceleri ve uykuyu sevmeye başladığımda büyüdüğümü anladım. Küçükken hiç akşam olmasın, hiç uyumayalım isterdim. Demek ki yorgunluk hissetmiyormuşum çocukken. Artık yeri geliyor uykuya hasret kalıyoruz :((

2. Gün tutuklanırdım

Birini sevdiğini ifade etmenin bir yolu, hele bir de hissettirebiliyorsanız... Bunu karşı taraftan almak da paha biçilemez ama şahsen sevdiğiniz kişiyi pamuklara sarıp kendisi nasıl seviliyor hissediyorsa öyle muamele etmek de harikulade bir his. Sevildiğini hissedince gözleri ışıldar ya insanın, onu görmeye bayılıyorum

Hayatımı değiştiren yazarlık platformu. Belki yakın zamanda onunla ilgili bir kitap yazmak için yolum düşebilir.

İnsanları 25 yaşına kadar yarış atına çevirmek isteyen zihniyetin ürünüdür. Zaten iyice ezilen öğrenciler herhalde canlarını zor kurtaracak böyle bir dişli çarktan. İnsanî çalışma şartları yokken, can güvenliği yokken bir de insanî olmayan bir öğrencilik süreci eklenecek.
Şartları iyileştirmek yerine daha da zorlaştırıyorlar.

Edit:
İlla öğrencilik döneminde bir iyileştirme yapılmak isteniyorsa çok güzel bir teklifim var. İntörnlük döneminin ucuz işçi gücü olarak görülmesini engelleyecek ve eğitime odaklanacak bir sistem getirilmeli. Ayrıca bir çok yardımcı personelden daha fazla hastanede çalışan intörnlere de daha adil ve uygun bir ücret ödenmesi yönünde çalışmalar yapılması eğitim sistemini iyileştirebilecek adımlardan bazılarıdır.

i-imdat

ortamda satmalık bilgilerden biridir.
pazarlık payı yoktur, fiyatlar sabit ve bize gelişi böyledir.

sözlüğe yeni bir soluk getirdiğini düşündüğüm yazar. (bkz: #24972) entryimde bahsettiğim şeyin bir nebze de olsa gerçekleşme olanağı olduğunu hissettirdi bana.

Tam da bugün 5 yaş kankimin ağlarken söylediği bir cümle beni biraz düşündürdü.Bisikletten düşmüş, küçük bir kırığı vardı bacağında. Kırık olması problem değilmiş gibi acısına takıldı o an. Bisiklet süremeyeceğini düşünmedi hiç. Acımasa bari dedi. Acımasa...Biraz parol versem hafiflerdi. Alçısı çıktığında da unuturdu her şeyi.
Bir daha bisiklet sürmeyecek mi, elbette sürecek. Daha dikkatli olacak belki. Belki bir kez daha takılacak ayağı. Yine düşecek. Her acısında biraz daha büyüyecek. Hatta Bir sonrakinde ağlamayacak artık.
Kırılan kalbimi hatırlattı bana çocuk. Gönlüm alınsaydı, acısı Biraz hafiflerdi, hatta geçerdi.Peki Bir daha kırılmaz mı kırılabilir, bir kez daha inanmaz mı, inanabilir. Kırılmasına rağmen atmayı bırakır mı, sanmam. Belki biraz buruk atar bilemem. Parol diyip geçmemek lazım. Yerine göre mükemmel bir ilaç. Ah bir de acımasa, çok iyiyiz aslında.

Evet sayın yazarlar işte yüzüncü entrymde hedeflediğim iki yüzüncü entryme ulaşmış bulunmaktayım. :)
Çok şey değişti yüz entryde.hayatımda farklı döngüler oldu her döngünün sonunda yanımdan gidenler ya da benimle kalanlar oldu.ruhum yeni duygular tattı,benliğim sınırlarını yeniden çizdi,hayat yine şaşırttı,yine düşürdü ama her seferinde kalkacak gücü de verdi.eskisi kadar kağıtlara dokunmuyorum artık o yüzden buranın önemi bende daha da arttı. Anonimliğim hakkında hala aynı düşünüyorum burada istediğim gibi yazmayı kendimin anlayacağı şekilde hislerimi paylaşmayı seviyorum.(bu arada,aramızda kalsın sayın yazarlar bi kere anonimliğimi bozmama kuralımı ihlal ettim ama bugüne kadar ki hiçbir ihlalim bu kadar anlamlı olmamıştır:))
Yeni bi hedef koymuyorum kendime çünkü burada olmak için,yazmak için,sizi okumak için çok fazla sebebim var :) o zaman yüzüncü entryme gönderme yaparak bitireyim:
İyi ki varsın gütfsözlük 💙

Saçların beyazına mı
Sakladın alevini
Yoksa güneş sende mi batıyor?
Batıyor geceleri