ilerledikçe bildiklerimi unutuyorum **

ben temmuz ortasına kadar ders çalışacağım gerçekliğine inanamıyorum da hala. umarım büte kalmayız..

Gece gece bir anda gücü bırakıp bir anda yeni Windowsu kurmak..

şimdiden bir şeyler yazayım, bakalım seneler içinde fikirlerimde değişim olacak mı:))
pediatri
derma (aynen o puanı aldın da kapında yatıyorlardı yaz diye)
kadın doğum
çocuk psikiyatri (yani kısacası çocukla ilgili herhangi bir şey)
birkaçı hariç cerrahi bölümleri sanırım ama o birkaçı hangisi derseniz kesin bir sınır çizemiyorum
anatomi hariç temel bilimlerden herhangi bir şey

Selam sözlük çiçekler
Çiçekler alındı mı?

Hazırlık atlama sınavının çıkışında tanıştık beyefendiyle. Amfideki en iyi arkadaşımdır, sırtımı yaslamakta tereddüt etmediğim insandır. Fikrini açık ve net söyler, beni uğraştırmaz, beni çizgiye sokar. Teknik konularda zayıfımdır, problemleri hızlıca halleder, ne olduğunu bile unutturur. Zekidir, çalışkandır, hayatın farkındadır. Soyadlarımız yakındır dolayısıyla pratiklerde de birlikteyizdir. İkimizden biri bir moronluk yapıp da kalmazsa altı seneyi birlikte okuyacağızdır. Edinilmesi durumunda hayat kalitesini artıran üniversite arkadaşıdır, her şey gönlüce olsundur.
Edit:imla

Gençliğimizin bitmek üzere olduğunu düşündüğümüz zamanlardı. Oysaki daha çok gençtik. Kalplerimiz kelebek kanatları gibi pır pır atmaya devam ediyordu. Gülüşlerimiz kulaklara doluşuyordu. Gözlerimiz bazen birilerini arıyordu bazen ise mutluluktan veya hüzünden dolu dolu oluyordu. Her duygumuz belki de bir daha hiç yaşayamayacağımız kadar yoğundu. Sinirimiz hızlı geçerdi,sevgilerimiz gelip geçiciydi, hüznümüzün süresi yanımızdaki kişinin yapacağı şakaya bağlıydı. Hayallerimiz çoktu. Yapacak gücümüz de vardı. Buna olan inancımız var mıydı bilemiyorum. İnancımız da duygularımız gibi gelip geçiyordu. Geldiğinde tüm dünyayı kurtarabilirdik ama gittiğinde başımızı kaldırmaya gücümüz yetmiyordu. Yatarken açık kalan pencereyi, terliyken içilen suları, hastayken yediğimiz lezzetli dondurmaları önemsemezdik. Bir gün neşterler tutacağına inandığımız parmaklarımız hiçbir şeyi tutmadığı kadar kalem tutmuştu. Ameliyat yapacak gözlerimiz gözlüklere esir olmuştu. Ama kalbimizdeki heyecan hiç ama hiç sönmemişti! Bir kıvılcım dahi olsa sönmesine izin vermemiştik. İşte o kıvılcım bizim her seferinde başlamamızi sağlayan şeydi: Gençlik Ateşi.

son zamanlarda başkalarından daha çok zarar verdiğimi fark ettim kendime. insanların bana verdiği değere göre kendime değer biçiyorum. kendime yaptığım en büyük kötülük bu sanırım. biri bana o gün bir şey mi dedi bütün günüm iptal oluyor. bu arada ben suçsuz olsam bile kendimde arıyorum hatayı sürekli. ki ararsan da bir şey mutlaka bulursun. doğru veya yanlış.
tanım: bir kişinin kendi davranışlarını yargılaması, değerlendirmesi, sorgulaması

Gün senin günün
Kimsenin mahvetmesine izin verme
Kendi gününü kendin mahvet!

bunu görünce aklıma sen geldin,seversin diye aldım:)

