Yenmedik bok bırakmayan birçok insanın benden etik,ahlak ve deontoloji heykeli olmamı beklemeleri çok gülünç geliyor.
Bana ilk taşı günahsız olan atsın.
Beni yargılamak kimsenin haddine değildi,değil,olmayacak.

“benden daha iyilerine layıksın”

Dejavu aslında bir simülasyon hatasıdır. Yöneten kardeş başka şey seçer begenmez geriye alir tekrardan yasariz o anı ondan dejavu oldum yav deriz. Ama dediğim gibi simülasyon hatası. Araştırıp gelmenizi öneririm...

Midem bulanıyor sayın sözlük. Ha yok mecaz değil edebiyat yapmıyorum. Gün içerisinde birkaç kez yokladı ciddiye almadım ama şu an baya bulanıyor inşallah hasta olmamışımdır amin :')

l pop the pills to waste some time
As l'm faded
https://open.spotify.com/track/0haXiRi57j2xQo5a3WkzqV?si=6ma-14_HT1WBZGn87BnSLQ&utm_source=copy-link

insan: insanız, nisyan (unutmak) kelimesinden gelen anlamımızla unuturuz. fakat bu unutma, her daim yeniden hatırlayabilmek içindir. insanız, üns (yakınlaşma) kelimesinden gelen anlamımızla yakınlaşırız. fakat bu yakınlaşma, yüreğimizde olup bitene yaklaşmaktır her daim ve biliriz ki kendimizde olana yakınlaşırsak var olan tüm yüreklere yakın oluruz.

internet yazılırken baş harfi büyük olmalıdır. "bugün eve gittiğimde interneti açtım" cümlesindeki internet kelimesinin baş harfi büyük yazılmalıdır :)

Eski şarkılar, gece yarısı, tavan

Kişiden kişiye göre farklılık gösteren komitedir. Benim en düşük aldığım komite kardiyoloji komitesiydi. En zor olduğunu düşündüğüm de haliyle kardiyoloji komitesi.

(bkz: tıp fakültesini bırakmak)

Basketbol turnuvasında şampiyon olan dostlarımdan biri bana madalyasını vermişti. Hayatımda aldığım ilk ve son madalya olur kendisi.

bir yandan harika bir şey, bir yandan da başa bela. önceden mutlu bir şekilde dinlediğiniz bir şarkıyı, yorganın altında ağlayarak dinleyebiliyorsunuz bir süre sonra. çünkü size birini hatırlatıyor, belki özleminizi depreştiriyor, üzülmenize sebep oluyor. belki o insan artık hayatınızda bile değil ama küçük bir melodiyle aklınıza geliyor, anıyorsunuz o kişiyi ister istemez. evet doğru, anısı var kardeşim... (ühü)
beynimiz sesleri mükemmel bir şekilde olaylarla, kişilerle, günlerle, mekanlarla, duygularla eşleştiriyor. bunun sonucunda bir şarkı aklımıza bir insanı, özel bir günü, bir olayı, bir yeri getirebiliyor. bir şarkı bir duyguyla bütünleşiyor, sonrasında dinlediğinizde bir anda yine o hisse bürünebiliyorsunuz.
bazen özel olmayan insanları, yerleri de çağrıştırdığı da oluyor. "ne alaka ya?" diyorsunuz düşününce, anlamsız geliyor. mesela 11.sınıfta dinlediğim saçma sapan bir şarkı vardı, dershanedeki bir çocukla anlamsız bir şekilde eşleşmiş beynimde. çocukla hiç konuşmamış bile olabilirim, birkaç kez gördüm zaten. en öndeki sırada oturuyordu, uzun kıvırcık saçları vardı, belki saçları dikkatimi çektiği için beynim bir şekilde böyle bir eşleştirme yapmış olabilir. öyle işte, değişik ve ilginç bir şey.

