Halil cibranın en sevdiğim kitabıdır. O kadar beğenmiştim ki başlarda çizmeye başlayıp sonra tüm kitabı çizmemek için durmuştum.

Hakkında yaptığım bir kaç araştırma sonucu da ermiş'in neyi temsil ettiğini anlamıştım. Halil cibran bir konuşmasında benim bir yanımda isa bir yanımda Muhammed oturur diyor. Kitapta bir dağın tepesinden sesleniş, isa'yı; el-mustafa ismi de peygamberimizi simgeliyordur belki.

En sevdiğim cümleler de şunlardı sanırım: malınızdan mülkünüzden verdiğinizde pek fazla bir şey vermiş sayılmazsınız. gerçekten vermek kendinden vermektir.

Gerçek fedakarlık, gerçek sevgi ve gerçek iyilik de verebileceklerini vermek/yapabileceklerini yapmak değil, veremeyeceğini bile ortaya koymaya çalışmak/yapamayacakların için bile bir çaba göstermektir sanırım. En çok bunu öğretmişti bana bu kitap.

Kardeşin;
1. Ben bir işle uğraşırken bana yiyecek içecek bir şeyler getireni,
2. Ağladıktan sonra koridorda karşılaştığımızda ağladığımı fark etmemiş gibi davrananı,
3. Dışarı çıkalım dediğimde saat fark etmeksizin benimle dışarı çıkanı,
4. Saçma sapan fikirlerimi saçma bulmayıp ayak uyduranı makbuldür.

1. Birkaç günlüğüne evden ayrıldığımda fırsattan istifade bilgisayarımı alıp geri vermeyeni,
2. Çocukken yaptığım salaklıkları durup dururken hatırlayıp ortalıkta anlatanı,
3. Kitaplarımı izinsiz alıp kendininmiş gibi kullananı,
4. Arabada dj olmama izin vermeyip kendi istediği şarkıları açanı makbul değildir.

sezen aksu - yeniliğe doğru.
“ne kadar söz varsa düne ait
şimdi yeni şeyler söylemek lazım.”

(bkz: the banshees of inisherin)

Hepsi

Ezanı allah okuyor zannederdim hatta gökyüzündeki ay dedenin bizi takip ettiğini görünce onu da allah sanmıştım

Geçmişte yaşadığım her kötü olayda sırtımı asıl kişilere değil kendime döndüğüm ve kendimi suçlayıp kendimden nefret ettiğim için canım kendimden özür dilerim.

açık ara en sevdiğim cornetto yaz aşkı klibini bırakıyorummm

kendine özel bir kanalı olduğu için adam gibi adam olarak nitelendirdiğim, glossopharyngeal veya trigeminal gibi bölünüp bölünüp bize konu çıkarmadığı için kendisine minnettarım.

1998'den beri hizmet veren online alışveriş sitesi.
kendisinden pek alışveriş yapmıyorum ama geçenlerde bi şey aldım.hepsijet kargoyla gelecekti.tüm gün evde olmama rağmen gelmedi sonra siteye baktım siparişlerime "teslim edilemedi" yazmışlar sonra tekrardan gönderme gibi bi seçenek vardı da çözüldü.genel anlamda pek sevilmiyor hepsiburada fakat sorunumu çözdüler mi çözdüler.şu anlık memnunum,bi sıkıntım yok.

4.sinifa yeni geçmiş nelerle karşılacagini bilmeyen ve merakla bekleyen bizlere önerilerinizi, deneyimlerinizi, sürecin nasıl işlediğini ( notlar , ders çalışma sistemi vs.) aktarmaniz güzel olurdu.. umarım üst dönemlerden çok yazar vardır. Teşekkürler şimdiden

Işık olurdum. İnsanların gizlere sığınmadığı ve karanlığı sahiplenmediği her an geceyi ve günü izlerdim. Güneşten aya sığınırdım, gece vakti ıssız sahilleri izlerdim. Belki bir gün diye bile ümit edemeyeceğim kadar uzak topraklarda dolaşırdım.

okuldaki tek eğlencemiz .. o 1 eller asla bitmez, tüm bozuklar cepten çıkartılır, 1 tl yoksa bile tümlettirilip tekrar tekrar oynanır. 'fırfır yok abi ama ya'

Adının hakkını fazlasıyla veren İngiliz uyarlaması harika dizi. Zannımca İngiliz yapımı bazı yönlerden daha iyidir.
Favori karakterlerim başta Lip olmak üzere, Ian ve Carl da bu gruba dahildir. İngiliz yapımından ise Frank ve Steve de katılabilir.
Bir İngiliz Frank atasözü der ki, "what sounds on earth could ever replace the kids needing money and wives in your face. cause this, people reckon, and me included, is why pubs and drugs were kindly invented to calm us all down, stop us going mental."