Yani çapkın değilim de şıpsevdiyim diyelim heheh

Anonimken tanışmak nasıl oluyor ve getirisi ne olur bilemeyeceğim

Bir yerde film, kitabın tek bir gözden anlatılışı oluyor. Kitabı okuduğunuzda siz her şeyi kendi gözünüzden değerlendiriyorsunuz. Tabii bu demek değil ki kitap, her zaman filmden iyidir. Filme daha az emek harcıyorsunuz, kitabı okumak öyle değil. Burada da film öne geçiyor.
Yani; benim kafam bu konuda da oldukça karışık, genelde filmini izlediğim kitapları okumam. Okuduğum kitapların da filmini izlemem. Öyle işte.

Aradığımı bulamamak sanırım...

Edit: belki kayıp olan benimdir...

Anatomidir.
Yahu öğrenilmiyor ki! Anatominin oturmasının esası tekrardan geçiyor kabul. Ama o konuyu ilk okuduğunuzda "ya bunu öğrenecek zeka bende yok galiba" dedirtmiyorsa anatomi değildir o, fizyo falandır mantıklıysa eğer.

Kendime çok hakaret edesim var ama inanırım diye edemiyorum.

“Ne güzel insanlar vardı eskiden.
Çocukluğumuzu kaplamışlardı.
Bize masal anlatırlardı
Cinlerden, perilerden.
Büyük anneler, büyük babalar vardı.
O zaman hepsi uzaktı ölümden.
Hem sevdirir hem korkuturlardı.
Acı hikâyeleri bile tatlı başlardı.
Demek bunun için gittiler hikâyelerden.
Ne güzel insanlar vardı eskiden. “
...

- birleşik krallıkta fish&chips eşliğinde güzel bir bira yudumlayarak pubda liverpool maçı izlemek
- hatrısayılır bir antika koleksiyonuna sahip olmak
- söylersem bazılarına ifşa olabilirim o yüzden diyemeyeceğim hali hazırda beni tanıyanlar anlarlar muhtemelen bu sözcüklerle maskeleyerek yazmaktan kaçtığım şeyi

Kızım sen kafanda kurmuşsuna bağlanmazsa iyi

İzlediğim dizileri burada yorumlamak istiyorum ama genelde arkadaşlarıma da anlatır onlara da yorumlarım.
Anonimligim bozulmasın diye kendimi tutuyorum..

(bkz: #18156)

soru olarak genel bir durum bildirimi sorduğu için benim gibi insanlarda kaygıya neden olabilen bir kelimeymiş bu. "Nasılsın ?" yerine "bugün nasılsın?" gibi kısıtlı bir iyilik halini belirten sorular daha faydalı olabilirmiş.

Hayatımda bazı insanlar var. Görmesem de konuşmasam da bir yerlerde yaşadıklarını bilmek mutlu hissetmeye yetiyor.

toparlaningidiyoruz

fenerin 0-0 girdiği maçın 90. dakikası

sorun olarak zor olması yeter. gerçekten çok zor. çözüm öneri olarak da uyumayı seçiyorum ama pek fayda etmiyor

The Leftovers soundtrackleri efsanedir aradan kaç zaman geçti hâlâ açar dinlerim

açmayın şöyle başlıklar işte, açmayın. yaramı deşiyorsunuz, kalbim kırılıyor. bitti benim tatilim, göz açıp kapayıncaya kadar geçti. tatil matil kalmadı. yarın 9'da servisin önünde toplanın diye haber gönderdi hoca. tatilim bitti benim. okula gitcem yarın, anlatabiliyor muyum? :'((
not: ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı sadece. (ühü)

Çok saçma bir laf duymuştum espri mi onu da anlamadım anlayan varsa bana da anlatrsa cok sevinirim şey diyordu
" İnsanlar ikiye ayrılır. İnsanlar ikiye ayrılır diyenler ve demeyenler"
Sıkıntı bende mi ya her seferinde düşünüyorum ama bir sey anlamıyorum.

Hayat Su'dur. 1 adet 20 litre damacana 11 tl.

ben bile kendimi tanıyamıyorken sizler nasıl tanıyabilirsiniz ki?