Donnie Darko izleyenlerin kahrolmak için geldiği yer :')
Günlerin nasıl hem uzun hem bu kadar kısa olabildiğini anlamamıştım. Yaşaması uzundu elbette fakat o kadar genişlemişlerdi ki sonunda iç içe geçiyorlardı. Adlarını yitiriyorlardı. Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız dün ve yarın sözcükleriydi.
Albert Camus- Yabancı
Albert Camus- Yabancı
Başlamak bitermenin yarısıdır diyerek başladığım macera neredeyse bitmek üzere tabi 6 yıl bu zaman aralığında o kadar çok şey değişti ki başladığımda yanımda olan seni doktor olarak da görmek nasip olur inşaallah kızım diyen dedemi kaybettim(bu süreçte bir çok kez doktor hasta ilişkisine hasta tarafından baktim anladım ki herkes birilerinin en kıymetlisi en önemlisi de karşımızdaki bir insan ona göre yaklasmaliyiz mesela ben kötü haber nasıl verilmemeli bu süreçte kötü bir tecrübeyle çok iyi öğrendim olayların duygusal boyutunu da lütfen unutmayin yoğun iş temposunda olsak bile bir vicdanıniz oldugunu hatırlayın) ama tabi güzel şeyler de oldu sevgiyle başlayıp saygıyla devam edip itimatla tamam olan dostlar biriktirdim hiçbir şey rastlanti değil birbirimizde nasibimiz varmış ki karşılaştık birbirimize şifa olduk😊kısacası okul bir şekilde bitiyor dert etmeyin vaktinizi kiymetlendirmeye bakın
İyi çizim yapan yakın arkadaşı ile birlikte oynuyordur.
ey
çağdaşlığın öz anlamını yitirdiğini ve tamamen bir bilinçdışılığa doğru gittiğini düşünüyorum. birçok insan değerleri aşağılamanın, insana hiç yakışmayan yeni hareketler yapmanın, sıfır mantık alışkanlıklar, medeniyetsizce ve umarsızca fotoğraflar ve sadece çevresindeki insanların ilgisini çekmek için yaşamayı çağdaşlık sanıyor. bu kavramları içine sindirmemiş insanlar da zaman zaman “acaba ben gerçekten eski kafalı mıyım?” diye düşünüyor. soruyorum size sayın sözlük, sizce de çağın yaptığı şeyleri yapmamak eski kafalılık mıdır?
diğer insanlar ve sınavlar.
Çok güzel şeyler yaptım aslında bugün. Ama aynı zamanda tahammül etmek durumunda kaldığım şeyler de vardı, defalarca kusmak istedim ama kusamadım. Bugünü kusmadan tamamlarsam kendime bir hediye alacağım dedim kendi kendime.
Bir kız düşünün, yaklaşık olarak saat 16'dan 24'e kadar nişanlısıyla vakit geçirdi. Yetmedi, şimdi de telefonda görüntülü konuşuyorlar.
Şimdi başka bir kız düşünün. Bu kız da saatlerdir bu nişanlı çiftin yanında delirmemek için çabalıyor. Bu kız kuzenine yani nişanlı olan kıza dedi ki, "bak zaten nişanlınla tanıştırdın beni, yürüyüş yaptık, kahve içtik. Biz gezmeye giderken gelmesine gerek yok bu kez. Ben seninle vakit geçirmek istiyorum." Ama nişanlı olan kız dinlemedi, çocuğu yani nişanlısını haftada 4 gün görüyormuş normalde ve o şekilde görmezse ağlarmış. Ki gerçekten ağlayabilir. Çocuk da balık burcuymuş, alınırmış. Sen gelme diyemezmiş o nedenle.
