Ege bir Türk gölü değildir. Ege bir Yunan gölü de değildir. Ege zaten bir göl de değildir!!

Bence bize tus'a girdiğimiz için para versinler...

Yemekleri de kahvaltısı da harika 10/10 mekan

Şiirimsi bir hava

Daha iyisi gelir mi bilmiyorum ama bu çok çok iyiydi.

Yemek yaparken yemek programı sunuyormuşum gibi davranmak

özgürlüğün kendinden menkul ne desem boş gelir
fakat özgürlük sen yokken yoksul gerçeğim bu benim

Who is that Pokemonn

sebebi büyük ihtimalle yazı yazmanının bağımlılık yapması ile aynıdır, terapi olmasıdır: ''yazmasam deli olacaktım''

Hacettepeye geçiş arızalı baştan başlama muhabbetleri var ben ankaraya geçecektim ama inanın değmez okulun konumu bile kalmak için başlı başına bi sebep he sıhhiyede sürünmek isterseniz orası başka

İnsanlardan dinlemesi muhteşem olan şey. Bende de güzeller ve yaşadıkça biriktirdikçe harika oluyor. Lakin bir başkasının anısı ayrı zevkli ya. O anlatıyor sen kafanda hayal ediyosun ya, of o his için çok şeyi gözden çıkarırım ki çıkarıyorum da galibaa

Dönem dönem günlük doz aldığım videolar oluyor ama hiçbiri bi Türk solu kavgası olamaz
https://youtu.be/Ct8NxuOF7rA

** Deli Vahit'i unutmuşum
https://youtu.be/JLBCx3fYabk

Ben sende tutuklu kaldım
Kendi hayatımdan çaldım
Yedi cihan dolandım
Bana mısın demiyor

Malım.

Nedir? Şeklinde devam ettirilecek olursa benim en korktuğum sorulardan birini oluşturacak olan ifade.

müzik listelerimin eski parçalardan oluşma sebebidir

günümüzde pek çok insanımızın yaptırdığı estetik

Dışarıya bakarken uzun zamandır kulaklıkla şarkı dinlemediğimi fark ettim.hemen kulaklarımı aşina olduğu melodilere teslim ettim.Derken yüreğimin derinliğinde bir sızı hissettim.bizi de ihmal ettin dercesine sızlattılar içimi.yakıcı acımı yokladığımda fark ettim ki hüzünlerimi ve gözyaşlarımı paylaştığım,gün boyu yabancı olan her şeyden kaçmak için taktığım o kalın zırhım olmadan içimden geldiği gibi her şeyimi anlattığım,beni huzura kavuşturan yeri geldiğinde huzuru bana getiren kelimelerim,cümlelerim,şiirlerim yakmış içimi.yazmamışım,dökmemişim hislerimi uzun zamandır.yazdığımda,yazdıklarımla özgür kalanları en derinliklerime hapsetmişim.görmezden gelmek değil bu esaretlerinin sebebi.bazılarıyla yüzleşmeye cesaretim yok bazılarını kendime bile anlatmak zor geliyor bazılarınıysa sonsuza kadar orada hapsetmek istiyorum.oradan çıkarlarsa geri gelmezler diye korkuyorum çünkü… ne garip değil mi ? Beni içimdekilere hapsetmekten kurtarıp özgürlüğüme kavuşturanlara şimdi ben zincir vuruyorum.bana mutluluğu getiren,beni tam hissettiren kelimeleri şimdi eksik ve hüzünlü bırakıyorum.beni gülümseten cümlelerimi yaşlara boğuyorum.benim yolumu aydınlatan şiirlerimi karanlığa boğuyorum… nisyandan gelişimi kendime bir kez daha kanıtlıyorum,beni kaldıranları ardımda bırakıp onları unutarak…

Notu vardır. Nereden biliyorsun diye sormayın.

Ana karakterin kendi kendine konuşurken konudan konuya atlaması şeklinde ilerleyen oyundur. Son dönemlerde Erdal Beşikçioğlu ve Genco Erkal'ın oynadıklarının biletleri haftalar öncesinde tükeniyordu. Erdal Beşikçioğlu'nun oynadığını bizzat izledim. Kendisi oyununu vinç yardımı ile oynuyordu. Vinç hareket halindeyken vinç kabininde oldukça tehlikeli hareketler yaparak pek çok kişinin beğenisini kazanmıştı. Oyun, uzun bir ara sonrası yılbaşı itibariyle online gösterimleri ile devam etmektedir.

Duşakabin camını öz irademle sildiğimde.

Beni gördüğü hâlde almadan geçendir.

İlkinde beni almadan gözümün önünde gaza basıp gidince kendisini arayıp durumu söylemiştim, gelemem artık geçtim demişti. İkincide cinlerim tepeme çıktı, zaten lise sondum gerilmeye yer arıyordum ve gidip servis şirketine şikayet etmiştim. Şikayet edince de aramızda çözerdik demişti, çözümü okula yürüyerek gitmem olabilir. Neyse ki şikayet işe yaradı ve beni bir daha almadan geçmedi.

Şıllık

coitus

saatin gecenin dördünü bulması üstüne, "yatak beni çağırıyor artık!" diye sızlandığım arkadaşımın, " bir video daha izle, yatalım sonra. hak ettiğin notları al istiyorum, ondan öyle diyorum." sözlerini sarf etmesidir. dışarılarda bir yerlerde sizi önemseyen insanların varlığıdır kısacası. yalnız gibiyiz, yaptığımız her işi tek başımıza yapıyoruz gibi hissediyoruz ancak böyle güzel hatırlatmalar durumun öyle olmadığını yeniden hissettiriyor.

"gününü değerlendirmeye bakacaksın.. günün nasıl değerlenir, bak anlatayım: şimdi ömrünü bitmiş say, ömrün bitmiş de sen yalvarmış, yakarmışsın, sana gözyaşların için cabadan bir gün daha vermişler.. işte şu anda da o bir tek son günün içinde bulunuyorsun.. işte o son günde ne yapacaksan, her gün onu yapacaksın.
o zaman bu bahçede gezinmem ki, der çocuk.
ne yaparsın ya?
ağlarım.
evet, diyor çocuğa, bu senin dediğini anlamak için bütün bir ömür harcamak gerekir. ağlamak.. yalnız gözyaşı dökebilen insan anlayabilir bazı şeylerin hikmetini."

bence yazarlar eksileme olayını çok büyütüyorlar. eksilemek 'bu fikre karşıyım yazamazsın' demek değil ki 'buna katılmıyorum' demek. henüz kimseyi eksilemedim, benim bir entry'm eksilendi sadece ve buna hiç takılmadım. insanlar entrymi beğenmemiş olabilir, katılmıyor olabilir, anlamamış olabilir gayet normal. herkes istediğini yazar, istediğini eksiler, istediğini artılar...

Dublörüm ben en tehlikeli en zor sahneleri ben yaparım ancak asıl adamin ben olduğum asla anlaşılmaz. Gerekirse ölürüm ama yine de önemsizdir hayat devam eder.

Mirkelam-Her Gece. Kliptekiyle aynı şeyleri (yürümek ve koşmak) yapmaya çalışıp kendimi klip kızı zannediyorum.

Olduğum kişi ile olmak istediğim kişinin benzer olabilme ihtimali. Aslında insanı en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır-Dostoyevski