Kendini bizim nezdimizde görünür kılacak süreci yıllar evvel 'veri bir mekan olabilir mi?' Sorusuyla başlatmış modern sanatçı.
'Yeryüzü rüyaları:anadolu'
İşini ziyaret edebilme şansım oldu.
Evet,gerçekten de farklı perspektifler sunuyor.
Ve ayrıca merak ederseniz diye,
https://youtu.be/MkkyBIfE06c?si=52gnyg1RNKK6ziTZ

Eksik bir şey mi var? hayatımda
Gözlerim neden sık sık dalıyor?
Eksik bir şey mi var? Hayatımda
Gökyüzü bazen ciğerime doluyor

şimdiden bir şeyler yazayım, bakalım seneler içinde fikirlerimde değişim olacak mı:))
pediatri
derma (aynen o puanı aldın da kapında yatıyorlardı yaz diye)
kadın doğum
çocuk psikiyatri (yani kısacası çocukla ilgili herhangi bir şey)
birkaçı hariç cerrahi bölümleri sanırım ama o birkaçı hangisi derseniz kesin bir sınır çizemiyorum
anatomi hariç temel bilimlerden herhangi bir şey

Herkes kendi derdinde. e tabi öyle olacak da işte neden içerlendim buna bilmiyorum. Özlslxldlxfö

Çok ucu açık bir ifade. Düşünmemeye çalışmak diye bir eylem olamaz. “Bazı şeyleri düşünmekten kaçınmak” mümkün olabilir. Ve bilincinizden itelediğiniz her düşünce nihayetine bilinçdışında yer bulur kendine. Patlamaya mahkum olan yalnızca bastırılmış duygular değildir. Bastırılmış düşünceler de eninde sonunda ya patlar ya da sizi yozlaştırır. Yozlaşma diyorum zira üzerinde düşünmediğiniz veya kaçındığınız her düşünce sizin hayatta da bazı eylemlerden ya da karakteristik yönlerinizden alıkonmakla sonuçlanır. Kendin kalabilmenin yegane yolu acıtsa da uykusuz da bıraksa depresyona da soksa kafanızın içindeki düşünceleri Sıraya koyarak muntazaman düşünmek ve bir sonuca varmaktır. Bunun da adı varoluş sancısı değil, var”olamayış” sancısıdır. Sizi rahatsız eden, vicdan azabı çektiren, üzen ya da pişman eden her düşünceyi sistematik olarak düşünüp de bir sonuca varmak yalnızca başlangıç olur. Bir şeylerde, bir yerlerde, bir zamanda ya da birinde var olmanın başlangıcı. Bu noktaya ulaştıktan sonra ancak bir ihtimal varoluşu sorgulama cüretini gösterebilirsiniz. Bu da başka bir entrynin konusu olsun. Gerçek özgürlük her şeyi konuşabilmek değil, rahatsız bile etse her şeyi düşünebilme kudretine ve cesaretine sahip olmaktır. Hiçbir şeyi düşünmekten korkmayın veyahut da kaçmayın. İnsan kendisinden; kendi özbilincinden ve bilinçdışından kaçamaz. Özgür olun!

uluslararası karşılaştırmalarda listenin üst kısımlarında bir yerlerde türk bayrağını görmek. en basit bir şeyde olsa bile bi içim gıynaşıyo.

Seçimler, kişinin değerlerinin ne olduğunu yansıtır; sözler ise, kişinin hangi değerlere inanmanızı istediğini ya da hangi değerlere sahip olmayı dilediğini gösterir...

Yemek yemek :)

genelde önünde insanların buluştuğu,bekleştiği;içine girdiğimde bende sıkışmışlık hissi yaratan avm.

Unutmadık, unutmayacağız!

Büyük yıkıma ve tarifsiz acılara neden olan depremlerin üzerinden iki yıl geçti. Kaybettiğimiz canları rahmetle anıyor, ailelerine sabır diliyoruz. Bu felaket, dayanışmanın ve birlik olmanın ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gösterdi.

Ancak unutmamalıyız ki deprem değil, tedbirsizlik öldürür. Daha güvenli yarınlar için afet bilincimizi artırmalı, dayanıklı şehirler inşa etmeli ve depreme her an hazırlıklı olmalıyız.

Yaralarımızı birlikte saracağız, yeniden ayağa kalkacağız!

Lütfen sus.(karşımdaki benden başka biri de olabilir, o esnada aynaya bakıyor da olabilirim.)

Şu sıra en çok maskede yaşıyorum bunu hayyyy... Diyip merdivenleri geri çıkıyorum söylene söylene swh

okuduğun embriyoloji slaytını geri yerine koy zaten bir şey anlamıyorsun

Evde en son 5. Sınıfta aldığım demirden model arabalarım. Daha yeni yeni eve gelen misafir çocuklarına vermeye başladım. Çocukluğumda tek oyuncaklarım onlardı ve şuan başka çocuklar oynarken zarar verecek diye aklım gidiyor