Bakın, normal bir çift olsa tamam. Bir şey demeyeceğim. Ama şımarıklar yemin ederim şımarıklar. Kız zaten çocuksu biri ama çocuğun yanında ekstra bir şeyler oluyor. Sesini değiştiriyor resmen, ilginç bir şeyler yapıyor, tam olarak anlayamıyorum. Kendi kendinizeyken ne istiyorsanız yapın ama ne olur kendi kendinize olmadığınızda bunun farkında olup ona göre davranın. Saçma sapan inatlaşmalar mı dersiniz, birinin yapma dediği şeyi diğerinin inatla şakalaşarak yapması mı dersiniz, ara ara çok yapmacıklaşan tavırlar mı dersiniz, dışarıdan anlaşılmadığını sanarak ya da umarak mırıltı şeklinde konuşmalar mı dersiniz. Tamam, birbirinizin her türlü şeyine saçma sapan karışmak isteyebilirsiniz ama ben duymak zorunda mıyım? Ya Allah aşkına, en azından ortalıkta biriniz diğerinizi beslemesin mesela. Zaten şımarıklıklara asla tahammül edemeyen biriyim, bir de yaklaşık 25 yaşında olan insanlar yapınca hiç çekilmez oluyor. Neyse diyorum kendi kendime biraz uzaktan yürüyeyim, gelmiş bana diyor ki bizim önümüzden yürü, başına bir şey gelmesin. Başıma ne gelebilir kaldırımda dümdüz yürürken? Yani hadi birbirinizi 10 yaşında görüp saçma sapan şeyler yapıyorsunuz da bana neden aynı tavır?
En sinir bozucu olan şey ise her çifti kendileri gibi sanıyor olmaları. Eskiden ona da mide bulandırıcı gelirmiş ama nişanlanınca böyle olmuş. Tanımasam inanacağım.
Gerçekten bir ara çığlık atacaktım siz ne yapıyorsunuz, kendinize gelin diye ama kendimi tuttum.
Evet bugün güzel şeyler de yaptım ama bu güzel şeyleri yaparken gerçekten ömrümden ömür gitti. Allahım, saçma sapan çiftlerin yanında üçüncü kişi olarak yer almak zorunda bırakılmaktan sana sığınırım.
Not: yemin ederim hala görüntülü konuşuyorlar. Sana yüz üzerinden yüz puan veriyorum dedi az önce. Yüz üstü yatma diyor bir de ne alakaysa.
Ya nolursunuz ya🤦♀️
Bir kız düşünün, yaklaşık olarak saat 16'dan 24'e kadar nişanlısıyla vakit geçirdi. Yetmedi, şimdi de telefonda görüntülü konuşuyorlar.
Şimdi başka bir kız düşünün. Bu kız da saatlerdir bu nişanlı çiftin yanında delirmemek için çabalıyor. Bu kız kuzenine yani nişanlı olan kıza dedi ki, "bak zaten nişanlınla tanıştırdın beni, yürüyüş yaptık, kahve içtik. Biz gezmeye giderken gelmesine gerek yok bu kez. Ben seninle vakit geçirmek istiyorum." Ama nişanlı olan kız dinlemedi, çocuğu yani nişanlısını haftada 4 gün görüyormuş normalde ve o şekilde görmezse ağlarmış. Ki gerçekten ağlayabilir. Çocuk da balık burcuymuş, alınırmış. Sen gelme diyemezmiş o nedenle.
Bakın, normal bir çift olsa tamam. Bir şey demeyeceğim. Ama şımarıklar yemin ederim şımarıklar. Kız zaten çocuksu biri ama çocuğun yanında ekstra bir şeyler oluyor. Sesini değiştiriyor resmen, ilginç bir şeyler yapıyor, tam olarak anlayamıyorum. Kendi kendinizeyken ne istiyorsanız yapın ama ne olur kendi kendinize olmadığınızda bunun farkında olup ona göre davranın. Saçma sapan inatlaşmalar mı dersiniz, birinin yapma dediği şeyi diğerinin inatla şakalaşarak yapması mı dersiniz, ara ara çok yapmacıklaşan tavırlar mı dersiniz, dışarıdan anlaşılmadığını sanarak ya da umarak mırıltı şeklinde konuşmalar mı dersiniz. Tamam, birbirinizin her türlü şeyine saçma sapan karışmak isteyebilirsiniz ama ben duymak zorunda mıyım? Ya Allah aşkına, en azından ortalıkta biriniz diğerinizi beslemesin mesela. Zaten şımarıklıklara asla tahammül edemeyen biriyim, bir de yaklaşık 25 yaşında olan insanlar yapınca hiç çekilmez oluyor. Neyse diyorum kendi kendime biraz uzaktan yürüyeyim, gelmiş bana diyor ki bizim önümüzden yürü, başına bir şey gelmesin. Başıma ne gelebilir kaldırımda dümdüz yürürken? Yani hadi birbirinizi 10 yaşında görüp saçma sapan şeyler yapıyorsunuz da bana neden aynı tavır?
