Gerekirse sevdiği mutlu olsun diye onun sevgisini kendininkinden üstün tutandır. Çünkü sevgi kısıtlamaz. Sevgi sınırları zorlar hatta sınırları aşar. Tutsak yapan sahip olma arzusu ve hırslardır.

söylenmeyenler söylenenlerin hakkını yer bazen
o yüzden ne söylediğinden çok ne sustuğuna dikkat etmeli insan

Söylediğim her şeye her an dikkat etmem gerekir çünkü çevremdeki insanlar bana kırılır ve bunu bana söylerler. Üzgün zamanlarımda bile ağzımdan o üzüntüyle çıkan kelimeleri cımbızlayıp önüme koyup üzüntümü katlarlar. Bana çözülecek yeni bir sorun çıkarıp kendime olan nefretimi arttırırlar ama ben yapmam, onlara kırılırım ama söylemem, özellikle onlar üzgünken bana söyledikleri şeyleri alttan alırım ama onlar yapmazlar çünkü onlar kadar kırılgan olabileceğimi fark etmezler. Yalnızım ve gitmek istiyorum dediğimde “Ayrılmayalım.” der ve üzülürler ya da öyleymiş gibi yaparlar. Sizi seviyorum ama sizinle yaşamak çok zor, insanlar çok zor ve ben çok yoruldum.

Olduğum kişi ile olmak istediğim kişinin benzer olabilme ihtimali. Aslında insanı en çok acıtan şey hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır-Dostoyevski

İçimde bir yerlerdeydi küçüktü büyüttüm yansıttım, insanlar değişti der

Uzay ve Havacılık Hekimliği, Sualtı ve Hiperbarik Tıp ile Adli Tıp hekimliği üçgeninin ortasında kararsızım bir süredir. Bakalım zaman ne gösterecek 🙄🙄

birini çok önemsediğimizde ister istemez onun da bizi önemsemesi için beklentiye giriyoruz. bu insanı çok yıpratıyor ve verdiğimiz değeri görememek de çok üzüyor :d ya da görüyoruz ama daha fazlasını istediğimizden fark edemiyor muyuz?
ay bilmiyorum kafamda deli sorular..

telif haklarının korunması insan hakları evrensel beyannamesi ve Fikir ve sanat eserleri kanunu uyarınca temel insan haklarından birisidir. internet ortamında üretilen içeriklerin mali ve yayma haklarında yönetimle anlaşılamadığı için telif kapsamında olan entrylere ulaşım yazar tarafından geçici veya kalıcı olarak durdurulmuştur. bu profilin sahibi telif haklarının tescile tabii olmadığını beyan eder.

Memleketim olan şehirde iki ayrı muhitte oturdum. Çevre ve refah seviyesi olarak iki yer arasında dağlar kadar fark olmasına rağmen her iki yerde de geri dönüşüm için hem mavi poşet dağıtımı atıkları ayırmak için hem de bunların toplanması yapılıyor.
Memlekette şu anki oturduğumuz yerde ise haftada 2 defa site içerisine geri dönüşümleri toplamak için geliyorlar. Sitedeki her binanın yanında geri dönüşüm kutusu var. Atık pil ve atık yağ için ayrı istasyonlar var. Normal çöpler ise daha ayrı yerde. Bunları görünce Ankarada geri dönüşüm konusunda büyük eksikler var. Bu gerçekten üzücü. Eve çıktığımdan beri bu duruma alışamadım. Yakınlarımda atık cam toplama kutuları var şimdilik camları ayırıp yeterince birikince atabiliyorum.. Ve üzülüyorum diğer geri dönüşme şansı olan atıklara..

Edit: Ankarada oturduğum yere en yakın her türlü geri dönüşüm atık kutusu 1 tane var ve mahalle muhtarlığında. O da 10 dk yürüme mesafesinde...

birinci vazifemiz, mümkün olduğu kadar tam bir hayat yaşamak, kendinin ve başkalarının hayat zevkini artırmak, onu daha yüce, daha tatlı, daha güzel ve daha ahlaklı bir hale getirmeye çalışmaktır ve bu yüzden manevi gelişmeyi ihmal etmek, zekanın gelişmesine ihtimam göstermemek kadar büyük bir hatadır.