Daha mükemmeli henüz dünyaya gelmemiş insan modelidir kendileri. İyi ki tanıyorum dedirtir insana. Şanslı hissettirir. Öyledir işte.

giydikçe açılır

Uzunca bir holün en ücra köşesindeki odada kalırdı. Gözlerindeki ıslaklık uykusunu bölen gönül ağrısına eşlik ediyordu adeta. Ruhunun acısını bedeninin yorgunluğuna saklamaya çalıştı. Yürüdü,kilometreler aştı. Sokaklar dostu oldu kaldırımlar sırdaşı.
Tercih etmediği yalnızlığından geldi,acısından kısaldı hikayesi.

Bu dönem.. ay bir dakika daha başındayız a*k

Kendimi maaşa bağlamak istiyorum artık. asgari intörn maaşı da kabul. Birkaç elden geçmiş bir fotoğraf makinesi alsam yeterdi.
dert çekmekten yoruldum biraz da fotoğraf çekelim :)

hababam sınıfı vokal Grubu

arkası gelmez dertlerimin Fesuphanallah..

(bkz: eksikliği hissedilen şeyler)

Lab dersi şu an göremediğimiz için sadece teorik derslerin olduğu yoğun bir programla karşı karşıyayız(asıl sebebi programın komple değişmesi tabii). Bir şekilde üstesinden geleceğiz artık, neyse burayı geçiyorum.

Bazılarını bitse de gitsek modunda dinliyor olsam da bazıları özellikle faydalıdır, fizyoloji mesela bence öyle, labın konusuna biraz göz atıp gidilince üstüne asistanlar da bir tur anlatıyor iyi oluyor.

Tanım: ilk 3 seneki tıp eğitiminin pratik kısmı.

Hollanda doğumlu filozof, edebiyatçı, ilahiyatçı.
deliliğe övgü'yü kısa olmasına rağmen ve okuduğum zamanlar hızlı okumama rağmen birkaç ayda ancak bitirmiştim, öncesinde ciddi mitoloji bilgisini edinmem gerekiyordu kitap için.

Ne demiş athena:
Aşk nefrete ne yakınsın

Pizzayı da elle yiyen kişidir muhtemelen.

Kitap okumayı çok sevdiğim, ancak yoğun çalıştığım bir dönemde başlayıp yarım bıraktığım bir Charles Dickens kitabı. Kitabı ilk kez kütüphanede görmüştüm. İlk sayfasını okuduğum an ise adeta büyülenmiştim. Belki de bazılarına basit bir tasvir gibi gelen, tekerleme edasıyla giden ancak aklımda hala yeri bulunan çok güzel bir ilk sayfaydı.

zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü; hem akıl çağıydı hem aptallık; hem inanç devriydi hem de kuşku; aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi; hem umut baharı hem umutsuzluk kışıydı; hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu; hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana…
(bkz: #14905)

Zamanların en iyisiydi(tıp kazandığımız yaz)
Zamanların en kötüsüydü(tıp okuduğumuz 6 sene)

Edit: paris ve londra

Çocukken herhangi bir sevgi unsurunda bir eksiklikle karşılaştıysanız hayatınız boyunca yakanızı bırakmaz. Gün boyu aman hayat ne güzel diye güldürür eğlendirir, eve dönüş yolunda gözünüzü doldurmaya utanmaz. Şerefsiz.

Minimum postürümüzü koruyabilecek kadar dinlenik bir sinir sistemine sahip olduğumuz herhangi müsait bir zaman.

Dinlenik değilken (özellikle uyunmadan nöbet ertesi)
Değil ağırlık kaldırmak,kendi ağırlığımızla pilates yapmak bile zulüm.
Nitekim koruyamadığımız postür sakatlık olarak döner.

Özellikle kadın meslektaşlarımız spordan çıkıp nöbete gelmek gibi hataları sıkça yapmakta ve bu 'overusing' sebebiyle gelişim yerine kas kayıplarıyla karşılaşmaktayız.

(bkz: neden herkes dermatolog oldu)

bu genç yaşımda bile sıkça yaşadığım sıkıntıdır.ilerleyen yaşlarımda naparım bir fikrim yok..bir de benimkisi garip bir unutkanlık.hayatımda iyi ya da kötü anlamda önemli etkileri olan,ya da herkesçe hatırlanabilecek şeyleri unuturken saçma sapan,ufak tefek şeyleri hala hatırlayabiliyorum.ilginç :d

İnsanın başına bela olan durumdur.
Sinsi bir hastalıktır, tedavisi bir hayırla başlar ve kişi “hayır”ın o kadar da korkunç olmadığını anladığında sona erer.

Tus puanından tamamen bağımsız olarak oldukça klinik bir bölüm üstüne yan dal istiyorum. Geleceğim tıp fakültelerinde heba olacak. Bu ışıltısız hayatı ben seçtim üstelik. Ben okumayı seviyorum sanırım.