Bir kez daha: keşke Ankara'da olabilseydim dedim :')

Tek başımıza kaldık erkin baba...

Karıncaya sormuşlar nereye gidersin böyle hiç durmadan diye, karınca demiş hacca gidiyorum, gülmüşler, demişler senin ömrün yeter mi o kadar yol gitmeye, karınca demiş gidemesem de onun yolunda ölürüm.

Yani bence hedefi içselleştirdikten sonra sürece odaklanmalı; ulaşamasak da hedefe, o yolda yürümek iyi gelecek bize.

ne demek ben öğrenci sayılmıyorum. ben öğrenci değilim de kim öğrenci????? birkaç kuruş fazla para kazanıcaz diye bu insanlar saçma sapan işler yapıyor. kardeşim senin şoförlük yaptığın yıl kadar benim öğrenciliğim var kendine gel.

Buyrun sohbete.
Benimki: Bir Zamanlar Anadolu'da.
Edit: Tabii ki bugün için en sevdiğiniz film; çünkü bu bende sürekli değişen bir şey, muhtemelen siz yazarlamız için de böyle.

Bu yaşta bu konuda ahkam kesemem ama zor ve büyük risk bence. Çıkacak ürünün ne olacağı belli değil, neye benzeyecek bilmiyorsun. Sağlıklı olacak mı o bile belli değil. Ölene kadar sorumlu olduğun bir birey.
Timsah olsan hadi neyse, kanguru bile olabilirsin o bile daha iyi bence. Ebeveynliklerinin bir sonu var, insanınkinde yok. Annem başı sıkışınca annesine koşuyor, annem kırk yaşını geçti yani düşünün. Kırk senedir sorunlarının çözümü genelde anneannemde. Zor yani, çekilecek dert değil.

karşıdaki görüyormuşçasına kafa sallamak

daha kötüsü ne hayır ne de evet diyemeyip karşınızdaki şerefsiz insanlık yoksunu biçısın söylediğiniz evet-hayır arası kaytarma cümlesini işine geldiği gibi eğip bükerek sizi toplum önünde yalancı durumunda düşürmesidir.
yaşandı +
ağlandı (tabi ki de yalnızca sinirden)+
hayattan çıkarılacaklar listesine eklendi +
herhangi bir eylemde bulunulmadı -

Çağlar boyu savaş veya orijinal adıyla age of war... normali fazla kolay olan bir oyun. impossible mod daha adrenalin dolu oluyor. küçükken oynamaktan en zevk aldığım oyunlardan biriydi
oyun linki: çağlar boyu savaş

2023'ü düşünüyorum. Güzel başlayıp kötü ilerleyip kötü bitmişti. 2024'ü düşünüyorum. Kötü başladı ve kötü bitiyor.
2025'i düşünmek işime gelmedi elimdeki verilerle.

Ben inanıyorum, genel olarak insanların kendi burçlarının özelliklerini taşıdığını da düşünüyorum. Burçlara inanmayan arkadaşımın burcunu tek seferde bilmiştim, yüz yüze hiç görüşmememize, sadece birkaç kez mesajlaşmamıza rağmen. Şaşırdı ve bence inanmaya başladı. Tipik bir .. burcu :)

Bayağı severim ben yalnızlığı. Tek başıma kafam estiğince gezmeyi,bir parkta oturup içimi yazıya dökmeyi,bir ağacın altında kitap okumayı,sinemaya gidip tek başıma film izlemeyi,en sevdiğim yemeği kendime ısmarlamayı,istediğim zaman şarkı dinleyerek yürüyüş yapmayı,sevdiğim kitabı almak için tek başıma dükkan dükkan gezmeyi,canım sıkıldığında tek başıma lunaparka gidip istediğim oyuncağa binmeyi ve daha birçok şeyi kendi kendime yapmayı severim. Kalabalığın da yeri ayrıdır.onlarla da çok şey yapmayı severim. Ama tek başıma yaptıklarım beni kendime bir adım daha yaklaştırıp benliğimi tanımamı sağladığı için çok daha başka anlamlar ifade eder benim için.
Ama sayın yazarlar son zamanlarda anladım ki benim dilime doladığım,çok sevdiğim yalnızlığım bazen katlanılmaz oluyor.bazen bir nefese ihtiyaç duyuyor insan.yeri geldiğinde hüznünü anlatacak yeri geldiğinde mutluluğunu paylaşacak bazense umutlarını kurtaracak bir dosta ihtiyaç duyuyormuş insan. Benim kadar yalnızlığa düşkün birinin bile birilerine ihtiyaç duyması bana bir kez daha hayatın paylaşınca güzel olduğunu hatırlattı.
Dost dediğimiz birileri varsa sonuna kadar onlara sahip çıkalım sayın yazarlar.onlar olmadan biz de tamamlanamıyoruz çünkü…

(bkz: tıp fakültesini bırakmak)

Bence bunu ilk etapta düzgün yapamıyorum. Yani her yeni ortamda kendimle uyuşmayan insanlarla birlikte oluyorum(kötü anlamda değil, yıldızımız barışmadı anlamında :)) sonra düzeliyor ama bilemiyorum. Hayatımın her evresinde böyle oldu.

Yurtta kalmıyorum ama oda içinde parfüm sıkılmıyormuş odadakiler rahatsız olmasın diye.