En sinir bozucu olan şey ise her çifti kendileri gibi sanıyor olmaları. Eskiden ona da mide bulandırıcı gelirmiş ama nişanlanınca böyle olmuş. Tanımasam inanacağım.
Gerçekten bir ara çığlık atacaktım siz ne yapıyorsunuz, kendinize gelin diye ama kendimi tuttum.
Evet bugün güzel şeyler de yaptım ama bu güzel şeyleri yaparken gerçekten ömrümden ömür gitti. Allahım, saçma sapan çiftlerin yanında üçüncü kişi olarak yer almak zorunda bırakılmaktan sana sığınırım.
Not: yemin ederim hala görüntülü konuşuyorlar. Sana yüz üzerinden yüz puan veriyorum dedi az önce. Yüz üstü yatma diyor bir de ne alakaysa.
Ya nolursunuz ya🤦♀️
Bi zamanlar bildiğimiz tek mekan...yeni yerler keşfettikçe biraz satıldın ama kalbimizdesinn söz gaziciğimiz açılır açılmaz ilk sana getirecem herkesi
Okey yeri için de fena değil okula yakın olması büyük avantaj direk lab aralarında, en ufak bi boşlukta rahatça gidebilirsiniz
Bitanecik okey eşim seni de çok özledim ;(
Okey yeri için de fena değil okula yakın olması büyük avantaj direk lab aralarında, en ufak bi boşlukta rahatça gidebilirsiniz
Bitanecik okey eşim seni de çok özledim ;(
"Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün
beynimde
Acı bir tortusu kalır."
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün
beynimde
Acı bir tortusu kalır."
guilty pleasure' ım olan site. okulda öğle aralarında çay içerken arkadaşımla bu sitedeki saçma soruları okuyup dalga geçiyoruz, saçma sapan cevaplar filan veriyoruz kendi kendimize. bazı sorular bizi şoka sokuyor. neler dönüyor neler... kimin eli kimin cebinde ahahhaha. valla çok eğleniyoruz, bayağı gülüyoruz.
Salak salak etrafa bakıp sırıtıyorsanız geçmiş olsun ya deli oldunuz ya aşık. birbirlerinden pek de farkları yok gerçi :)
keşke uykumdan biraz daha feragat edebilsem
uyumayı çok iyi bilirim. otobüste, arabada, koltukta, sandalyede, amfide, ayakta...
elbet bir gün buluşacağız
bu böyle yarım kalmayacak
bu böyle yarım kalmayacak
Diyecekler ki arkamdan
Ben öldükten sonra
O, yalnız şiir yazardı
Ve yağmurlu gecelerde
Elleri cebinde gezerdi
Yazık diyecek
Hatıra defterimi okuyan
Ne talihsiz adammış
İmanı gevremiş parasızlıktan
-Muzaffer Tayyip USLU
Ben öldükten sonra
O, yalnız şiir yazardı
Ve yağmurlu gecelerde
Elleri cebinde gezerdi
Yazık diyecek
Hatıra defterimi okuyan
Ne talihsiz adammış
İmanı gevremiş parasızlıktan
-Muzaffer Tayyip USLU
Ben tek bir karanfili çok asil buluyorum. Sade bir vazoda hoş durur birkaç gün. Sonrasında da kurutur saklarsın.
(bkz: #23605)
Bu şarkıyı dinliyorum
Bu şarkıyı dinliyorum
küçük prens ile; raif efendi ile (kürk mantolu madonna), yer altı adamı ile (yer altından notlar)
evet, bence de nasıl birinci olamadık?!
Nooldu paşinyaann yol çekiyirdin Cebrail'e raks eyliyirdin...
Gerçek olanını yaşayana dek hep “gerçeğini” yaşadığımızı sandığımız olay.
Tabii o gerçekliği herhangi bir kesinlikle ifade edemeyeceğimiz için aşık olduk mu olmadık mı asla bilemeyeceğiz. Hiçbir zaman gerçek aşkı tattık mı yoksa hepsi bir yanılsama mıydı bilemeyeceğiz. Hatta ve hatta aşk var mı yok mu onu da bilemeyeceğiz. Sadece en yoğun duygumuzun karşısına geçip bu aşktı diyebileceğiz.