Bazen peş peşe entry giriyorum ve hiç bildirim gelmiyor. İşte o zaman...

Aşık olmak (bir dalgınlığıma bakar)

Profilindeki çizim üslubuna cuk oturuyor

1.05ten itibaren izleyin

12 angry men.

Adalet temalı bir film. Bir mahkeme binasındaki toplantı odasında geçiyor.

dirseklerimi masaya yaslamaktan yüzük ve serçe parmaklarımın ve altlarının bilek kısmına kadar uyuşmasının nedenini anlamak ile başlayan (bkz: cubital tunnelda ulnar nerve sıkışması) sorunsaldır. yerine göre çok ilginç ve zevkli olmaktadır, "acaba başka ne tip sorunlarım var?" diye düşünmeden edememekteyim, sanırım ileride çok daha zevkli şeyler olacak.

Arabanın bagajında yolculuk etmek.

Pişik

Kung fu panda - yanlış hatırlamıyorsam serinin 3. filminde - bay ping in po ya onun üvey evladı olduğunu ve onu nasıl bulduğunu anlattığı sahne... bi tek ben ağlamış olamam...

Sen kar yağıyor diye Ankara'ya gelirsin ama senin geldiğin sene doğru düzgün kar yağmaz…
Edit: ve senin eve gittiğin gün yağar :)

Toplumumuzun sağlık okuryazarlığı gerçekten vasatın altında. O yüzden ilaç firmalarıyla anlaşmalıyız zannedenler, gribine antibiyotik bekleyenler, doktorun verdiği ilacı "ağız kuruluğu" yapıyor diye içmeyenler, hasta başına 5 dk düşen bir düzende kendisine 15 dk ilgi bekleyen ama başka hastaya 15 dk ilgi verilince çıldıranlar vs gibi tonla sterotip var ve maalesef bakanlık da hâlâ bir adım atmıyor. Şahsen ben hastayla aramızda olası bir iletişimsizlik halinde -ki bu oldukça mümkün çünkü sağlık okuryazarlığımız gerçekten berbat bir halde- başıma bir şey gelirse diye derin bir endişe içerisindeyim

Her neyse, tüm bu hukukî ve ahlakî kısmın çözümleri hepimizin malumu şimdilik geçiyorum. Bu iletişimsizlik sorununu çözmek amaçlı ben kendim için doktorken beyaz bi tahta almayı planlıyorum abi. Her şeyi çizerek anlatıcam: "Bak süleyman amca bu 🦠 mikrop. Bu senin burnunun👃yanlarına yerleşmiş. Burası beyne 🧠 çok yakın. Verdiğim ilacı 💊 kullanmazsan mikrop oraya da gidebilir 🏃🏻‍♀️🏃🏻‍♀️. Kızının düğününü görmek istemez misin? Gel garanti olsun, zaten 5️⃣ güncük. Anlaştık mı? Süpersin🦸"

Elbet bir gün...

Niye dostu dosta kırdırıyoruz ki? İkisini karıştırıp yiyebiliriz bir sütlü bir bitter şeklinde.

Kargocu abinin benim yerime kargoyu anneme teslim etmesi üzerine beni sorması. Nasıl iyi mi hasta falan değil mi diye. Tanışmıyoruz ama yine de merak edilmek mutlu etti bugün beni.

Şu aralar Twitter'da çok gördüğümüz “sıfırdan tanışılıp sabah 4'e kadar konuşulan o gece” şeklindeki kalıbın sözlüğümüze ithal edilmiş hali.

Arkadaşlarım içinde benimdir jdhdjsj tek başına oynanmaz çünkü

uzun bir süreden sonra annemle battaniye altına oturup sohbet ediyoruz. huzurun tanımı gibi bi şey

Ayyy çok çıldırtıcı bir şey. Dünya kendi etrafında dönüyor. Evet kardeşim hepimiz senin köleniz, tüm eylemlerimi senin menfaatin için yapmaktayım.