Çok küçük bir ihtimal de olsa sevdiğin tarafından sevilmek..

Kutlu olsun!!!🤍❤️

Benim de merak ettiğim bir konuyudu. bu başlığın açılması iyi oldu. "Nerede o eski yazarlar?" Diye dede moduna bağlayıp bundan birkaç sene sonra da "bizim zamanımızda yazar bilmem kim vardı." Falan derim herhalde.

Gördüğüm kadarıyla bazıları okuyucu olarak devam eden yazarlardır.

Not: üst paragrafta yazarlar arasında kıyaslama yapılmayıp konuya duyulan merak dile getirilmiştir.

antep fıstıklı damak.

Okudukça nasıl sağlıklı kaldığımızı daha fazla sorguladığım ders diyebiliriz

anne üzülür mü be. bir gözyaşına dünyayı yakarım. yeter ki hep gülsün hep mutlu olsun.

Anksiyetem varmış gibi davranıyor vücudum ama aslında yok. Belki de vardır bilemiyorum.
(bkz: tıp okurken kendinde hastalık bulma sorunsalı)

evet whatsapp'ın çökmesinin arkasındaki gizli lobi gütfsözlük adminleri. ee her delikanlılının bi gelişi vardır

O ve ben

Böyle bir fotoğrafım yok sanırım, hiç olmadı. Ya annem eksik, ya kardeşim, ya babam…Artık çekilmesi de imkansız gibi zaten

En çok değer verdiklerimizden yiyoruz en büyük darbeyi, çünkü en çok onlara karşı savunmasızız.

'Bir insana vazgeçilmez olduğunuzu hissettirdiğinizde ilk vazgeçeceği kişi siz olursunuz' demiş Freud. O kişi artık emindir sizden. Size kızabilir üzebilir belki şakayla dahi olsa gururunuzu incitebilir. O yüzden siz siz olun kimseye kendinizin önüne koymayın.(Sadece hakikati öne koyun çünkü hakikatin hatırı alidir hiçbir şeye feda etmemek gerektir)

Sonuç olarak Niçe'nin de dediği gibi 'her şey sende başlar, sende biter'

hastanenin (acil tarafının) yan tarafındaki yapımı asla tamamlanmayan bina ne? nereyi kast ettiğim anlaşılmazsa ordan geçerken bi foti çeker entry'yi editlerim. inş anlaşılıyordur. şimdiden teşekkürler

Bana kalırsa asıl sorun hataları kabul etmemekten ziyade “hata” anlayışlarımızın farklı olmasıdır. Başkasının benim hata ettiğimi düşündüğü bir durum, benim indimde hata olmayabilir çünkü. Evet, hata da göreceli bir kavram. Elbette hatasız kul yok ve herkes hata yapar. Şahsen ben yine de her insanın hata yaptığında bunu kendine itiraf edebildiğini düşünürüm. Bir başkasına ifade etmek de yerine göre doğru, yerine göre yanlış bir harekettir.

Zaman zaman düşülebilen bir durum. Mümkün olan en kısa sürede bundan kurtulmak gerekir Birinci tavsiyem günlük asgari bir limit koymak. Barış Özcan'ın zinciri kırma uygulaması gibi az ama hep okunan minimum bir süre olmalı

2.si ihtiyacın olduğunu hissetmek. Acıkınca yemek yediğin gibi cahilliğini fark edip beynini doyurmalısın

3.sü kendini bil. Hayvan değilsin. Bu dünyadaki vazifen belli eylemleri yapmaktan ibaret değil. Yemek içme uyumaktan daha ali bir vazifesi var insanın. O da ilim öğrenmektir

4.sü Türkiye'deyiz. Zor şartlarda yaşıyoruz. Çok fazla bilgi kirliliği var. Bu yüzden herkesten daha ziyade okumaya muhtacız.

5.si biraz şahsi olacak. ben bir Müslümanım. Kitabımın ilk ayeti oku! İken birçok ayet okumamı araştırmamı sorgulamamı aklı etmemi söylüyorken bir sürü hadiste ilme teşvik varken eğer hala okumuyorsam başta kendi nefsim olmak üzere çok fazla şeyin vebalini almış olurum

Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı. Lakin tembelliğe alışmış olan kafası bunu bulamıyor, bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdiği şeyleri de kabul edemediği için selameti firarda buluyordu... Her şeyden, her derin düşünceden, her üzüntülü nefis muhasebesinden kaçmayı itiyat edinmişti.