Hayatın az can acıtan gerçeklerinden.
Tabii o gerçekliği herhangi bir kesinlikle ifade edemeyeceğimiz için aşık olduk mu olmadık mı asla bilemeyeceğiz. Hiçbir zaman gerçek aşkı tattık mı yoksa hepsi bir yanılsama mıydı bilemeyeceğiz. Hatta ve hatta aşk var mı yok mu onu da bilemeyeceğiz. Sadece en yoğun duygumuzun karşısına geçip bu aşktı diyebileceğiz.
Hayatın az can acıtan gerçeklerinden.
Bilinmeyen bir kadının mektubu
Savaş sanatı
Savaş sanatı
Borç yiğidin kamçısıdır.
Anneme kredi kartı borcu taktıktan sonra söylediğim yegâne sözdür kendisi.
Anneme kredi kartı borcu taktıktan sonra söylediğim yegâne sözdür kendisi.
Üzerine düşündükçe her kelime garip gelir ama bu bi' başka garip geliyo be sözlük.. yani nasıl tarif edeceğimi bilemiyorum ama zımbırtı işte ya farklı bir tat bırakıyor ağızda
uslu çocuklara görünüp yaramazlara görünmeyerek bir miktar adaletsizlik ortamı yaratan varlıklar.
= eden bulur sanma sakın kalır yanına
özlediğim bir sürü şey var, bazılarını yazayım..
tarih ve coğrafya öğretmenlerimizin ayrı bir odası vardı, hocalarla da aramız iyiydi. ziyarete giderdik teneffüslerde ve bize kurabiye filan ikram ederlerdi.
öğle teneffüslerinde hep birlikte yemekhaneye gidip sohbet ede ede yemek yemeyi özledim.
yağmur yağdığında arkadaşımla bahçeye inip ıslana ıslana yürüyüş yapardık.
son sene bazı akşamlar ek dersler yapıldığından dolayı geç çıkıyorduk, hava kararmış oluyordu. serviste en ön koltuğa(şoför koltuğunun yanındaki) otururdum, kulaklığımı takar yüksek sesle müzik dinlerdim. servisin ışıkları kapalı olurdu, güzergah da çok güzeldi, boş ve düz bir yoldan geçiyorduk. arkada herkes sohbet muhabbet ederken ben önde kafamı dinlerdim, o kadar güzeldi ki..
bizim katın üst katında kocaman konferans salonu vardı, bir de büyük pano vardı salonun içinde. yine geç çıktığımız günlerde arkadaşımla o panonun arkasında yere otururduk(dışardan kimsenin bizi göremeyeceği bir yer) ve karanlıkta sohbet ederdik.
bir de arkadaşımın bana hazırladığı peynirli ekmeği özledim ..
tarih ve coğrafya öğretmenlerimizin ayrı bir odası vardı, hocalarla da aramız iyiydi. ziyarete giderdik teneffüslerde ve bize kurabiye filan ikram ederlerdi.
öğle teneffüslerinde hep birlikte yemekhaneye gidip sohbet ede ede yemek yemeyi özledim.
yağmur yağdığında arkadaşımla bahçeye inip ıslana ıslana yürüyüş yapardık.
son sene bazı akşamlar ek dersler yapıldığından dolayı geç çıkıyorduk, hava kararmış oluyordu. serviste en ön koltuğa(şoför koltuğunun yanındaki) otururdum, kulaklığımı takar yüksek sesle müzik dinlerdim. servisin ışıkları kapalı olurdu, güzergah da çok güzeldi, boş ve düz bir yoldan geçiyorduk. arkada herkes sohbet muhabbet ederken ben önde kafamı dinlerdim, o kadar güzeldi ki..
bizim katın üst katında kocaman konferans salonu vardı, bir de büyük pano vardı salonun içinde. yine geç çıktığımız günlerde arkadaşımla o panonun arkasında yere otururduk(dışardan kimsenin bizi göremeyeceği bir yer) ve karanlıkta sohbet ederdik.
bir de arkadaşımın bana hazırladığı peynirli ekmeği özledim ..
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?