Yurtta kalsam üçüncü gün falan odadan atılırdım.

reis

Bugün oldukça mutluydum. Saat on bir oldu ve mutluluğum azaldı. Külkedisi gibi bal kabağına dönüşeceğim birazdan.

animasyon filmlerin, sadece çocuklara yönelik olduğu yanılgısının karşısında başarılı ve etkileyici kurgularıyla duran filmlerdir.
-Mary and Max (2009)
-Coco (2017)
-Horton (2008)
-Inside Out (2015)
-Kubo and the Two Strings (2016)
-WALL·E (2008)
-Toy Story 3 (2010)
-One Small Step https://www.youtube.com/watch?v=yWd4mzGqQYo
-Big Hero 6 (2014)
.
daha eklenir.

tek kelimeyle batak,bir düştün mü bi daha çıkamıyorsun resmen; elim otomatikmen artık gidiyor...hele bide o sahte indirim günleri şeysinde...
bi yandan yeni şeyler bakınıyorum,bi yandan faworilediklerim indirime girmiş mi diye bakıyorum,bi yandan da aldığım ürünler daha uyguna gelmiş mi diye bakıyorum(en korktuğum şey) eğer indirime girmişse kazıklanmış olmanın verdiği hisle uygulamayı terk ediyorum...
tafsiye:/hiç bulaşmayın derim tabi hala bulaşmayan varsa

düşünsenize pikniktesiniz, mangal yapılmış bitmiş üzerine çay içiliyor. hava kararmış, hafif esiyor ve maaile oturup koca bir paket çekirdeği bitiriyorsunuz. şunun gibi terapi çok azdır eminim

Her kadını bilmiyorum. Ancak bu soru bana eskiden sorulsa tabiki anne olmak istiyorum derdim. Ancak su an böylesine zalim ve kötü bir dünyada çocuk büyütmek ve dünyaya sağlıklı bir birey vermek çok mantıklı gelmiyor. Annelik duygusu çok farkli bir şey anne olunca daha da güçlenen bir şey tabiki ama Her kadının içinde vardır bence bir annelik duygusu. Ancak bunu bazılarımız sevdiğimiz beye yansıtırız, bazılarımiz evcil hayvanlarımıza, bazılarımiz gerçekten çocuklara. Böylesine kutsal bir şeyi gerçekleştirebilir miyim bilmiyorum.

Bazen neden diye sormamak lazım. Kendine de karşındakine de sormamak lazım, cevap canını yakabiliyor çünkü. Gerek yok.

aile evi. böyle deyince de kendimi biraz nankör hissediyorum ama ne yapayım yani? her yavru kuş bir gün yuvadan uçmalı...

Benimki garip bir şekilde hep kapının arkasında olurdu. Neden ben de bilmiyorum

Şansızlığımız başkalarına şans getiriyor olabilir. Biriyle flört etmem demek onun ya eski sevgilisine dönmesi yada hayatının aşkıyla tanışmasına sebep olur, hiç şaşmaz

Yazmak. Aklımdaki her şeyi yazmak. Eskiden kağıda yazıyordum, neyse ki artık sözlük var da buraya yazıyorum.

1862 senesinde Victor Hugo tarafından yayımlanan roman.
Bugünse 3107 kişilik kapasiteli ato congresium'da kapalı gişe oynanan ve uyarlanan oyun.

2022'de prömiyerini yapmış.
O zamanın aksine akustik tek kelimeyle kusursuzdu.
Dekor,kostümler tam da olması gerektiği gibiydi.
Ve ayrıca bunların yanında babamla gittik. :)
Tiyatroya gittiğimde yanımda kıymet verdiğim biri olmadıkça story falan atmam ama hem yanımdaki kişi hem de oyun paha biçilemez olunca etiket atıp storilemek farz olmuştu,gerekeni yaptık. :)

Şahsi ve genel teknik detaylardan sonra esas kısma geçelim:

•9 sene önce okuduğumda manasız gelmişti
•bugün 22 yaşımda baktığımda nefesim kesildi,büyülendim
Yıllardır neden okunduğunu,okutulduğunu anlıyorum
•kendinize solcu diyorsanız politik bağlamda,sağcı diyorsanız daha politik bir bağlamda,insan diyorsanız tamamen varoluşsal bağlamda algılayacağınız bir eser
•camiler aslında birer aşevi,yuva,sığınak olmalı;geceleri insanlar sığınabilmeli derken aslında bunu kast ediyorduk
•din dediğin olgu ceberrut bir silah değil,sevgi aracı olmalı derken de bunu kast ediyorduk
•kanunları herkese eşit şekilde uygulamak adaleti getirmez.
Adalet eşit değildir eşitlik.
Yani anlayacağımız şu ki:
'Kavramları kendi yaşamımız içinde anlamlandırabilmek için sanatın her koluna muhtacız,yadsımak tek kelimeyle cahilliktir.'

ben: hayır bu bi hastalık değil istesem bırakırım, ben telefon bağımlısı değilim
telefonum: günlük ortalama 11s 43dk ekran süresi

uzaktan seviyorum seni!
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan.
yüzüne dokunamadan.
sadece seviyorum!

öyle uzaktan seviyorum seni!
elini tutmadan.
yüreğine dokunmadan.
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden.
şu üç günlük sevdalara inat,
serserice değil adam gibi seviyorum.

öyle uzaktan seviyorum seni,
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden.
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan.
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan.

öyle uzaktan seviyorum seni!
kırmadan,
dökmeden,
parçalamadan,
üzmeden,
ağlatmadan uzaktan seviyorum.

öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi,
dilimde parçalayarak seviyorum.
damla damla dökülürken kelimelerim,
masum beyaz bir kağıtta seviyorum.

Tek kelimeyle anlatacak olsam yorucu derdim ve sanırım hayatımın geri kalanına minik bir adım bu :')