kütüphanedeyim benle bundan başka kimse yok. telefondan güllü “ödüm kopuyor” açtım ders çalışırken dinlerim diye. geldi yanıma şu şekil dinliyo. beni de tribe soktu.
Yine bir Bahçeli çıkışı fotoğrafı. Ama bu sefer bahar gelmiş bu sefer güneş daha parlak,gökyüzü daha mavi,ağaçlar daha çiçekli,yollar daha bi yürünesi… :))
Görmüşsünüzdür bu ara ağaçlar hep çiçeklendi. Bu ağaç büfenin karşısındaki yolda. Her zaman renkli çiçekleri olan ağaçlar daha dikkatimi çekerdi ama bu yıl bu ağaç çok daha başka geliyor bana. Sanki diğerleri sahte bu gerçekmiş gibi. Renklerden en kendine benzeyeni yeşili seçmiş de yeniden doğmuş gibi. Sadece kendini fark edenlerle ilkbaharı yaşayacakmış gibi.
“Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine hala inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.” Frida kahlo
Bazen gözümü kapatır Göğün mavisiyle nefes alır doğanın yeşiline gözümü açardım.iyi gelirdi. Bahçeli metro çıkışında çekmiştim bu fotoğrafı. Ankara'yı özlediyseniz iyi gelir belki :) İyi geceler sayın yazarlar.