İçimizdeki Şeytan - Sabahattin Ali

bana göre birkaç mükemmel parça
yedinci ev - anlat ona
perdenin ardındakiler - beni kendinden kurtar
şekersiz - en güzel yaşımdı (akustik)

Kafamı bir türlü toparlayamıyorum(genel)

Bu şarkı beni çok geriyor

ufak bir nasihat: eğer karşınızdaki de böyleyse hatanızı kabul edin aksi takdirde bütün her şey bir anda üzerinize kalıyor:)

Bir an bile olsa hayatta desteksiz ve bir başına ayakta kalmak zorunda olmak.

şöyle bir durum var, entryleri okuyorum ama bazı yazarların isimlerine sadece bakıyorum. doğru okuduğuma emin olamıyorum. yazarlara sormak istiyorum isminizi siz nasıl okuyorsunuz? benimki basit, nikalenjelo.

Arada canım çekiyor ama yine de içemiyorum garip bir tadı var resmen beni uyarıyor o kuvvetli tad. Küçükken şekerli sanıp içmiştim bir anda ondan da kaynaklı olabilir tabi

Yeni arkadaşlar edindim bugün. Çoook hoş bi gündü. Gezdik, bowling oynadık, okey oynadık şahaneydii. Bowlingde ben kazandım bu arada ihihihih. Son zamanlar karamsar düşünceler üzerimde dolaşıyordu ama kafamın uyuştuğu insanlar bulmak, onlarla bir şeyler yapmak... daha ne isteyebilirim kiii canlarr :))

“Hayat artık sensiz akıp gidiyor,
Senden habersiz, sessiz...”

Gün geçtikçe pahalılaşan hayat ile düşen alım gücümüzdür . bu durum ne kadar ciddi görülmese de yağmacılık ,hırsızlık , yozlaşan toplum ile çok ciddi sorun haline gelebilir . İnsanlar en temel ihtiyaçları için bile sıra bekliyorlar 21 . yüzyılda
bkz . halk ekmek kuyrukları

bir billie eilish şarkısı

our love is six feet under
i can't help but wonder
if our grave was watered by the rain, would roses bloom?

Birine değer verdiğimizde ve ilgimizi gösterdiğimizde neden bu çoğunlukla gösterdiğimizi alamamamızla sonuçlanıyor? Kabul edelim ki karşılıksız yürümüyor bazı şeyler, ilişkiler gibi. Eğer gerekli özveriyi gösteremeyecekseniz, hayatınızdaki insana değersiz hissettirecekseniz boşuna kimsenin vaktini çalmayın. Ne onun ne de kendinizin.

Yanlış anlaşılmaktan çok korkuyorum sayın yazarlar.istemeden başka şeyler ifade etmekten,başkalarının zihnine yanlış şekilde işlemekten çok korkuyorum.ben düşüncelerini bana yakın hissettiklerimi tanımak istiyorum sadece.insanların ruhunu keşfetmek istiyorum.onların ruhunda var olmak,düşüncelerinden bazılarını kendime katmak istiyorum.gözlerini okumakla kalmayıp karmaşık zihinlerini de okumak,fikirlerini incelemek istiyorum.benden korkup kaçmalarını değil benimle konuşup anlaşmalarını bekliyorum.

Ama öyle bir çağdayız ki her şeyin sonu o malum, herkesin diline düşmüş olan,bambaşka hisleri de kendiymiş gibi gösteren,aslı tek olan ama asla tek kişiye verilmeyen,o nadir bulunan duyguya çıkıyor. Ama ben o duyguyu hiç yaşamamış biriyim, o duygunun cahiliyim . O yüzden tam olarak ne olduğunu,ne hissettirdiğini,denk gelirsem nasıl anlayacağımı bile bilmiyorum.kaldı ki hissedip,hissettireyim…

demem o ki kaçmayın benden,korkmayın da düşüncelerimden.çünkü ben ne hissettiğini bilen,yüreğine dokunan her duyguya sonuna kadar sahip çıkıp onları savunabilen biriyim. Ne hissedersem onu söyler onu yaşarım.
bana zaman verin olur mu?öylece yargılamayın beni tanıdıkça anlayacaksınız,anlayacağız birbirimizi.sadece zaman istiyorum.zaten dolu olan zihninizi daha da karıştırmak değil amacım. Benim dilimden konuşan düşünceleri keşfetmek,benim gibi dile getirenleri görüp mutlu hissetmek tek amacım…

bana kalırsa türkçe okumak mesleki yetkinlik açısından daha önemli. tabi tus'a çalışırken bu açık kapanıyorsa eğer ingilizce okumanın kaynaklara ulaşma açısından daha rahat olduğunu söyleyebilirim. akademik hayattaki katkıları da göz ardı edilemez tabi.