İnşallah daha yaşamadıklarımdır yoksa su ana kadarkiler pek de iç açıcı değil

gerçek hayatın sesini duyduğumuz filmlerin sahibi olan sanatçımız

Gözden çıkardığınız insanlar muhtemelen sizi çok daha evvelinden gözden çıkarmıştır da harekete geçmiyordur. Sebebi ise hayatlarında yer kaplamayışınız ve siz olmadan da(ha) güzel bir ortama sahip olmalarıdır.

yalnızca neyi doluluk olarak nitelendirdiğinize bağlı düşüncedir.

Her şeyde şanslı olmak isterdim

Gözlerimi kapatsam yüzünü görür müyüm?

Birini sonsuza dek kaybettiğinde “keşke” diyecek insandır.

Bir çocuğun bir kaç tane de hayvanın olduğu insanın içini yumuşacık eden 35 dakikalık bir animasyon filmi hemi de Oscar ödüllü ismi de çocuk köstebek at tilki, çizimleri de ayrı güzel (ben ne izledim demeyin zaten 35 dklik bir şey ama güzeldir huzur verir bence)

bu gerçekten çok güzel bi his ya şehir sessiz sokaklar bomboş güneş daha yeni doğuyor...

sanki küçükken daha sık duyuyordum bu cıvıltıları ya da artık uykum duyamayacak kadar ağırlaştı.

İyi midir kötü müdür yorumsuz da etrafta gazi hakkında dolaşan her fikrin bir yerde doğru olmadığı bence net.

Keşke unutsam da bir daha bir daha okuyup izleyip aynı heyecanı yaşasam. Ama nerde?.. 😔

"ne zaman yaşayacağım ben?"
oblomov-gonçarov

son birkaç haftadır sadece istememekle kalmıyor bunu uyguluyorum. bir insan nasıl üst üste günlerce günde 13-14 saat uyuyabilir?? ki benim gibi "uykuyu zaman kaybı olarak görüyorum, nasıl daha da azaltabilirim?" diyen ve normalde günde yaklaşık 6 saat uyuyan bir insan için bu yaşadığım durum içler acısı...

1+0 olarak revize edildi, gerçekleştirildi ✅. şimdilik güzel ama bi ay sonra tavşanla konuşan behzat komsere dönüşebilirim.

Akülü araba istiyordum alamamıstık. Ben çocuklarım olursa alırım artık :)

Karşısında bir dal sigara yakmak uğruna bizi yola düşüren efsaneler kulesi, Üsküdar'da gün batımının süsü
Not: tatlı bir ukde, hepimizin içinde

Soyadı masum olan aile tarafından yaptırılmış aile apartmanı, içinde elti görümce bolluğundan entrika rüzgarları eser.
Edit: Serbest çağrışım engellenemez.

Cidden aşırı genel. Hani böyle laf olsun diye değil çok genel.

Baba olmak istemeyen erkek sayısının anne olmak istemeyen kadın sayısından daha fazla olduğunu düşünüyorum. Sadece çevremde değil gördüğüm çoğu aileyi düşündüğümde babalar çocuklarıyla annelere göre çok daha az ilgililer. Hatta azımsanmayacak sayıda baba çocuğundan bihaber. Bu konuda fikri olanların fikrini merak ediyorum.

Edit: toplumumuzda kadınlara anne olma baskısı olduğu gibi erkeklere de aile kurma baskısı olduğunu düşünüyorum. Maddi ve manevi olarak baskı altında olmaları nedeniyle de evlilikten dolayısıyla baba olmaktan kaçmaları bence gayet normal.
(bkz: #7043)

Sorun çıkmasın diye idare ettiğimiz her saygısızlık, hadsizliğin cüretini arttırır

dağıtmaya çalışmam, yaşamam gerektiğini düşünür ve yaşarım. yapabiliyorsam ağlarım. bilen bilir bazen insan ne kadar üzgün olursa olsun ağlayamıyor.

memleketimin bir numaralı sıfatıdır.

Aslında son kez görmek değil benim hikayemdeki belki tekrar görürüm onu ama hayatımın en üst sıralarındayken birden çıkıp gitmeden önce son kez gözlerinin içine baktığım,her zamanki gibi gözlerimizle konuştuğumuz günü bile unuttum. Hâlâ çok özlerim onu. Kızgınım,kırgınım ama özlemim her iki duyguya ağır basar hâlâ. Hâlâ eski günlerimizi hatırlarım;iki dost olarak gülüşmelerimizi, birbirimizi kollamalarımızı ve ne olursa olsun onu affetmemi. Eğer bilseydim son kez o sıcak halimizle konuşuyoruz ona her zamanki gibi sakın beni bırakma derdim seni sensiz yaşamak istemiyorum anılarla avunmak istemiyorum derdim. Belki karşılaşırız onunla bir daha ama bakar geçerim, görmem onu.

Lütfen sayın yazarlar dost olduğunuz birinin hayatından hiçbir şey söylemeden gitmeyin. Atlatılamayan acılardan birini yaşatmayın karşınızdakine.

max emojim ":)" budur

yemek yapmayı hiç bilmem fakat bu programı izlerim. genelde youtube'a gece saat 1 de kesitler atılır oradan bakarım. baya eğlenceli program

çok sık yapıyorum bunu.o kadar alıştım ki öyle yazmaya.sanki öyle yazmayınca çok ciddiymişim ve karşımdakine tam ruh halimi geçiremiyor gibi hissediyorum..zaten jest,mimik olmadan konuşmak zor bi iletişim kurma yolu o yüzden bu harf tekrarları benim için kurtarıcı oluyor :)aynı zamanda önceki yazarlarımızın da dediği gibi samimiyetimi ve heyecanımı gösterme yollarından biri benim için de :))

Bugün antrenörümden “Sen bilinçaltında yay çekmeye devam etmişsin.” iltifatını aldım.
Bu kadar süre geçmesine rağmen bu kadar doğru yapabilmemi böyle açıklayabildik. :)

Evden çıkarken kulaklığın şarjının bittiğini görmek.

Karlı!! Lapa lapaaa